

D2488

@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བཛྲ་ཡཱ་ན་མཱུ་ལ་པཏྟི་ཊཱིཀཱ། །བོད་སྐད་དུ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རྩ་བའི་ལྟུང་བའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྟག་གནས་དུས་གསུམ་བདེ་གཤེགས་མཉམ་ཉིད་སྒུ། །ཁ་སྦྱར་བདེ་ཆེན་ལོངས་སྤྱོད་ཡོངས རྫོགས་དཔལ།།བདུད་བཞི་ལས་རྒྱལ་འགྲོ་ཀུན་རེ་འདོད་སྐོང་། །ཐུགས་རྗེ་བདག་ཉིད་འཇམ་མགོན་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །འདིར་ནི་མི་མཁས་གསང་སྔགས་དོན་ལ་མངོན་རྨོངས་པའི། །དབང་བསྐུར་དམ་ཚིག་མེད་དེ་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་བྲལ། །བདུད་ཀྱིས་མངོན་ བསླུས་རང་ཉིད་ཕུང་བ་ཁོ་ནར་ཟད།།སྙིང་རྗེ་གསོ་ཐབས་བདུད་རྩི་འདི་ནི་བཤད་པར་བྱ། །ལམ་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་གཞིར་འགྱུར་དམ་ཚིག་འདི། །ཐེག་མཆོག་རྒྱུད་ཀུན་ལས་ནི་རབ་བསྟན་པ། །སློབ་དཔོན་གཞན་དག་གཞན་དུ་འཆད་དེ་འདི་ཡི་དོན། །བདག་གིས་བླ་མ་ལས་རྙེད་ཐེག་ མཆོག་སྤྱོད་པ་ཉོན།།དེ་ལ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྒྱུད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་སྙིང་རྗེས་བསྒྲལ་བའི་སེམས་སྔོན་དུ་བཏང་བ་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདོད་པས་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སློབ་དཔོན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་སུམ་དུ་སྣང་བའམ།གཞོན་ནུ་མ་ལ་ཕབ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་འདྲི་བའམ། ཡང་ན་དེ་ཉིད་བཅུ་དང་ལྡན་པས་མངོན་དུ་བྲིས་པས་བུམ་པའི་དབང་དང་། གསང་བའི་དབང་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དང་། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཆོ་ག་དང་ལྡན་ པའི་སློབ་མ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྩ་བའི་དམ་ཚིག་ཕམ་པ་དང་།ལྟུང་བ་དང་། ལྕི་བ་དང་། སྦོམ་པོ་དང་། ཡན་ལག་དང་། ཉེས་བྱས་དང་། ཕྲ་མོ་དང་། ཉེས་པ་མེད་པ་དང་། དམ་ཚིག་གི་ཚོགས་རྣམས་དཔོག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་རྫོགས་པའི་ཚུལ་ གྱིས་བསྒྲུབས་ན་ཚེ་གཅིག་ལ་སོགས་པས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་དང་།ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་ཞར་ལ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དོན་ཐོབ་ནས་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་རྟོག་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ནི་གསང་སྔགས་ ཀྱི་ཚུལ་ལོ།

我来为您翻译这段藏文：
梵语：Vajrayāna Mūlapatti Ṭīkā
汉语：金刚乘根本堕罪广释
顶礼文殊童子！
恒住三世善逝平等身，
双运大乐圆满受用尊，
降伏四魔满众生愿望，
大悲本体文殊尊前礼。
此处为无智密咒义迷惑，
无有灌顶誓戒离甘露，
为魔所惑唯自取毁灭，
悲悯疗治甘露今当说。
此誓为诸胜道之根基，
大乘诸续中皆善宣说，
诸余上师别处作诠释，
我从上师所得胜行听。
于此，行持密咒之法者应当通达无生之续。为度化一切众生，以大悲心为先导，欲求圆满大圆满者，应当于具相上师现前之三昧坛城中，或降于少女身上绘制坛城，或具足十种真实而显现绘制。上师应当对具足圆满仪轨之弟子，授予宝瓶灌顶、秘密灌顶、般若智慧灌顶，并宣说根本誓戒堕罪、堕落、重罪、粗罪、支分、恶作、微细过失、无过以及誓戒之集。
此后，若以生起次第和圆满次第修持，则于一生等中可获得殊胜悉地，共同悉地亦将随之广大。其后获得任运成就之义，以无缘大悲无分别中利益众生，此即密咒之法。

། །།གཞན་དག་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་སྤྱོད་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ལས་ཀྱང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་དམ་ཚིག་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོས་བརྟགས་པའི་ལྷ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་དང་དབང་པོའི་སྒོ་མཉམ་པར་སྦྱར་ནས། དཀའ་ཐུབ་དང་། དཀའ་སྤྱད་དང ཁྲུས་ལ་སོགས་པའི་ལས་དང་བྱ་བ་གཙོར་མི་འཛིན་པར་འགྲུབ་པར་གསུངས་ཏེ།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་འདིར་མི་དགོས། །དཀའ་ཐུབ་དཀའ་སྤྱད་འདིར་མི་དགོས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་སེམས་དཔའ་ཆེ། །རྟག་ཏུ་སྦྱོར་བས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་ བ་དང་།གཞན་ཡང་ཐིག་ལེ་མཉམ་གནས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་གནས་ན། །དམ་ཚིག་མེད་ཅིང་སྡོམ་པ་འང་མེད། །བྱ་དང་བྱེད་པ་རྩོལ་བ་མེད། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ལས། བྱང་ཆུབ་ སེམས་ལ་མཉམ་གནས་ན།།དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་ཉམས་མ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། ཐུགས་གསང་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། སྤྲོས་མེད་ཐིག་ལེའི་ངང་གནས་ན། །བྱ་བ་མ་ཡིན་སྤྱད་ཀྱང་འགྲུབ། །ཅེས་འབྱུང་བ་དང་། རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་ཟད་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། དམ་ ཚིག་ལ་སོགས་བརྟགས་པས་འཆིང་།།སྒྱུ་མའི་སྦྱོར་ཤེས་སྟོང་པས་འགྲུབ། །ཅེས་འབྱུང་བ་དང་། མཁའ་འགྲོ་མ་གསང་བ་མཛོད་ལས་ཀྱང་། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས། །སྒྱུ་མ་ལྷ་དང་ལྷ་མོར་གནས། །བསྡམ་བྱ་མེད་ཅིང་སྡོམ་བྱེད་མེད། །རྩ་དང་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་ མེད།།སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། གཞན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དོན་རྟོགས་ན། །སྨྱུང་བར་གནས་པ་ལ་སོགས་པ། །དམན་པའི་སྤྱོད་པ་བཤད་པས་ན་ཟབ་མོའི་དོན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པའི་ལྷའི་སྦྱོར་བས་རྟག་པར་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན།དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཆོག་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་དག་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་དག་ལས་ནི་ལས་དང་བྱ་བས་འགྲུབ་ པར་བཤད་ན།གཞན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་དག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་ཏེ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
其他如《金刚顶续》等以事业行为主的经续中也说，通达不二之义的持戒者，将所观想之天尊与智慧天尊及诸根门平等相应后，不执著苦行、难行、沐浴等事业和行为而得成就。
如经中说：
"此中不需沐浴净，
此中不需诸苦行，
诸佛及大菩萨众，
恒时修持得成就。"
又《等住明点续》云：
"若住大乐之自性，
无有誓戒亦无律，
无有所作能作行，
如同虚空得成就。"
又《菩提心生起续》云：
"若住等持菩提心，
誓戒律仪不失坏。"
又《密意续》云：
"若住无戏明点性，
非行亦行得成就。"
又《遍尽分别续》云：
"誓戒等执即为缚，
知幻瑜伽空成就。"
又《空行密藏》云：
"如是显现诸事物，
安住幻化天天母，
无所束缚能束缚，
无脉气脉及明点，
以空性故得成就。"
又一切瑜伽续和瑜伽母续中说，若证悟大乐之义，则不需持斋等下劣行为。所以甚深义金刚乘诸法，若以自性安住天尊瑜伽而恒时住于大圆满平等性中，则能获得三身五智等殊胜悉地。
若问：其他事续和行续难道不是金刚乘吗？彼等说以事业和行为得成就，而且大乘诸经中也说布施等福德资粮是一切智之主要因，岂不相违？
答：这些都是世尊以密意而说。


 །བུས་པ་བློ་དམན་ པ་དང་།སྤྲོས་བཅས་ལ་དགའ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་འཇིགས་པ་རྣམས་ཉེ་བར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་དོན་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ལས། སྟོང་ཉིད་ལྟ་བས་གྲོལ་འགྱུར་ཏེ། །སྒོམ་པ་ལྷག་མ་དེ་ དོན་ཡིན།།ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཀུན། །ཐེག་པ་དམན་ལ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། དེ་ཉིད་ཚོལ་ལ་ཐོག་མར་ནི། །ཐམས་ཅད་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་བར་བྱ། །དོན་རྣམས་རྟོགས་ཤིང་ཆགས་མེད་ལ། །ཕྱིས་ནི་རྣམ་པར་དབེན་ དོན་ཉིད།།ཅེས་བཤད་པས་སོ། །གཞན་དུ་འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས་ཀྱང་། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ངས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བློའི་ཁྱད་པར་དང་། རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་བསྟན་ཏེ། ལ་ལ་ལ་ཕྱི་རོལ་པའི་ཚུལ་ལོ། །ལ་ལ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའོ། ། ལ་ལ་ལ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་དང་། རིག་པ་འཛིན་པའི་རྒྱུད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསྟན་ཀྱང་། ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་ཡི་གེ་མེད་པ་བརྡ་དང་བྲལ་བས་གཉིས་སུ་མེད་པས་སངས་རྒྱས་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པས་གསལ་བར་བྱས་པས རིག་པར་བྱའོ།།གཞན་ཡང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པའི་ཁུངས་དང་། རྡོ་རྗེ་གཙུག་ཏོར་ལས་ཀྱང་། དེ་ཁོ་ན་ལ་མཉམ་གནས་ན། །དམ་ཚིག་མེད་ཅིང་སྔར་སྤྱད་མེད། །རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་གཟུང་མི་དགོས། །དེ་ཉིད་བཅུ་བྲལ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཀྱང་།རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་སྤྲོས་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ་མཚན་མར་རིག་པར་བྱའོ། །དོན་དམ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡུམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏོ། །གཞན་ཡང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ པ་ནི་དམ་ཚིག་དང་སྤྱོད་པས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བས་རིག་བྱེད་གསང་ཚིག་གི་ཆོ་ག་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ན་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་དང་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་ཐེག་པ་འོག་མའི་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས་ ནི་དམ་ཚིག་དང་བྱ་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་མི་དགོས་ཏེ།དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་ཟབ་མོའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་གཞན་དག་ཟེར་རོ། །དེ་ཡན་ཆོད་ངེས་དོན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
这是为了摄受愚钝下劣者、喜好戏论者以及畏惧甚深义者而宣说的。
如《入密咒实相论》中说：
"以空性见得解脱，
余修即是彼之义，
身语意之诸行为，
为下乘者所宣说。"
又龙树菩萨亦云：
"初求实相之时者，
当说一切皆实有，
通达诸义无执时，
后得远离之实义。"
又《文殊幻化网》中明说："金刚手，我依众生根器差别及种姓差异而宣说诸乘差别：对某些人说外道之法，对某些人说声闻乘，对某些人说缘觉乘，又对其他人说波罗蜜多乘和无量持明续。然应知以离文字相、离表示的大圆满而成佛，无二无别。"
又《金刚顶续》等经典和《金刚顶髻续》中说：
"若住于实相中，
无誓戒无先行，
不需持金刚铃，
离十相得成就。"
又《般若波罗蜜多经》中说："须菩提，诸菩萨之布施等诸行是有戏论的，应知是有相的。胜义谛是法界，是诸佛之母。"等如是宣说。
又说金刚持并非由誓戒和行为而得，若离正见则如同吠陀密咒仪轨一般。因此，若证悟空性之义，则身语之行为和誓戒等是下乘之法。大瑜伽续中不需誓戒和事行等，如是了知即是通达甚深义，其他诸师如是说。以上是了义。


། །།ཕྱོགས་གཞན་དག་ལ་ཡང་དབང་བསྐུར་པའི་ཆོ་ག་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལས་དང་། དམ་ ཚིག་གི་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་ན་ལྟ་བ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པའི་དངོས་པོས་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལུང་དང་རིག་པ་དག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ས་འོག་གི་རྒྱུད་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་རྫས་ཀྱི་སྦྱོར་ལྡན་ཞིང་། ། སྦྱིན་སྲེག་ལས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཤེས། །དམ་ཚིག་སྡོམ་པའི་རྒྱུད་ལྡན་ན། །མཚན་མར་བལྟས་ཀྱང་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ཡང་སྐུ་ཁྲོས་པའི་རྒྱུད་ལས། ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་རབ་ཤེས་ཤིང་། །གསང་སྔགས་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་བདུན་ལྡན། སྤྲོས བཅས་སྤྱོད་པ་རབ་མཁས་ན།།སྤྲོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ཡང་གཅིག་ཏུ་སྤྲོས་པའི་རྒྱུད་ལས། མཉམ་ལྡན་དེ་ཉིད་བཅུ་ཤེས་ན། །དངོས་པོར་ཞེན་པས་བགེགས་མི་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། གཞན་ཡང་དམ་ཚིག་ རྟོགས་པའི་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས།སྦྱོར་ལ་གནས་པ་ཆོ་གའི་མཆོག་།གསང་སྔགས་ཆོ་ག་སྦྱོར་བས་འགྲུབ། །ཅེས་འབྱུང་བ་དང་། དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། གསང་སྔགས་སྤྱོད་པས་གྲོལ་འགྱུར་ཏེ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་གསང་བའི་མཆོག་།ཅེས་འབྱུང་བའི་ ཕྱིར་དང་།ཐུགས་ཁྲོས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཟུང་དུ་འབྲེལ་པ་སྤྱོད་པའི་མཆོག་།སྤྱོད་པའི་གཞིས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། ཕྲིན་ལས་རྫོགས་པའི་རྒྱུད་ལས། རྡོ་རྗེ་པདྨར་རབ་སྦྱར་ནས། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
其他方面，若住于灌顶仪轨、坛城事业和誓戒修持，则见解并非主要，共同和殊胜悉地也可由缘起事物而生。
为何如此？有教证和理证：
《金刚地下续》中说：
"具足坛城物品相应，
了知火供事业实相，
若具誓戒律仪传承，
虽观有相亦得解脱。"
又《忿怒身续》中说：
"善知事业修持法，
具足密咒七种轨，
善巧有戏论行持，
以戏论故得解脱。"
又《一向戏论续》中说：
"若知具足十实相，
执著事物不成障。"
又《誓戒证悟王续》中说：
"住于瑜伽仪轨胜，
密咒仪轨修成就。"
又《大摄真实续》中说：
"以密咒行得解脱，
金刚持者密中胜。"
又《忿怒心续》中说：
"双运和合行中胜，
行持根本金刚持。"
又《事业圆满续》中说：
"金刚莲花善相应，
大乐即是法身性。"


 །སློབ་དཔོན་ ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དོན་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས།རྣམ་པར་དབེན་དོན་མི་ཤེས་པར། །ཐོས་པ་ཙམ་ལ་འཇུག་བྱེད་ཅིང་། །གང་དག་བསོད་ནམས་མི་བྱེད་པ། །སྐྱེས་བུ་ཐ་ཤལ་དེ་དག་བརླག་།འབྲས་བུར་བཅས་པའི་ལས་རྣམས་དང་། །འགྲོ་བ་དག་ཀྱང་ཡང་དག་བརྗོད། །དེ་ཡི་རང་ བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ན།།སྐྱེ་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་དེ་ཡང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དགག་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་གྲུབ་པར་གསལ་བར་གསུངས་ན། གང་དག་ཁྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལ་ནི། །བརླག་པར་ འགྱུར་བར་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ།གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ནི་ཆོས་ཅན་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་འདུས་བྱས་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ལྟ་བ་གཙོ་བོར་མི་འཛིན་པར་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པས་འགྲུབ་པོ་ཞེས་སློབ་ དཔོན་ཁ་ཅིག་འདོད་དོ།།དེ་དག་གི་གཞུང་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལྟར་ན་དོན་དམ་པའི་ལྟ་བ་གཙོ་ཆེ་སྟེ། དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ཚུལ་འདི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་མཐའ་དག་དང་ཐེག་པ་ ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ཆ་མཉམ་པ་ལས་འགྲུབ་པར་གསུངས་ཏེ།གསང་བ་མཆོག་གི་རྒྱུད་ལས། སྤྲོས་པའི་དོན་ནི་རབ་རྟོགས་པ། །ཐེག་པ་མཆོག་ལ་མངོན་དད་ཅིང་། །སྙིང་རྗེས་གཞན་གྱི་དོན་ལ་མོས། །བདུད་རྩི་ལྔ་ནི་རབ་སྤྱོད་ཅིང་། །སྣང་སྲིད་ སྒྱུ་མ་སྦྱོར་ཤེས་པས།།ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །བསྒྲུབ་པས་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །ལས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་སྦྱོར་ཤེས་པས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
龙树阿阇黎的意趣也在其中说道：
"不知离戏真实义，
仅依闻法而趣入，
若人不修诸福德，
此等下劣将毁灭。
有果之业诸行相，
及诸众生皆如实，
若能通达其自性，
即是宣说无生法。"
这也明显说明，通过遮除我见等，由世俗福德资粮而成就。对于某些人的论著，明确宣说将趋向毁灭。
另外，诸佛是有法，具幻化相之有为法，因为是缘起性故，如从种子生芽。有些阿阇黎认为，不应执著见解为主，而应以誓戒等行持而成就。
对于他们的论著当如是说：首先，按照前说，胜义见解最为重要，轻视誓戒等行持的方式是不合理的。世尊在一切密续部和大乘经典中说，由见解和行持平等而成就。
《密中胜续》中说：
"善解戏论之义理，
深信最胜大乘法，
悲心趣入利他事，
善行五甘露妙法，
了知现有如幻化，
以彼本尊瑜伽故，
修持成就胜悉地，
善知事业成就法。"


 །གཞན་ཡང་རྡོ་རྗེ་པདྨ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རྒྱུད་ལས། གསང་བའི་བདག་པོ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་ གཉིས་སུ་མེད་པར་སྦྱོར་བའི་ཐབས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོ་གས་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབས་ན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ།གསང་བའི་བདག་པོ་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུའི་རྩོལ་བ་དང་། གཙུབ་ཤིང་དང་། གཙུབ་སྟན་དང་། ལག་པ་དང་། རྩཝ་རྣམས་འདུས་པ་ལས་མེ་འབྱུང་བ་བཞིན་ དུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་དང་།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆེ་བ་དང་། དབང་དང་དམ་ཚིག་ཐོབ་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། དུར་ཁྲོད་གསང་བའི་རྒྱུད་ལས་འཇམ་དཔལ་གསང་སྔགས་ལ་མངོན་ པར་དད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དུར་ཁྲོད་དམ་ཆུ་འགྲམ་དུ་དོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་།རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྦྱོར་བས་གྲུབ་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་ཏེ་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱད་ན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས་བཅུ་གསུམ་བསྒྲོད་པར་འགྱུར་ རོ་ཞེས་བཤད་པ་དང་།དམ་ཚིག་བཀོད་པའི་རྒྱུད་ལས། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཚོགས་རབ་ཏུ་ཉོན་ཅིག་།ཕྱི་རབས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དམ་ཚིག་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། དོགས་པ་མེད་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་དང་བྲལ་བ་དང་། རང་གི་ལུས་ལ་ཆགས་པ་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་དགའ་བ་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་ཆོ་ག་ཤེས་པ་དང་། དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། དེའི་ཕྱིར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་ཇི་ལྟར་རྫས་དང སྔགས་ཀྱི་ཁང་བཟངས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འདི་ལྟར་ཡང་ཆོ་ག་འདུས་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་པོ་འགས། །སྒྱུ་མ་ཐར་པར་བྱ་ཕྱིར་བརྩོན། །གང་ཕྱིར་དེ་ནི་མངོན་ཤེས་པས། །སྒྱུ་མ་ལ་ནི་དེ་མི་ཆགས། །དེ་བཞིན་སྲིད་གསུམ་སྒྱུ་ མ་ལྟར།།རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མཁས་པས་མཁྱེན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ལ་གནས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱང་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་འཇུག་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་ཀྱང་ཚུལ་དེ་ལས་ཉམས་པས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
另外，《金刚莲花双运续》中说：密主，以密咒瑜伽无二双运之方便，依缘起仪轨修持成就，即可获得悉地。密主，譬如由人的努力、钻木、钻板、手及茅草等和合而生火一样，密咒瑜伽也是由通达空性之义、缘起之殊胜性、获得灌顶与誓戒而成就，若非如此则成堕罪。
《寂林密续》中说：信受密咒的瑜伽士，于尸林或水边，以无疑虑心，通过生起次第和圆满次第的修持成就，安住于大修持中，若行持明咒苦行六个月，将趣入十三金刚持地。
《誓戒建立续》中说：金刚持众当谛听！后世瑜伽士若具足菩提心大悲心，完整持守无倒誓戒，无有疑虑远离怀疑，于自身无执著而乐于利益众生，了知密咒事业仪轨，且不离法界，则将圆满获得佛地。
因此，如同幻师以物品和咒语显现宫殿等一般，此处也是由仪轨和合而成就。如云："譬如某幻术师，为解脱而精进修幻术，因为了知其本质，故于幻术不执著。如是三有如幻术，圆满菩提智者知。"
因此，诸如来安住于世俗谛和胜义谛而趣入利益众生，瑜伽士若离此理则不能成就。


 །རྡོ་རྗེ་ཐོད་པའི་ རྒྱུད་ལས་ཀྱང་།མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་རབ་ཏུ་ཉོན་ཅིག་།འོད་གསལ་བ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས། སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ན་ཞིང་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། སྔགས་ལས་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པས་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བྱིན་ཅིག་ཅེས་འབྱུང་བ་དང་། རྒྱན་དམ་ པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་།ཀུན་རྫོབ་སྤྲོས་བཅས་ཡོངས་རྫོགས་ཤིང་། །སྤྲོས་མེད་མཚན་མ་མེད་བལྟས་ན། །ཚེ་གཅིག་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། གཞན་ཡང་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ཆེན་པོ་ལས། སྤྲོས་བཅས་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་ཤིང་། །སྤྲོས་ མེད་མཚན་མ་མེད་གནས་ཏེ།།རྡོ་རྗེ་གླུ་ཡིས་ཡོངས་བསྐུལ་ནས། །ལྷ་མོའི་ཚོགས་དང་མཉམ་དུ་རོལ། ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། ཐིག་ལེ་གཅིག་པའི་རྒྱུད་ལས། དཔའ་བོས་རྣལ་འབྱོར་ཡོངས་བྱས་ཏེ། །བསྒྲུབས་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་མ་ཐོབ་སྟེ། །མཚན་ མ་མེད་པས་ལྷ་བསད་དེ།།བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། ལས་རྒྱ་མཚོའི་རྒྱུད་ལས། སྤྲོས་བཅས་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་ཀྱང་། །སྤྲོས་པ་མེད་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །མཚན་མ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ཀྱང་། །འགྲོ་བའི་དོན་ལ་རྟག་ཏུ་འཇུག། །ཅེས་འབྱུང་ བ་དང་།གཞུང་འབུམ་པ་ལས་ཀྱང་། སྙིང་རྗེས་མྱ་ངན་འདས་མི་གནས། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་འཁོར་བ་མིན། །མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་དོར་ནས་ཀྱང་། །རྟོག་པ་མེད་པས་འགྲོ་དོན་སྤྱོད། །ཅེས་འབྱུང་བ་དང་། གསང་བ་ཤིན་ཏུ་མཐོ་བའི་རྒྱུད་ལས། དངོས་པོར་ ལྟ་བ་རབ་སྤངས་ཏེ།།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྦྱོར་ཤེས་པས། །སྔགས་པས་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟར། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་མཉམ་མེད་བྱོས། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། བཤད་པའི་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། གསང་སྔགས་ལྷ་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབས་ པས་འགྲུབ།།ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་རབ་གནས་ཏེ། །སྤྲུལ་སྐུ་ཕྱོགས་བཅུའི་འགྲོ་དོན་བྱེད། །དེ་ལྟར་ཕྱི་རབས་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཚུལ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
《金刚颅续》中也说：诸空行母当谛听！入于光明等持后，若圆满有相行为，则以田生和咒生等赐予一切悉地。
《胜庄严续》中也说：圆满世俗有相行，观修无相无戏论，一生即得胜悉地。
另外，《大吉祥密集》中说：安住有相之行为，住于无相无戏论，以金刚歌作劝请，与天女众同游戏。
《一滴续》中说：勇士虽作瑜伽行，修持未得诸悉地，以无相故杀诸天，依二谛理得成就。
《事业海续》中说：依止有相而修持，无相行为自然生，相好色身之形相，恒时趣入利众生。
《十万续》中也说：大悲不住涅槃中，智慧不落轮回处，远离二边诸极端，无分别中行利生。
《极高密续》中说：远离实有之见解，了知如幻而修持，持咒师如如意宝，无等利益诸有情。
《教说续·金刚鬘》中也说：以密咒天尊之相，修持一切得成就，安住法身之境界，化身十方利有情。如是后世瑜伽士，依此方便得成就。


 །དེ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་འགོག་པར་བྱེད་པའི་ལུང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུད་ དེ་དག་དང་།གཞན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་དང་། བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་མཐའ་དག་དང་། རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་རྣམས་ལས་གཞུང་འདི་ཉིད་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རེ་ཞིག་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་དུ་བསད་ དེ་ལྟ་བ་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་འདི་ཕྱོགས་གཉིས་པའི་ལུང་དང་།གཞུང་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པའི་ཁུངས་མ་བརྗོད་དམ་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལ་ སོགས་པའི་ཁུངས་དེ་ཉིད་ལས་ཀྱང་།ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ཆ་མཉམ་པར་སྟོན་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་སེམས་དཔའ་ཆེ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། རང་གི་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །བདག་དང་གཞན་ལ་ མཆོད་པར་བྱ།།དམ་ཚིག་སྡོམ་ལ་གནས་པ་ཡིས། །གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་འདིར་མི་དགོས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་བརྟན་པར་གྱུར་ནས། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལུས་ངག་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་དགག་པ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་དགོངས་ཏེ་བཤད་པའོ།།གཞན་ཡང་རྒྱུད་གཞན་དག་གི་ཁུངས་རྣམས་ཀྱང་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ཆ་མཉམ་པར་གཞུང་འདི་ཉིད་ལས་གསལ་ལ། འདིར་ནི་གཞུང་མངས་ཀྱིས་དོགས་པས་བདག་གིས་མ་སྤྲོས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ ཅན་གདུལ་བའི་དོན་དུ་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཤད་པས་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་ལ་རྟོག་པ་ནི་རྨོངས་པའོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་ལས་དང་པོ་པ་དང་། སྤྲོས་བཅས་ལ་དགའ་བའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་ཤས་ཆེར་བསྟན་ཏོ། །སེམས་བརྟན་པ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་དགའ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ དོན་ཤས་ཆེར་བསྟན་ཏོ།།དེའི་ཕྱིར་དགོངས་པའི་དོན་རིག་པར་བྱའོ། །ལས་དང་པོ་བས་ནི་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་གཙོར་གཟུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་ངོ་། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ལྟ་བ་ཁྱད་དུ་བསད་ཅིང་སྤྱོད་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཡང་ཕྱོགས་སྔ་མའི་ལུང་དང་གཞུང་གཞན་གྱིས་བཀག་ པ་སྟེ།དེ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། སྟོང་ཉིད་ལྟ་བས་གྲོལ་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是，遮破二边的教证，世尊自身在这些续部以及其他大乘经典、事续、行续、瑜伽续、瑜伽母续中都极为明显地宣说了此理。因此，若按第一种观点，认为轻视三昧耶等行为而主要重视见解就能获得金刚持地的这种说法，已被第二种观点的教证和其他论典所遮破，因为这会导致过度的过失。
若问："难道没有引用《金刚顶续》等为依据吗？"即使在《金刚顶续》等依据中也是平等宣说见解和行为，因为其中说道："诸佛及大菩萨，以我见而成就。"
另外，同续中又说："以自尊天瑜伽，供养自与他人，安住誓戒律仪，密咒王得成就。"
所说"此处不需沐浴及清净"，是针对心已稳固后，为遮遣声闻等以身语为主的修行而作的了义解释。
其他续部的依据也都是以二谛方式阐明见行平等的道理，这在此论中已经明显。此处因担心文字过多，我未作广说。世尊为调伏众生而以种种方式宣说，若执着一边则为愚痴。
因此，对于初学者和喜好有相者，主要宣说有相法；对于心已稳固及喜好无相者，主要宣说无相义。故应了知此密意。初学者应当以三昧耶等为主要，这是论典的含义。
若按第二种观点，轻视见解而专注行为的说法也被前边的教证和其他论典所遮破。针对这一点，如前所说"以空性见得解脱"等已作了说明。


 །དེས་ན་ཕྱོགས་དེ་གཉིས་ཀའི་གཞུང་གིས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་དགག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་མཉམ་པས་འགྲུབ་པར་གསལ་བར་ གསུངས་ཏེ།འོན་ཀྱང་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པས་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་འདི་ཙམ་གྱིས་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ལ་འཇུག་པ་དགག་པར་གལ་འགྱུར་ཏེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་མཁས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་དགའ་བ་བསྐྱེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་དེ་དག་ལ་བདེན་ པ་གཉིས་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པ་དང་།དེ་དག་ཕན་ཚུན་རིམ་པ་དང་རིམ་པ་མ་ཡིན་པར་སྦྱར་བ་རྒྱས་པར་ནི་བདག་གིས་མ་སྤྲོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་བཀག་ནས། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་ནི་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ཆ་མཉམ་པས་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞུང་ ངོ་།། །།ད་ནི་གཞུང་དབུ་མ་པ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞུང་གི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་བཅོམ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་དུ་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཞོན་ཏེ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།རྩ་བ་ནི་བཅུ་བཞི་པ་སྟེ། དེ་ཆད་ནས་མ་གསོས་ན་རྡོ་རྗེའི་དམྱལ་བར་ལྟུང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་མཚན་ཉིད་དང་སྐལ་བ་ལྡན་པས་སྐུ་གསུང་ ཐུགས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་བྱས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཐར་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་དེས་འགྲོ་བས་ན་ཐེག་པ་སྟེ།ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་ཉམས་ན་མི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ནི་ལྟུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་རྩ་བ་ཆད་ན་ཡལ་ག་དང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་མེད་དོ་ ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ།།འདི་ནི་རེ་ཞིག་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་ཡན་ལག་གི་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡ་རབས་ཀྱི་ཚུལ་དང་བསྟུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཀུན་ནས་དང་བས་བླ་མ་ཡི། །ཞབས་ཀྱི་པདྨར་རབ་བཏུད་དེ། །ཞེས་སྨྲོས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་པོས་ ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཤིན་ཏུ་དང་བས་བདག་གི་བླ་མ་གསུམ་དང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཐ་དད་དུ་མི་རྟོག་སྟེ།གུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞབས་དང་གདན་དང་པདྨར་བཅས་པར་བཏུད་དེ་ཕྱག་འཚལ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞུང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཅུ་བཞི་ནི། ། རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བ་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ་རྩ་བ་ནི་རྒྱུའི་དོན་ཏེ། དེ་ཆད་ན་འབྲས་བུ་ལྟུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，这两种观点的论典也无法相互否定，因为在此明确宣说以见解和行为平等而成就。然而，由于是依个人意乐而入，若仅此程度就否定趣入二谛，于精通方便智慧续部的瑜伽师们也不会生起欢喜。关于这些方面如何趣入二谛，以及它们之间次第与非次第的结合，我未作广说。
如是，遮破二边之后，密咒道是以见解和行为平等而成就，这是论典的含义。
现在为了明显阐释论典中观义，当趣入论典的含义。所谓金刚乘根本堕，是指以方便智慧的本性摧毁能取所取的实体，于法身无生的境界中以不颠倒的见解和行为而行进的意思。根本是指十四条，若违犯且未忏悔，则堕金刚地狱的意思。
或者，金刚乘是指果道的特征，具相与福德的凡夫以身语意慢而圆满佛陀事业，故称为乘。若完全失坏方便智慧的根本，获得不欲得的果报称为堕。譬如世间所说，若断根本则无枝叶花果。这是暂时的略义。
现在当说支分义，为随顺善良之道，故说："以遍净信心，顶礼上师莲足。"意为论著作者以身语意极为清净，不分别自己的三位上师与金刚持有别，以恭敬方式顶礼足座莲花的意思。
为使论典圆满，说道："当说根本堕，十四种出续。"根本是因义，若断则有堕落果相的特征。


 །བཅུ་བཞི་ནི་གསལ་བའི་དབྱེ་བས་ཏེ་གཞུང་གི་ཚོགས་སོ། །ཡང་ན་རྩ་བ་ནི་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་། ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་དང་། གསང་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས འབུམ་སྡེ་བཞུགས་པའི་གཞིར་གྱུར་པས་ན་རྩ་བའོ།།དེ་ལས་ཉམས་ན་ནི་ལྟུང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐབས་ལ་བརྟེན་པ་ཁོ་ནའོ། །རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཏེ། རྒྱུའི་རྒྱུད་དང་། འབྲས་བུའི་རྒྱུད་དང་། ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། །དེ་ལ་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ནི་རྒྱུའི་རྒྱུད་དོ། །དེ་ལ་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལས་འབྲས་ བུར་གྱུར་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ནི་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་དོ།།རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོགས་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྒྱུད་ཡིན་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དེ། །དེ་སྟོན་ པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཚིག་གི་གཞུང་ལ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་ཡང་། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་པ། །རྣལ་འབྱོར་ཅེས་ནི་བྱ་བར་བཤད། །གང་ཞིག་དངོས་མེད་ཤེས་རབ་སྟེ། །ཐབས་ནི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས། །རྒྱུན་དེ་ རྣམ་པ་གསུམ་འགྱུར་ཏེ།།གཞི་དང་དེ་བཞིན་རང་བཞིན་དང་། །མི་འཕྲོགས་པ་ཡི་རབ་ཕྱེ་བ། །གཞི་དང་རང་བཞིན་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་མི་འཕྲོགས་འབྲས་བུའོ། །གཞི་ནི་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། །རང་བཞིན་རྒྱུ་ཡི་རྒྱུད་དུ་བཤད། །གསུམ་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་བསྡུས་སོ། །ཞེས་ བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།ལས་ནི་ཀུན་ལ་ཁྱབ་སྟེ་མང་པོའི་དོན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་ཡང་རྩ་བའི་རྒྱུད་གསང་བ་འདུས་པ་དང་། སྙིང་པོའི་རྒྱུད་འཇམ་དཔལ་གཤིན་རྗེ་ནག་པོ་ལ་སོགས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་རྣམས་ལས་འབྱུང་བ་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་དམ་བཅས་པའི་དོན་ཏོ།། །།ད་ནི་ གཞུང་གི་ཚོགས་བཅུ་བཞི་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་པའི་བླ་མ་ལ་སོགས་པ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པས་ཐོག་མར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། གང་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡིས། །དངོས་གྲུབ་སློབ་དཔོན་རྗེས་འབྲང་གསུམ། །དེ་བས་དེ་ལ་བརྙས་པ་ནི། །རྩ་ བའི་ལྟུང་བ་དང་པོར་བཤད།།ཅེས་སྨོས་ཏེ། ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སློབ་དཔོན་ལས་ཐོབ་པར་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ལས་དམ་ཚིག་ཉམས་ན་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ནི་མིག་རྣོན་དང་རྐང་མགྱོགས་ལ་སོགས་ཏེ་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ རྣམས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
十四是明显的分类，即论典的集合。或者，根本是八支分、二十八支分，以及大密续中十万部的所依基础，故称为根本。若从此退失则为堕。因此唯依方便。
续即相续，有因续、果续和方便续。其中以种姓分类为因续。从种姓分类而成果位的大金刚持分类为果续。为从因获得果位，以咒语、手印、坛城等缘聚集为方便续。因为是以瑜伽为主的续，故称瑜伽续。由于宣说此义，文字论典也如是称呼。
又如所说：
"智慧方便双运道，
此即名为瑜伽者。
所谓无实即智慧，
方便具有实相征。
续即相续广所知，
彼续分为三种类：
基础以及自性等，
不夺为其分别相。
基础自性为因者，
如是不夺即果位。
基础即是方便道，
自性说为因之续，
三续义理总摄竟。"
业遍一切，用于多数。此即根本续《密集》和精要续《文殊阎魔黑天》等，承诺将解说从瑜伽续和瑜伽母续中所出。
现在当解说十四种论典集，成就根本的上师等是成就之基础，故首先宣说。因此说道：
"由于金刚持，
成就随师三，
是故轻蔑彼，
说为第一堕。"
说从上师获得共同与殊胜成就，若违背其誓言则成根本堕。共同成就即目明和疾行等大成就。


།མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཅུ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ལ་རག་ལས་ཏེ་གསལ་བའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དབང་བསྐུར་བ་དང་། མན་ངག་སྟེར་བ་དང་། རྒྱུད་བཤད་པའོ། །དབང་ གི་དབྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་བུམ་པ་དང་།གསང་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དང་བཞི་པའི་འབྲས་བུའི་རྟགས་དང་རྣམ་པ་བཞིའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡིས། དམ་ཚིག་བཀོད་པའི་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། སྙིང་རྗེ་ལྡན་ཞིང་རབ་ཏུ་དུལ། །དཔའ་བརྟན་བརྟུལ་ཞུགས་རབ་ཏུ་ཆེ། གཏོང་ཕོད་བླ་མ་ལ་གུས་པ། །མཚན་ཉིད་ལྡན་པའི་སློབ་མ་ལ། །སློབ་དཔོན་དེ་ཉིད་བཅུ་ཤེས་པས། །དབང་ནི་གསུམ་གྱིས་རྫོགས་བྱས་ཏེ། །མན་ངག་དམ་པའི་སྣོད་ཡིན་ནོ། །གསང་སྔགས་རྒྱུད་ཀུན་དེ་ནས་སྦྱིན། །ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་སྦྱིན་པར་བྱ། །གལ་ཏེ་གཅིག་ལ་གསུམ རྫོགས་པ།།དེ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་སྟེ། །གཉིས་ལ་སོགས་ཏེ་གཅིག་མཐར་ཐུག་།འདི་ནི་དམ་ཚིག་སྦྱོར་བའོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མ་ལ་སློབ་དཔོན་གཅིག་གིས་དབང་བསྐུར་བ་དང་། མན་ངག་བྱིན་པ་དང་། རྒྱུད་བཤད་པ་དང་། གསུམ་གང་ གཅིག་ལ་ལྡན་པ་དང་།གཉིས་གཅིག་ལ་ལྡན་པ་དང་། གསུམ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གནས་པའོ། །གསུམ་གཅིག་ལ་ལྡན་པ་ལ་བདུན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པས་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་བསམ་པས་དེ་ལ་དེར་ཤེས་པ་དང་། ལུས་ངག་གི་སྦྱོར་བ་དང་། མཚོན་ཆ་ལ་སོགས་པས་འཚོ་བ་ཕྲོགས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་ཤེས་ཤིང་འགྱོད་པ་མེད་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་བདག་ཉིད་མ་འཁྲུལ་པའོ། །ཕྱིས་ཚད་དུ་བཤགས་ན་ལྟུང་བ་འབའ་ཞིག་པར་འགྱུར་རོ། །འཚོ་བ་དང་མ་ཕྲལ་ན་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་སྦོམ་པོའོ། །དེ་ཉིད དུས་འདས་ན་ལྕི་བའོ།།ཡན་ལག་དང་མི་ལྡན་པས་དངོས་གཞི་རྫོགས་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གལ་ཏེ་སྦྱོར་བ་དེ་དག་ཚང་བས་འཚོ་བ་ཕྲལ་ན་ཚད་ལས་འདས་པ་སྟེ་ཕམ་པའོ། །ལྟུང་བ་དང་ཕམ་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཕམ་པ་ནི་སྦྱོར་བ་རྫོགས་ནས་མ་བཤགས་ པའོ།།ལྟུང་བ་ནི་འཚོ་བ་དང་ཕྲལ་ནས་བཤགས་པའི་ཚད་འོག་ནས་འབྱུང་བ་བྱས་པའོ། །འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ལྟུང་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་དམྱལ་བ་མ་ཡིན་པ་མྱོང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་བསྐང་བའི་ཚད་ནི་སྦྱིན་སྲེག་འབུམ་ཕྲག་བདུན་ནོ། །རིག་པ་ནི་བྱེ་བ་ཕྲག་ལྔའོ། །དབང་ བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་རྫོགས་པས་ཀྱང་ངོ་།།གཏོར་མ་ནི་བྱེ་བ་ཕྲག་གཅིག་གོ།

我来为您翻译这段藏文：
殊胜成就即佛陀所说的十三等。获得此成就依赖上师，明显分为三种：灌顶、传授口诀和讲解续部。以灌顶分类方式有宝瓶、秘密、般若智慧和第四果相等四种。
因此在《金刚持誓言安立王续》中说：
"具足悲心极调柔，
勇毅坚定大律仪，
慷慨恭敬于上师，
具足相好之弟子。
上师通达十种义，
以三灌顶而圆满，
堪为殊胜口诀器，
密咒诸续由此授，
当予事业瑜伽法。
若于一人具三者，
此乃极为重大事，
二等乃至一为终，
此为誓言之瑜伽。"
因此，对具相弟子，上师一人授予灌顶、传授口诀、讲解续部三者中的任一，或具二者，或三者分别而住。对具足三者之人，若具七种相应则成堕罪：以烦恼所生之心而知彼为彼、身语加行、以武器等夺命、完全了知且无悔、随喜以及自身不迷乱。若后依量忏悔则仅成堕罪。若未断命则不成堕罪而为粗罪。若于彼时过世则为重罪。若不具支分而圆满正行则为恶作。若具足彼等加行而断命则超过限度，为他胜罪。
若问堕罪与他胜罪有何差别？他胜罪是加行圆满后未忏悔。堕罪是断命后依下文所说量而忏悔。若问为何称为堕罪？意为将感受非金刚地狱之果。若问补救之量：火供七十万次，持咒五百万遍，圆满灌顶仪轨亦可，食子十万遍。


 །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་འབུམ་ཕྲག་གཉིས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་བསྐང་པའི་ཆོ་གའོ། །ཡན་ལག་གི་གཙོ་བོ་བྱུང་བ་མ་བཤགས་ན་དུས་སུམ་ལྡན་དུ་འདས་ན་ལྕི་བ་སྟེ། གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆ་བཞི་ པས་བཤགས་སོ།།གལ་ཏེ་སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་ན་ཆོ་གའི་ཁྱད་པར་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །གཅིག་ལ་གཉིས་ལྡན་ན་ཆ་གཉིས་པའི་བསྐང་བའི་ཆོ་གའི་རྒྱུའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་གནས་པ་ལ་ནི་ཆ་གཅིག་པའི་བསྐང་བའི་ཚད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་གནས་པ་གཅིག་མ་བསྐང་བར་ལོ་གསུམ་ དུ་གནས་པ་ན།སུམ་ལྡན་གཅིག་གི་ཚད་ཀྱིས་བཤགས་སོ། །གཅིག་ལ་གཉིས་ལྡན་པ་ལོ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་གནས་ན། སུམ་ལྡན་གྱི་བསྐང་ཚད་ཕྱེད་དང་གཉིས་དུས་དེ་ཉིད་དེའི་ཚེ་ན་བསྐང་བའི་ཆོ་ག་དགུ་རྒྱུའོ། །ཡན་ལག་ཕྲ་མོ་གཅིག་བཤགས་ཚད་ནི་ཆ་གཅིག་པའི་མཆོད་ པ་དང་།མཎྜལ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའོ། །གཞན་བློས་ཞིབ་ཏུ་དབྱེ་བར་བྱའོ། །ཆོ་ག་ཞིབ་མོའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་འགོམ་པར་བྱ་བ་དང་། བརྫི་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་སྦྱིན་སྲེག་གཅིག་གིས་སོ། །ངག་གི་ཉེས་པ་རེ་རེ་ལ་ནི་གཏོར་མ་བཅུ་བཅུའོ། །ཡིད་ཀྱི་ཉེས་བྱས་པ་ལ་བསམ་ གཏན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལྔའོ།།གཞན་དུ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་བྱས་ལ། །ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་རྟེན་ལ། །ངག་གི་ཡི་གེ་བརྒྱ་པའོ། །ཡིད་ཀྱི་སྒྱུ་མའི་དོན་ཤེས་ཤིང་། །གཞན་ལ་སྦྱིན་སྲེག་དག་ཏུ་བཤད། །ཀུན་གྱི་ཁ་བསྐང་གཏོར་མ་ཤིས། ། ཞེས་བཤད་པ་དང་། གཞན་ཡང་དམ་ཚིག་བཀོད་པའི་རྒྱུད་ལས། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལེགས་པར་ཉོན། །དམ་ཚིག་ལས་ཀྱི་ཆོ་ག་བཤད། །གལ་ཏེ་རྩ་བའི་སློབ་དཔོན་ལ། །དམ་ཚིག་རྫོགས་པར་ཉམས་འགྱུར་ན། །དེ་ལ་བསྐང་བའི་ཆོ་ག་བཤད། །ཡོངས་སུ་བསྐང་བའི་ཆོ་ག་བྱ། ། རྣལ་འབྱོར་བསྐང་བ་མ་བྱས་ན། །རྡོ་རྗེ་དམྱལ་བར་གྲགས་པ་ཡི། །སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་མྱོང་བར་འགྱུར། །ཡན་ལག་ཉེས་པ་ལོ་ལྔའི་བར། །མ་བཤགས་དམྱལ་བ་ཆུང་ངུའི་ཚད། །དེ་ནི་ངེས་པར་འཚེད་པར་འགྱུར། །གཞན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་འདི་དག སྟེ།།ཤིན་ཏུ་གྲང་སྒྲིབ་ཡི་དྭགས་དང་། །བྱོལ་སོང་གནས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེ་དག་བཤགས་པའི་ཆོ་ག་ནི། །གཏོར་མ་དཀྱིལ་འཁོར་སྦྱིན་སྲེག་དབང་། །རིག་པ་བསྐང་བའི་ཆོ་ག་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ངེས་པ་ཁོ་ནར་བྱ་ཞེས་དགོངས་སོ། གཞན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
坛城仪轨二十万次。如是圆满即为补救仪轨。若未忏悔支分之主要过失，过三时则为重罪，以具二时之四分而忏悔。若加行未圆满，则仪轨差别亦复如是。若一人具二，则为二分补救仪轨之因。对于分别而住者，则为一分补救之量。分别而住者若未补救而住三年，则以具三者之一量而忏悔。一人具二而住三年间，则具三时之补救量二倍半，彼时即为九种补救仪轨之因。
细微支分之一忏悔量为一分供养及曼荼罗为先导。其他应以智慧细分。以细致仪轨方式，对于不应践踏与压坏者，以一次火供。每一语过以十次食子。对意之恶作以五种禅定加行。
另外，龙树上师说：
"对于身语意恶作，
身以坛城与佛塔，
语以百字明咒诵，
意解幻化之义理，
他以火供而宣说，
一切圆满以食子。"
又于《誓言安立续》中说：
"金刚手善听，
誓言事仪轨，
若于根本师，
誓言圆满坏，
为说补救法，
当作圆满仪。
若瑜伽未修，
所谓金刚狱，
难忍苦当受。
支分过五年，
未忏小地狱，
彼定受煮烧。
复有诸苦者，
极寒饿鬼及，
旁生处受生。
彼等忏悔法，
食子坛城供，
火供灌顶咒，
当修补救仪。"
因此，诸事业加行定当作，否则将感受大苦。


 །སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། གཞན་གྱི་དོན་མཐོང་བ་དང་། བར་ཆད་དུ་འགྲོ་བ་དང་། གནང་བ་ཐོབ་པ་དང་། ན་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞན་དག་ཅིའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་བཞིན་དུ་ཕམ་པར་བཞག།།གཞན་ཡང གསང་སྔགས་ཐབས་ཆེ་བས་བསྐང་ཐབས་ལ་མཁས་ན་ཕམ་པར་བཞག་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན།འདིར་ལོག་སྲེད་ཅན་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཞུགས་ནས་སྦྱོར་བ་རྫོགས་ཀྱང་བཤགས་པའི་ཚུལ་དུ་མི་བྱེད་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆོས་ལ་ཞུགས་ནས་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའོ་ ཞེས་བྱ་བས་ཀྱང་གཞུང་གི་དོན་བཤད་པ་དང་།གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་གཞན་དང་ཚུལ་གཞན་གྱིས་དོན་དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་དེ། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ཐིག་ལེ་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ལས། དངོས་གྲུབ་འདོད་པའི་དོན་དུ་ནི། །རྟག་ཏུ་སློབ་དཔོན་བསྟེན་པར་བྱ། །དེས་ནི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་ སྟེར།།དེ་ལས་ཉམས་ན་སྡུག་བསྔལ་འཐོབ། །དེ་ཕྱིར་བསྐང་བའི་ཆོ་ག་ནི། །ཉམས་པའི་ཚད་དང་སྦྱར་བ་སྟེ། །བླ་མ་ལས་ནི་རྒྱུར་ཤེས་བྱ། །ལྟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་སྟེ། །ལུས་ཀྱིས་མ་སྤྱད་ཆུང་བ་སྟེ། །ཟིན་དང་མ་ཟིན་འབྲིང་དུ་བཤད། །ཟིན་ཅིང་མ་བཤགས་ ཆེན་པོ་ཡིན།།ངག་གི་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པ་ཡང་། །མ་བརྟགས་འཁྲུལ་ན་ཆུང་བ་སྟེ། །བརྟགས་དཔྱད་ཉེས་པས་འབྲིང་དུ་བཤད། །ཚད་འདས་ཆེན་པོའི་སྦྱོར་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། །ཤིན་ཏུ་ལྕི་བའི་རིམ་པ་ཡིན། །གནོད་སེམས་གསུམ་གྱིས་བརྟག་ པར་བྱ།།དེ་དག་བསྐང་བའི་རིམ་པ་འདི་དག་སྟེ། །ལུས་ལས་ཉམས་པ་ཆུང་ངུ་ལས། །ལུས་ཉིད་སྒྱུ་མའི་ཚུལ་གནས་བྱ། །གནང་བ་ཐོབ་པས་ཁྲག་ཕྱུང་ལ། །མཁས་པས་མཎྜལ་མདུན་བྱས་ཏེ། །བླ་མ་ཉིད་ལ་ཕུལ་ཏེ་བཤགས། །འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། ། ཡང་ན་སྦྱིན་སྲེག་ལྔ་ལྔས་བསྐྱེད། །གཞན་དུ་འཁོར་ལོ་བཞི་ཡི་ཚུལ། །ཆུ་ཚོད་ནས་བརྩིས་རབ་བསྒོམས་ན། །དེ་ནི་བསྐང་པའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ངག་གི་བརྫུན་པར་ཤེས་པ་ཡིས། །སྨྲེ་བཤགས་བཟླས་པའི་ཕྲེང་བས་ནི། །ཚད་འདས་གསུམ་པོ་མ་ལུས་སྦྱང་། །ཡིད ཀྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཚུལ།།བདུད་རྩི་དབབ་ཅིང་དྲི་མ་བཀྲུ། །འདི་དག་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་ཉོན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བ་འདི་དག་བསྐང་བའི་ཚད་ཡིན་ཏེ། །དབང་གི་དབྱེ་བས་ནི་བཤད་པའི་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས། བུམ་པའི་དབང་ནི་དང་པོ་ལ། །གཉིས་པ་གསང་བའི་དབང་ དུ་བརྗོད།།གསུམ་པ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །བཞི་པ་དེ་བཞིན་འབྲས་བུའོ།

我来为您翻译这段藏文：
通达无生、见他利益、遇障碍、获许可、生病等情况则无过失。其他为何如声闻一样立为他胜？
又有人问：密咒方便广大，若善巧于补救方便，不应立为他胜罪？
答：此处邪贪者虽如法入门并圆满加行，却不以忏悔方式行持，转入外道法而背离甚深义理。此等解释经典义理。
其他上师以其他方式广说此义，如《金刚明点生起续》中说：
"为求悉地果，
常当依师长，
彼能赐所愿，
若违得大苦。
是故补救仪，
应配违犯量，
当知从师因。
了知堕罪相，
身未行小过，
知未知中等，
知而不忏重。
语业诸相中，
未察错小过，
察知错中等，
过量为重过。
瑜伽心相者，
极重之次第，
三害意当察。
此等补救法，
身犯小过者，
应住幻化身，
获许出其血，
智者前曼荼，
献师而忏悔。
中重之方式，
或修五火供，
或以四轮法，
从时计修习，
此为最胜补。
语业知妄语，
悲忏诵咒鬘，
清净三过量。
意以幻化法，
降甘露洗垢，
金刚持当闻。"
等等广说，此等为补救之量。
以灌顶分类，如《说续金刚鬘》中说：
"宝瓶灌顶初，
二谓秘密灌，
三慧智灌顶，
第四即果位。"


 །དེ་བསྐུར་བླ་མ་ཉམས་གྱུར་ན། །ཕྱིར་ལ་དབང་བསྐུར་ཆོ་ག་དང་། །གནང་བ་ཐོབ་པས་དྲི་མ་འདག་།ཅེས་འབྱུང་བས་བཤད་པའོ། །གཞན་ཡང་འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རྒྱུད་ལས། དབང་བསྐུར་ སོགས་ཐོབ་སློབ་དཔོན་ལ།།རྨོངས་པར་གྱུར་པའི་སློབ་མ་ཡིས། །སྦྱོར་བའི་དངོས་གཞི་རབ་རྫོགས་པས། །རྩ་བ་ཡན་ལག་ཉམས་གྱུར་ན། །བློ་ངན་སློབ་མས་བཤགས་པར་བྱ། །གལ་ཏེ་མ་བཤགས་དུས་འདས་ན། །ཕྱི་ཡི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཡི། །ཆུ་དེ་སྐྲ་ཡིས་གཏོར་ནུས་པ། ། དེ་ཡི་ཚད་དུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་། །རྡོ་རྗེ་དམྱལ་བར་གྲགས་པ་ཡིན། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་རབ་ཏུ་ཉོན། །བསྐང་པའི་ཆོ་ག་བཤད་པར་བྱ། །གཅིག་ལ་སློབ་དཔོན་གསུམ་རྫོགས་ལ། །སྦྱོར་བ་བདུན་དང་ལྡན་པས་ནི། །རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བྱུང་གྱུར་ན། །སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་རྩ་བ་ཡིན། །རང གི་བསམ་པ་རྫོགས་བྱས་ཀྱང་།།སློབ་དཔོན་གནང་བར་མ་གྱུར་ན། །དང་པོ་སྡུག་བསྔལ་དཀའ་སྤྱད་དེ། །དེ་ནས་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་དབུལ། །རྗེས་སུ་གནང་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །དབང་བསྐུར་ཆོ་ག་ལན་བདུན་བྱ། །ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཉི་ཤུ་གཅིག་།སྦྱིན་སྲེག་གིས་ནི་འབུམ་ ཕྲག་བདུན།།གསང་སྔགས་བྱེ་བ་ལྔ་ཡིས་སོ། །མེ་ཏོག་ཚོམ་བུ་འབུམ་ཕྲག་གཉིས། །སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཚེ་བསྐྱབས་ན། །འདི་ནི་བཤགས་པ་དམ་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་མི་ཆགས་ཤིང་། །དྲང་སྲོང་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་བྱ། །ཡང་ན་ལུས་ ལས་ཁྲག་ཕྱུང་སྟེ།།བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། །བྱས་ཏེ་བླ་མར་དབུལ་བར་བྱ། །ཡང་ན་གནང་བ་ཐོབ་པ་ཡིས། །བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་ཟླ་བ་བདུན། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་རབ་ཏུ་ཉོན། །གཞན་ཡང་ལས་ཀྱི་ཆོ་ག་ནི། །སློབ་དཔོན་བྱེ་བྲག་གནས་གྱུར་ན། །བློ་ལྡན་མཁས་ པས་རབ་དཔྱད་དེ།།རྩ་བ་ཡན་ལག་དམ་ཚིག་ལས། །ཉམས་པར་གྱུར་པའི་བཤགས་ཚད་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་གཉིས་ལྡན་སུམ་ལྡན་ཏེ། །མཁས་པས་རབ་ཏུ་བཤགས་པར་བྱ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་ཕྲ་མོ་ལ། །ཡང་ན་སྐུ་གཟུགས་མདུན་དུ་སྟེ། །ཡིད་ཀྱི་བཤགས་པ་མཆོག་ ཡིན་ནོ།།རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་རབ་ཏུ་ཉོན། །སློབ་དཔོན་ལ་ནི་དུས་གསུམ་དུ། །གསོང་པོས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དྲི། །ལུས་ངག་སྤྱོད་པ་རབ་བསྡམས་ཏེ། །ཧ་ཅང་ཉེ་མིན་རིང་བ་འང་མིན། །རྟག་ཏུ་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
若授此灌顶上师堕落，重新接受灌顶仪轨，获得许可则能净除污垢。
又《文殊幻网续》中说：
"于得灌顶等上师，
愚痴弟子若于彼，
圆满加行正行已，
根本支分若有损，
恶慧弟子当忏悔。
若不忏悔时过后，
外大海洋之水量，
以发能洒尽其水，
如是时量受痛苦，
此即金刚地狱名。
金刚持者善谛听，
今当宣说补救法。
一师圆具三上师，
若具七种瑜伽行，
若生根本堕罪时，
此为痛苦之根本。
虽圆自己所欲愿，
若无上师之许可，
首先苦行受痛苦，
其后献上一切财，
随后当求得开许，
灌顶仪轨作七次，
二十一次会供轮，
火供修持七十万，
密咒持诵五百万，
花束供养二十万，
救护有情五百万，
此为殊胜之忏悔。
不执世间八法中，
当行真实仙人行。
或从身中放血已，
百零八尊坛城画，
作已供献于上师。
或得许可之后行，
以禅定修七月久。
金刚持者善谛听，
复次诸业仪轨者，
上师若有差别住，
智者善巧详观察，
根本支分誓言中，
所生过失忏悔量，
如是二具三具等，
智者当善作忏悔。
于诸微细过失中，
或于佛像前忏悔，
意之忏悔最为胜。
金刚持者善谛听，
于其上师三时中，
诚实询问诸所作，
身语行为善防护，
不太亲近不太远，
恒常不应有分离。"


 །དུས་གསུམ་དུ་ནི་མེ་ཏོག་དབུལ། །བློ་ལྡན་ནང་ནུབ་ཕྱག་ བྱ་སྟེ།།ཟས་ལ་སོགས་པས་དང་པོར་མཆོད། །གལ་ཏེ་དུས་འདས་རིང་གྱུར་ན། །དེ་ལ་རྟག་ཏུ་མངོན་པར་ཕྱོགས། །དེ་སྤུན་གྲོགས་དང་བླ་མ་ལ། །རྟག་ཏུ་དེ་དང་འདྲ་བར་མཆོད། །འདི་ཡི་རིགས་ནི་རྟག་ཏུ་གཟུང་། །ལྷམ་དང་སྟན་ནི་སྤྱི་བོར་བླང་། །ཐུགས་ཀར་ཕོ་བྲང་ བཅའ་བ་སྟེ།།རྟག་ཏུ་དེ་བསམ་གཞན་དུ་མིན། །དེ་ཡི་བཀའ་ལས་འདའ་མི་བྱ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཞན་ཡང་ཉོན། །གལ་ཏེ་དྲན་པ་ཉམས་གྱུར་ཅིང་། །ཆང་ལ་སོགས་པས་མྱོས་གྱུར་ཏེ། །སེམས་ནི་གཉིད་ཀྱིས་ནོན་གྱུར་ཏེ། །དེ་དག་བྱུང་ཡང་ཉམས་མི་འགྱུར། །དྲན་ པ་རྙེད་དེ་བཤགས་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྒྱུད་སྣ་ཚོགས་ནས་བསྟན་པ་དང་། སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་སྙིང་གུར་གཅིག་པའི་རྒྱུད་ལས། པདྨའི་ཕྲེང་བས་ལེགས་དག་པའི། །གདམས་ངག་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དག་པ། །སྟེར་བྱེད་སློབ་མས་མི་སྨད་དོ། ། སློབ་དཔོན་ལས་ནི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་བརྙས་བྱེད་ན། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་བརྒྱ་དག་ཏུ། །དམ་ཆོས་མིང་ཡང་མི་ཐོས་ན། །གསང་སྔགས་བྱང་ཆུབ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། །གཞན་ཡང་རྒྱུད་སྣ་ཚོགས་ལས། སློབ་དཔོན་སྨད་པར་མི་བྱ་སྟེ། །འདི་ནི སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་འདྲ།།སངས་རྒྱས་ཚུལ་མཚུངས་བླ་མ་ཡི། སློབ་དཔོན་ལ་ནི་གང་སྨོད་པ། །དེས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་སྨད་པས། །རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །རིམས་དང་དུག་དང་དབྱིག་དུག་དང་། །མཁའ་འགྲོ་རྣམས་ཀྱིས་གཙེས་པ་དང་། །གདོན་དང་ལོག་ འདྲེན་གཏུམ་པོ་ཡིས།།བསད་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང་། །དེ་བས་ནན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་ཆེ། །དགེ་བ་རབ་ཏུ་མི་སྤྱོམས་པ། །ནམ་ཡང་སྨད་པར་མི་བྱའོ། །བླ་མ་ལ་ནི་གུས་བཅས་ཡོན། །རྗེས་མཐུན་ཁྱོད་ཀྱིས་སྦྱིན་པར་བྱ། །དེས་ ནི་རིམས་སོགས་གནོད་པ་རྣམས།།ཕྱིར་ཞིང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རྟག་ཏུ་རང་གི་དམ་ཚིག་བསྲུང་། །རྟག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཆོད། །རྟག་ཏུ་བླ་མ་ལ་ཡང་དབུལ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་འདྲ། །དེ་བྱིན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ། །རྟག་ཏུ་བྱིན་པ་ཉིད་ དུ་འགྱུར།།དེ་བྱིན་བསོད་ནམས་ཚོགས་ཡིན་ཏེ། །ཚོགས་ལས་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བས་མཁས་པས་བློས་ཕྱེ་སྟེ་དམ་ཚིག་གཟུང་བར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
三时供养鲜花供，
智者朝暮作顶礼，
饮食等物先供养，
若经长时远离已，
恒常面向彼方向，
于其亲友及上师，
恒时如是作供养，
常当守持此种姓，
履鞋座具顶上持，
心间建立其宫殿，
恒时思彼非他想，
不应违越其教言。
大士复次善谛听，
若时正念有退失，
或因饮酒等醉故，
心为睡眠所压时，
虽生此等非堕罪，
得念即当作忏悔。
如是等等，诸续部中所说，以及《观自在王一心续》中说：
"莲花璎珞善清净，
教言心续得清净，
施予弟子勿诽谤，
从师获得诸悉地。
若于彼师生轻蔑，
百俱胝劫之时中，
正法名号尚不闻，
何况密咒菩提道。"
又诸续部中说：
"不应诽谤阿阇黎，
此与一切佛无异，
佛陀行相同上师，
于阿阇黎作诽谤，
即是诽谤诸佛陀，
恒常获得诸痛苦。
疫疾毒药财宝毒，
空行众等作损恼，
魔众邪魔诸暴徒，
杀已堕入诸地狱。
是故当以诸精进，
金刚阿阇黎大智，
善德不应生骄慢，
任何时中勿诽谤。
于师恭敬作供养，
随顺汝当行布施，
由此疫等诸损害，
再不复生成障碍。
恒时守护自誓言，
恒时供养如来众，
恒时供养于上师，
此与一切佛无异。
供彼即是供诸佛，
恒常成就供养事，
彼施即是福德资，
资粮成就最胜悉地。"
故智者当以智慧分辨而持守誓言。


 །གཞན་ཡང་དེའི་ཕྱིར་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ཐབས་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཤས་ཆེ་སྟེ། །རྟེན་ ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའོ།།འོན་ཀྱང་འདི་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་འགྲུབ་སྟེ། མཐའ་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་ནི་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ནོར་བུ་སྙིང་པོ་གསང་བའི་རྒྱུད་ལས། སློབ་དཔོན་ལས་ནི་དངོས་གྲུབ་འཐོབ། །རིག་མ་ལས་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་ཏེ། །བུ་མོ་སྡུག་གུ་རྒྱུན་ དུ་བསྟན།།དམ་ཚིག་ལ་ནི་ཉམས་མི་བྱ། །གསང་སྔགས་སྦྱོར་བས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །འོན་ཀྱང་དེ་ལ་ཆགས་མིན་ཏེ། །ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་དེ་ལས་མིན། །རྟག་པ་མ་ཡིན་ཆད་པ་མིན། །ཡོད་མེད་ཅེས་བརྗོད་ཡུལ་ལས་འདས། །སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་རྣམ་སྤངས་ཤིང་། ལུས་མེད་ཁ་དོག་དབྱིབས་མེད་ཅིང་། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་གནས་ན། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་མེད། །རྩ་དང་དབུགས་དང་ཐིག་ལེ་མེད། །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་བྱ་བརྩལ་མེད། །མཆོག་གི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེར། །འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཚུལ་གནས་ཏེ། །བསྐྱེད རྫོགས་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་འགྲུབ།།མཁས་པས་ཚུལ་གཉིས་སྤང་མི་བྱ། །ཤིང་རྟ་ཡི་ནི་འཁོར་ལོ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པས་ན་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་འགྲུབ་ཅིང་མཐའ་གཞན་དུ་སྨྲ་བ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིའི་དོན་ནི་སློབ་དཔོན་ལས་དབང་ཐོབ་ཅིང་། །དམ་ཚིག་ཕོག་ ན་གཉིས་རྫོགས་དང་སུམ་རྫོགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་མཆོག་དང་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།།གལ་ཏེ་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་དངོས་གཞི་དང་སྦྱོར་བ་རྫོགས་ཏེ། ཉམས་པར་གྱུར་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གནང་བར་གྱུར་ན་བསྐང་བའི་ཚད་དོ། །གནང་བར་མ་ གྱུར་ཅིང་དུས་ལས་འདས་ན་ཚད་ལས་འདས་པའོ།།བཤགས་ཀྱང་ལྟུང་བའི་འབྲས་བུ་མྱོང་ལ་ཕམ་པར་གྱུར་པ་ལ་ནི་ལོག་སྲེད་ཅན་མ་བཤགས་པ་སྟེ། དེའི་རྣམ་སྨིན་རྡོ་རྗེའི་དམྱལ་བ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཅུ་དྲུག་གི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལས་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་ འབྱོར་པས་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པས་གང་ཟག་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་སྦྱོར་བས་བསྐང་བའི་ཚད་དང་ལྡན་པ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ།།དེ་ནས་ཡི་གེའི་དོན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོད་པའི་ཚིག་སྟེ་དང་པོའོ། །ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེད་ཀྱི་དོན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་ འཛིན་པས་ན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ།།དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གོང་དུ་བསྟན་པའི་དངོས་གྲུབ་དེ་བླ་མ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞེས་བཤད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
复次，因此密咒法门是以方便为主，世俗谛的成分较大，是缘起性。然而这是由双运而成就，应当远离二边之说。如《宝髓秘密续》中说：
"从师获得诸悉地，
明妃成就诸苦行，
常示妙龄美少女，
不应违犯诸誓言。
密咒瑜伽得成就，
然于其中无执著，
非从彼大明点生，
非常非断非有无。
超越言说之境界，
远离一切戏论相，
无身无色无形状，
安住大乐之境界。
如同虚空无分别，
无脉无气及明点，
无咒无印无造作，
能赐最胜大安乐。
然住世俗之方便，
生圆二次而成就，
智者不舍二种道，
犹如车轮之双轮。"
所以以此方式成就，遮止说其他边际。因此此义乃从上师获得灌顶，若得三昧耶戒，则以二圆满及三圆满之方式修持殊胜与共同悉地。若于如是方式中，根本与支分誓言之正行及加行圆满后，虽有违犯，若得上师开许，则为补救之量。若未得开许而过时，则超出限量。虽作忏悔亦当感受堕罪果报，若犯根本堕罪者，则成为邪见者未忏悔，其异熟果报即感受金刚地狱。
在《十六菩萨广释》中说，具大悲瑜伽师以神通等方便，对如是补救之量具足者亦可摄受。
接着解释文字之义：
"何"者，是呼唤词，为首位。"为"者，是目的之义。"金刚"即方便与智慧，由持此故称金刚持。"悉地"之义已作解释。因上述悉地依赖上师，故说"随从"。


 །དེ་ཡིས་དེ་ལ་བརྙས་པས་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །ལྟུང་བ་དང་པོའི་བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ལྟུང་བ་ གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།བདེ་གཤེགས་བཀའ་ལས་འདས་པ་ནི། །ལྟུང་བ་གཉིས་པ་ཡིན་པར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཡང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ནི་སྔར་སྤྱད་པ་ལ་ སོགས་པ་མེད་པས་དགག་པ་མེད་པར་ལམ་དང་འཇུག་པ་བདེ་བས་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་གཤེགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དང་། དེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆའོ། །དེ་ཡང་གསང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལས། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ སྔར་བཤད་མེད།།ཐབས་དང་ཤེས་རབ་མཉམ་སྦྱོར་བས། །གསང་སྔགས་ཚུལ་ཉིད་བདེ་བས་འགྲུབ། །འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སྟེ། །འདི་ནི་གཞན་དོན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེའི་བཀའ་ལས་འདས་པ་ནི་ལྟུང་བ་སྟེ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ བཀའ་ནི་དགོངས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྟེ།དྲང་བའི་དོན་དང་། ངེས་པའི་དོན་དང་། དགོངས་ཏེ་བཤད་པ་དང་། དགོངས་པ་མ་ཡིན་པར་བཤད་པ་དང་། དོན་དུ་བཤད་པ་དང་། དོན་གཅུས་ཏེ་བཤད་པ་དང་། སྤྱིའི་དོན་དུ་བཤད་པ་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་དུ་བཤད་པ་དང་། སློབ་མ་ལ་ བཤད་པ་དང་།ཚོགས་ལ་བཤད་པ་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་བཤད་པ་དང་། སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པར་བཤད་པ་སྟེ། གདུལ་བྱའི་སྣོད་ཀྱི་རིམ་པས་ཀོ་ཊ་ཁྱ་ལ་སོགས་པ་བརྡའི་དོན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཤད་པ་དང་། དེའི་ཕྱིར་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་འདི་ ཤིན་ཏུ་ཟབ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་སྒྲའི་དོན་ལ་འཇུག་ཅིང་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་རྨོངས་པས་གཞན་དང་གཞན་གྱི་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བཀའ་ལོག་པར་སྤྱད་པས་དེའི་ཕྱིར་བཀའ་ལས་འདས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
由此轻蔑彼而成堕罪。这是第一堕罪的解释。
现在解说第二堕罪的性相：
"违背善逝之教敕，
此为第二堕罪。"
所谓"善逝"即是大金刚持。在密咒道中，因无前行等的遮止，故无障碍而入道安乐，趣向佛果之地，此为其义。此复何者？即金刚持及其智慧分。如《圆满秘密续》中说：
"别解脱戒前未说，
方便智慧双运故，
密咒之道乐成就，
果位即是金刚持，
此乃自然利他成。"
因此违背其教敕即为堕罪。善逝教敕有多种密意：即了义、不了义、密意说、非密意说、实义说、曲解说、总义说、支分义说、对弟子说、对众说、密咒道中如实说、非如实说等。依所化器次第，以各种密意解释诸如"拘吒遮"等密语。
因此密咒之道极为甚深。是故，执著文字义而于真实义迷惑，随逐种种文字而错行教敕，因此成为违背教敕。


 །དེ་ལྟར་ཡང་ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ལས། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་རབ་ཏུ་ཉོན། །འདི་ལྟར་ སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ལ།།ཐེག་ཆེན་ཆོས་ལ་རབ་ཞུགས་ཀྱང་། །དེ་དོན་གསལ་བར་མི་ཤེས་པས། །སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་རྟོགས་དཀའ་སྟེ། །བརྡ་དང་དགོངས་པས་བཤད་པ་དང་། །ཇི་བཞིན་སྒྲ་མིན་དྲང་པོའི་དོན། །དངོས་པོའི་དོན་ལ་མི་དཔྱོད་པར། །སྒྲ་དང་ཚིག་གི་རྗེས་ སུ་འབྲང་།།ཕྱི་རོལ་བསྟན་བཅོས་ལ་དགའ་ཞིང་། །ཚིག་གི་བདུད་རྩི་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས། །དེ་ལ་དངོས་གྲུབ་མི་འབྱུང་སྟེ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སྤོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་གྱུར་པ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལས། ཡང་དག་དོན་ལ་མི་ཆགས་པར། །ལོག་ པའི་དོན་ལ་མངོན་དགའ་བས།།བདེ་གཤེགས་བཀའ་ལས་འདས་པ་ཡིན། །ས་གཞི་ལྕགས་བཞིན་མནར་མེད་སྐྱེ། །ཞེས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། གང་ཞིག་གང་ལ་མངོན་ཞེན་པ། །དེ་ལ་བདེ་བའི་དོན་མི་གནས། །དེ་ཕྱིར་གཟུགས་ ལ་ཞེན་མི་བྱ།།འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ལམ་དག་གིས། །ཚིག་གི་དོན་ལ་ཆགས་མི་བྱ། །ཆགས་ན་བདེ་གཤེགས་བཀའ་ལས་འདས། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། རྟོག་པ་ཞི་བའི་རྒྱུད་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་ལྟ་ཞིང་། །མཚན་མ་དག་ཏུ་ལྟ་མི་བྱ། །ཟབ་པའི་སྒྲ་ལ་མི་ཞེན་ཅིང་། །རྩ་དང་དབུགས་ཀྱི་སྒོར་བཟློག་ ཀྱང་།།དངོས་པོ་ཡིན་ཏེ་ཞེན་མི་བྱ། །གང་ཞིག་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། །བདེ་གཤེགས་བཀའ་ལས་འདས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是，无上乘续中说：
"金刚持者请谛听，
如是佛陀教法中，
虽入大乘妙法门，
然不明了其义故，
密咒之道难证悟，
以密意标帜宣说，
非如实语及权义，
不观察于实义理，
唯随逐于语与词，
喜好外道诸论著，
背弃文字甘露味，
于彼不生诸成就，
终将舍离金刚持。"
又《金刚转依续》中说：
"不执著于真实义，
显然喜好邪妄义，
此乃违背善逝教，
如地成铁生无间。"
又《金刚轮续》中说：
"若人于何生执著，
彼中安乐义不住，
是故不应执著色，
贪欲嗔恨诸道中，
不应执著文字义，
若执违背善逝教。"
《寂静分别续》中说：
"不观空性之见地，
亦不应观诸相状，
不应执著甚深语，
纵转脉息诸门中，
实有之法勿执著，
若人生起诸执著，
即是违背善逝教。"


 །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། གཞན་ཡང་རིན་པོ་ཆེ་ཕུང་པོའི་མདོ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་དོན་ལ་རྟོན་ལ་ཚིག་ལ་མ་རྟོན་ཅིག་།ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོན་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ ལམ་རྟོན་ཅིག་།ངེས་པའི་དོན་ལ་རྟོན་ལ་དྲང་བའི་དོན་ལ་མ་རྟོན་ཅིག་།ཆོས་ལ་རྟོན་ལ་གང་ཟག་ལམ་རྟོན་ཅིག་ཅེས་འབྱུང་བ་དང་། གཞན་ཡང་། དགེ་སློང་དག་གམ་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །བསྲེགས་བཅད་བདར་བའི་གསེར་བཞིན་དུ། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་ང་ཡི་བཀའ། ། བླང་བར་བྱ་ཡིས་གུས་ཕྱིར་མིན། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། གཞན་ཡང་བྱམས་མའི་བུ་གང་པོ་འཇིག་རྟེན་པ་དག་གི་སྒྲའི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཕལ་ཆེར་ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེ་སྟེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བཀའ་ལས་བྱུང་བའི་དོན་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས བསྐྱེད་པ་དང་།སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་དང་། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་བསྡུ་བར་བྱ་བ་དང་། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་སྤང་བ་དང་། ས་དང་ལམ་རྣམ་པར་སྤོང་ཞིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བོར་ནས། ལོག་པའི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོད་དེ་དེའི་རྒྱུས་ངན་ སོང་དུ་སྐྱེ་སྟེ།དེ་བཀའ་ལས་མི་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤྱད་པའི་ཉེས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཅག་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལམ་ལ་དད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེ་གང་ཞིག་བཀའི་དོན་ལ་རྨོངས་ པས་དགོངས་ཏེ་བསྟན་པ་ལ་མངོན་པར་འཆེལ་ནས་སྤྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་བཀའ་ལས་འདས་པས་དེའི་ཕྱིར་བླ་མ་དམ་པ་ཉེ་བར་བསྟེན་ལ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།སྤྱད་པར་བྱ་བ་དང་སྤྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདོད་ ཆགས་ཞེ་སྡང་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ནི་གདུལ་བྱ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།།གཞན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གོམས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་མཐའ་ཤེས་པས་དུག་སྔགས་ཀྱིས་བཏུལ་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་སྐད་དུ། ཐབས་ཆེན་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་ བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་འགྱུར།།འཁོར་བ་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་ལ། །སྔགས་ཀྱིས་བསད་པའི་དུག་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是说。又《宝聚经》中说："舍利子，应依义不应依语，应依智慧不应依分别识，应依了义不应依不了义，应依法不应依人。"
又说：
"比丘及诸智者众，
如同烧斫磨炼金，
当善观察我教法，
取之非为恭敬故。"
又说："慈氏子，世间之人因执著语义，多数转生三恶趣。彼等大多因违背如来教法之义，舍弃发菩提心、利益有情、四摄法门、布施等波罗蜜多，舍弃地道，弃舍菩提行，而执著邪义，以此因缘堕入恶趣。此乃行持非教法之过患。"
是故，我等瑜伽道信众亦应分辨大乘之义，趣入真实义理。若有人因迷惑教义，依止密意所说而执著非当行之行，即是违背教法。因此应当亲近善知识，了知续部义理，当知何者应行、何者不应行。
将贪嗔转为道用，是为调伏所化众生之权巧方便。否则，应以修习空性了知烦恼边际，如同以咒语调伏毒药。此乃获得稳固者之行持。
如是说：
"具足广大方便者，
烦恼转成菩提分，
轮涅本性一如中，
犹如咒所制伏毒。"


 །གཞན་ཡང་དོན་དེ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས། བདུད་རྩི་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ལས། ཇི་ལྟར་མར་དང་ཀར་དང་། །སྦྲང་རྩི་འོ་མ་ལ་སོགས་པ། །འཐུངས་ ཏེ་ཞུ་ན་སྨན་དུ་འགྱུར།།མ་ཞུ་དུག་ཏུ་འགྲོ་ཞེས་བྱ། །དེ་བཞིན་གསང་སྔགས་ཐེག་ཆེན་འདི། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྨན་ཡིན་ཏེ། །བརྡ་དང་དོན་ལ་རབ་རྨོངས་པའི། །བྱིས་པས་འདོད་པས་སྒྲ་དོན་འབྲངས། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ལོག་སྤྱད་པས། །དུག་གིས་འཆི་དང་ལྟུང་ བར་འགྱུར།།ཁ་ཅིག་དུག་གི་དབང་གིས་འཚོ། །ཁ་ཅིག་དུག་གི་རྐྱེན་གྱིས་འཆི། །ང་ཡི་བསྟན་པའི་སྙིགས་མ་ལ། །ཚོང་དུས་ཀྱི་ནི་འོ་མ་བཞིན། །བསླད་ནས་ཐུར་དུ་ལྟུང་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་དེ། །དེ་བས་ན་དོན་དེ་ལས་དགོངས་ནས། །ཀུན་དུ་ཁ་སྦྱོར་ གྱི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་བཤད་དེ།དེ་བས་ན་གང་གི་ཕྱིར་དེ་སྦྲ་ཙམ་ལ་མངོན་པར་ཞུགས་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་ཉོན་མོངས་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པས་ལམ་དུ་གྱུར་པ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། དུས་ཤེས་པ་མེད་པར་སྟོན་པ་དེ་དག་ཕལ་ཆེར་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་ལམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་འོག་ནས་བསྟན་པར་བྱའོ། ། སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་འདོད་ཆགས་ཅན་གཟུང་བའི་སྐབས་སུ་ཐབས་དེས་བཤད་དེ་གཞན་གྱིས་མི་འདུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། གང་ཞིག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། གཞན་དུ་རྒྱུད་ལ་སོགས་པའི་དགོངས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས བཤད་པ་དང་།བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བཀའ་མཐའ་དག་གི་དོན་དགོངས་པ་རྟོགས་པར་བྱས་ལ་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་སྒྲ་ཙམ་ལ་གཞོལ་བར་བྱ་བ་དང་། འདོད་པས་ཞུགས་པ་དང་། གང་ཟག་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ བས་འཁྲུལ་པར་སྤྱད་པས་བཀའ་ལས་འདས་པས་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ།ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡང་དག་པར་སྤངས་ཤིང་འདས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར། བདེ་གཤེགས་ཟབ་མོའི་ཆོས་རྣམས་སྤངས། །ཕྱི་རོལ་བསྟན་བཅོས་དག་ལ་དགའ། །དམ་ ཚིག་བསླབ་པ་ཁྱད་དུ་གསོད།།དེ་ཕྱིར་བཀའ་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དོན་མ་ཤེས་ཤིང་ཕྱི་རོལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་ཞུགས་པའམ། མ་ཞུགས་ཀྱང་དམ་ཚིག་དང་བསླབ་པ་ཁྱད་དུ་གསོད་ན་བཀའ་ལ་མ་གུས་ པ་སྟེ།དམ་ཚིག་རྣམས་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་བཀའ་ལས་འདས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
又为阐明此义，《甘露续》中说：
"犹如酥油及白糖，
蜂蜜牛乳等物质，
饮用消化成良药，
未化则成为毒药。
如是密咒大乘法，
对于智者是良药，
于彼符号义迷惑，
愚者随欲逐文义。
非理邪行而修持，
如中毒死终堕落。
或有因毒而存活，
或有缘毒而丧命。
我之教法浊世时，
如同市上掺假乳，
搀杂而终归堕落。"
详细解说如是。因此，基于此义，《普贤双运续》中亦说："是故，若仅执著于文字，多为烦恼所压制，何来成为道用？不知时机而宣说者多数堕落。至于如何成为道用，当于下文宣说。某些场合中，为摄受贪欲者而说此方便，因为他们无法以他法调伏。"
又《金刚经》中说："若以色见我"等，以及其他续部等中以种种密意而说。应当通达如来一切教法之义及密意，而后趣入应行与不应行。否则，若仅执著文字、随欲而行、仅随个人而行持错误，即违越教法而堕落，如同外道般真实舍弃、违越佛陀教法。
因此经中说：
"舍弃如来甚深法，
欢喜外道诸论典，
轻视誓言与学处，
是故违越于教法。"
若不了知世尊种种密意之义而趣入外道论典，或虽未趣入外道论典而轻视誓言与学处，即是不敬教法。因不持守誓言，故违越教法。


 །རྒྱུད་གཞན་ལས། དེ་ཡི་བཀའ་ལས་འདས་པ་ནི། །ལྟུང་བ་མིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བསྟན་པ་ལྟར་ན་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱི་བཀའ་ལས་མི་འདའ་བར་བཤད་པ་སྟེ། ལྟུང་བ་དང་པོའི་བཤད་པ་དང་། ཤན་འདྲ་བ་ཕྱོགས་སུ་བསྡུའོ། །འདིའི་དགོངས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་དང་། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཐ་དད་དུ་མེད་པས་དྲུག་པའི་སྒྲ་གཞི་གཅིག་པར་བསྡུ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་བདུན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པས་ལྟུང་བར་གྱུར་ཏེ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་བཀའ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི བསམ་པ་དང་།དེ་ལ་དེར་ཤེས་པ་དང་། ལུས་ངག་གི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པ་དང་། རང་ཉིད་སྣང་བར་མ་གྱུར་པ་དང་། ཤེས་ཤིང་འགྱོད་པ་མེད་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་། མ་འཁྲུལ་པའོ། །འདི་ལ་ཕམ་པ་མེད་དེ་མ་བཤགས་ན་ལྟུང་བའོ། །ཡན་ལག་གི་གཙོ་བོ་ ཆང་ནི་སྦོམ་པོའོ།།ཡན་ལག་དྲུག་མེད་པ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱོར་བའི་གྲོགས་ཙམ་ནི་ཕྲ་མོའོ། །བཤགས་པ་དུས་འདས་ན་ལྕི་བའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་དགག་པ་ཡོད་པ་ན་ཉེས་མེད་དོ། །ཤན་འདྲ་བ་ནི་ཕྱོགས་སུ་བསྡུའོ། །བཤགས་པའི་ཚད་ནི་ཡུལ་དང་། བསམ་པ་དང་། རྐྱེན་གྱིས་སོ། །ལྟུང་བ་བྱུང་སྟེ་ལོ་གསུམ་དུ་འདས་ན་དབང་རྫོགས་པས་སོ། །གཞན་དུ་ནི་དབང་གི་རིམ་པས་ན་སྨད་དོ། །ལྕི་བ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སོ། །སྦོམ་པོ་ནི་ཚོགས་པའི་ནང་དུ་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པས་སོ། །ཉེས་བྱས་ནི་མཎྜལ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སོ། །ཕྲ་མོ ནི་སྨྲེ་བཤགས་སོ།།གཞན་ཡང་། བདེ་གཤེགས་བཀའ་ལས་འདས་པ་ལ། །ཡིད་ནི་ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །ཕྲ་མོའི་ཐིག་ལེ་བསྒོམས་པས་འདག་།མི་རྟོག་པ་ཡིས་ཐམས་ཅད་སྲེག་།སེམས་སུན་ཕྱུང་སྟེ་བསྡམས་ལ་བསླབས། །ངག་གིས་སྔགས་བཟླས་སྒྱུ་ མར་ཤེས།།ལུས་ཀྱིས་མཆོད་པའི་ཚུལ་དུ་སྦྱར། །དེ་ལྟར་ཉེས་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས། །ཞིང་དང་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་དང་། །དུས་དང་ནུས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། །མཁས་པས་བློ་ཡིས་ཕྱེ་ནས་ནི། །དྲི་མ་འདག་པར་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། གཞན་ ཡང་།གང་དང་གང་ལ་ཁྱད་པར་དུ་དགག་པ་ཡོད་པ་ནི་ཞིང་དང་། བསམ་པ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། རྐྱེན་དང་། དུས་དང་། གནང་བ་དང་། དེ་དག་རྣམས་ལ་བཤགས་ཚད་དང་ལྡང་ཚད་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་དགག་པ་མེད་པ་ནི་ལྟུང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་ ཀྱང་ཕྱོགས་སུ་བསྡུ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ།།གཞི་གཅིག་ལ་ལྟུང་བ་དུ་འབྱུང་བ་དང་ལྟུང་བ་གཅིག་ལ་གཞི་དུ་ཡོད་པ་ཤེས་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
其他续部中说：
"违越其教法，
即说为堕罪。"
如是所说，亦说不应违越上师教法。此为第一堕罪之解说，相似者归为一类。此中密意为上师与持金刚者无有差别，故以第六格归为一基。
此亦具足七种相应而成堕罪：对如来与上师教法起烦恼意乐、了知其为教法、身语造作、自身未显现、知而无悔、随喜、无错乱。此中无有他胜罪，若不忏悔则成堕罪。支分中主要者饮酒为粗罪。无六支分者为恶作罪。仅为造作之助缘者为微罪。忏悔逾时则为重罪。若有特殊遮止则无过。相似者归为一类。
忏悔之量由境、意乐及缘决定。若堕罪发生后超过三年，则以圆满灌顶忏除。其他情况则依灌顶次第而下。重罪以集会轮忏除。粗罪于众会中以供养会忏除。恶作罪以曼荼罗为前行而忏除。微罪以悔过忏除。
又复：
"违越善逝教法者，
意以天尊瑜伽法，
修持微细明点净，
无分别智焚一切，
厌离其心摄学处，
语诵咒语知如幻，
身以供养方式修，
如是过失诸差别，
依于田及意乐别，
时与力之差别故，
智者以慧分别已，
说为清净诸垢染。"
又复，于任何特殊遮止，皆应了知其田、意乐、造作、因缘、时间、开许等，并应了知彼等之忏悔量与恢复量。于无特殊遮止者，应知此等一切堕罪皆归为一类。应知于一基中生几种堕罪，及一堕罪有几种基。


 །གང་ཡང་ཕྱོགས་ཙམ་ཅིག་བརྗོད་ན། །དམ་པ་དང་པོའི་རྒྱུད་ལས། དཔལ་ལྡན་བླ་མའི་ཐུགས་སུན་ཕྱུང་། །ལྟུང་བ་དེ་ནི་རི་བོང་ཅན། ། དེ་ཡི་བཀའ་ལས་འདས་པ་ནི། །ལྟུང་བ་མིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན། །བླ་མའི་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་མ། །ལྟུང་བ་ཡན་ལག་ལ་སོགས་ཀྱི། །དེ་ནི་ཡོན་ཏན་ཞེས་སུ་བརྗོད། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སྤུན་དུ་གྱུར། །ལྟུང་བ་དེ་ནི་རིག་བྱེད་ཡིན། །དེ་ཡི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨོད་པ། །ལྟུང་བ་མདའ ཞེས་བྱ་བར་གྲགས།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས་ཕྱེ་བ་དང་། གཞན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལས་མང་དུ་ཕྱེ་བས་དེ་དག་བློས་ཕྱེ་སྟེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་ནི་མ་སྤྲོས་སོ། །ལྟུང་བ་གཉིས་པའི་དོན་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ད་ནི་ལྟུང་བ་གསུམ་པའི་ མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་སྤུན་ལ་ཁྲོས་པས་ནི། །ཉེས་པ་བརྗོད་པ་གསུམ་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས་བཤད་དེ། རྡོ་རྗེ་སྤུན་གྱི་ནི་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་གི་ནང་དུ་ཞུགས་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཉེ་བའི་སྤུན་ནོ།།བསྟན་པ་གཅིག་ལ་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཛེས་པའི་སྤུན་ནོ། །རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །གཞན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་རྡོ་རྗེ་སྤུན་ནོ། །བུམ་པ་དང་། གསང་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ དང་མཚོན་བྱེད་བཞི་པ་སློབ་དཔོན་གཅིག་དང་རིག་མ་གཅིག་ལས་ཐོབ་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་རྡོ་རྗེ་སྤུན་ནོ།།བྱེ་བྲག་ཏུ་ཐོབ་པ་ནི་བྱེ་བྲག་གི་རྡོ་རྗེ་སྤུན་ནོ། །དེ་རྣམས་ལས་ལྟུང་བའི་ལྕི་ཡང་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་རིམ་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ ལས།བསྟན་པ་གཅིག་དང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེའི་སྤུན་དུ་བརྗོད། ཀུན་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ལྡན་པས་ན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྡོ་རྗེ་སྤུན། །དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་དང་སློབ་དཔོན་གཅིག་།དབང་བཞི་དག་གི་བྱེ་བྲག་གིས། །ཉེ་དང་བྱེ་བྲག་ཁྱད་པར་རོ། །ཞེས་ བཤད་དོ།།དེའི་ལྡང་ཚད་ཀྱང་ཀ་མ་ལ་ཞབས་ཀྱིས་བཤད་པ། ཐེག་མཆོག་རྡོ་རྗེ་སྤུན་རྣམས་ཀྱིས། །ཉེས་པ་བྱུང་ན་རྒྱུར་ཤེས་བྱ། །དེ་ལས་ལྡང་བར་འདོད་རྣམས་ཀྱིས། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་གསུམ་སྟེ། །ལུས་ཀྱི་ཉེས་པ་དང་པོ་ཡིས། །ཚེ་གཅིག་ཏུ་ནི་སྤྱོད་པ་ བྱ།།གཉིས་པ་ཉེས་པའི་ཚད་ཀྱིས་ནི། །སྤྱོད་པ་དག་ཏུ་སྤྱད་པ་ཡིན། །གསུམ་པ་མཎྜལ་ཕྱག་སོགས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
若略说一分，《胜初续》中说：
"令吉祥上师心生厌，
此堕罪即如月亮者，
违越彼之教敕者，
即说为眼之堕罪，
上师实相即智慧，
堕罪支分等诸法，
彼即说为功德也，
彼成金刚兄弟众，
此堕罪即明论是，
诽谤彼之究竟义，
即名为箭之堕罪。"
如是等，于彼续中分别宣说。又于诸瑜伽续中广作分别，应以智慧分别了知。此处不广说。第二堕罪之义已说竟。
今当说第三堕罪之相：
"于金刚眷恚怒故，
说为第三过失也。"
金刚眷者，谓入同一密集等坛城者。一切入金刚乘者亦为近眷。一切住于同一教法者亦为美眷。共有三种。另外，一切有情皆为金刚萨埵自性故为金刚眷。从同一上师及明妃处获得瓶灌、密灌、慧智灌顶及第四表示灌顶者为殊胜金刚眷。别别获得者为特殊金刚眷。于彼等中堕罪轻重亦复如是。
如是佛智足阿阇黎于《次第建立》中说：
"同一教法及一切入金刚乘者，
皆说为金刚眷属，
一切具足智慧故，
即金刚萨埵眷属，
同一坛城同上师，
以四灌顶差别故，
近眷及特胜差别。"
其恢复量，莲足阿阇黎说：
"胜乘金刚眷属众，
若生过失知为因，
欲从彼中恢复者，
身语意三各有三，
身之过失第一者，
一生之中行苦行，
第二依过失程度，
当行诸种苦行法，
第三曼荼罗礼等。"


 །གཞན་དུ་སྒོ་གསུམ་ཡིད་ཀྱིས་བསྡམ། །ངག་གི་འདུས་ལ་བཤགས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་སྔགས་དང་ངག་གིས་བཤགས། །ཡིད་ཀྱིས་ཚོགས་དང་སྐྱེ་བ་མེད། ། རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཟླ་བ་དྲུག་།མ་གོ་ཉེས་ཆུང་མཐོལ་བ་སྟེ། །བར་མ་མན་ཆད་ལྐོག་གྱུར་ཡིན། །ཡང་ན་གང་ཟག་ཡུལ་དང་དུས། །རྐྱེན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཤེས་པས་དཔྱད། །ཅེས་འབྱུང་སྟེ། འདི་ནི་དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པ་མེད་པས་བླང་བར་བྱའོ། །ཡང་ན་ལྟུང་བ་དང པོའི་བཤད་པའི་གསུམ་ལྡན་གྱི་ཆ་གཅིག་ནས་བརྩིས་པས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་འདིའི་བསྐང་ཚད་ཡིན་ནོ།།འདི་ཡང་བདུན་དང་ལྡན་པའི་སྦྱོར་བས་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སྤུན་ཡིན་ཞིང་ཉོན་མོངས་པས་བསླང་བ་དང་། དེར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། སྦྱོར་བ་གཉིས་པ་བསྟན་པ་དང་། རང་དུས་ འདས་པ་དང་།ཡིད་ལ་མི་གཅགས་པ་དང་། ཡི་རང་བ་དང་། མ་འཁྲུལ་པའོ། །འདིའི་ཕམ་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའོ། །དོན་འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་དམ་ཚིག་གི་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གོ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ནི་དེའི་ཡན་ལག་གི་བྱེ་བྲག་ གོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་སློབ་དཔོན་མཚོ་སྐྱེས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བསྡུས་པ་ལས། དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་གཞིར་གྱུར་པ། །རྩ་བ་དང་ནི་ཡན་ལག་གོ། །རྩ་བ་དུས་འདས་ཕམ་པ་འདྲ། །ཚད་ལྡན་ལྟུང་བར་བཤད་པ་ཡིན། །ཡན་ལག་རྩ་བ་དུས་འདས་པ། །ལྕི་བ་ཞེས་ནི་ བཤད་པ་སྟེ།།སྦྱོར་བ་མ་རྫོགས་སྦོམ་པོའོ། །ཡན་ལག་ཕྲ་བ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཕྲ་མོའི་ཕྲ་བ་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་།ཉེས་པ་མེད་པ་གནང་ལ་སོགས། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རིགས་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས་བཤགས་ཚད་བསྟན་པ། ཕམ་ པ་རྫུ་འཕྲུལ་སོགས་ཀྱིས་འདུལ།།ལྟུང་བ་དབང་གི་རིམ་པས་སོ། །ལྕི་བ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྟེ། །སྦོམ་པོ་ཚོགས་པའི་ནང་དུ་མཆོད། །ཡན་ལག་ཚོགས་ལ་བཤགས་པ་སྟེ། །ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས། །ཉེས་པ་མེད་པ་མཁས་པས་བརྟག་།ཉེས་པ་ ཆུང་ངུ་ཕྲ་མོ་ཡང་།།གོང་བཞིན་འདུད་པ་འཛིན་ན་ལྕི། །གོང་བཞིན་དངོས་པོ་ལྕི་འགྱུར་ཡང་། །མི་འཇིགས་སྟེར་ཞིང་གསོང་པོར་སྨྲ། །དེ་སོགས་མ་གོ་བཤད་པ་ཡང་། །ཕྱིར་ཞིང་སྡོམ་པ་དགའ་བ་ནི། །ཉེས་པ་ཆེ་ཡང་ཡང་བར་བཤད། །བཤགས་ཀྱང་མདུད་པར་ འཛིན་བྱེད་ན།།ཉེས་པ་ཆུང་ཡང་ལྕི་བར་བཤད། །ཁྱད་དུ་བསད་དེ་མ་བཤགས་ན། །ཉེས་པ་ཆུང་ཡང་ལྕི་བར་བཤད། །རྟག་ཏུ་འཛེམ་ཞིང་འཇིགས་འགྱུར་ན། །ཉོན་མོངས་ཟིལ་ནོན་ཉེས་འབྱུང་ཡང་། །ཉེས་པ་ཆེ་བར་མི་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
其他以三门意所摄，
语业集中作忏悔，
如是咒语语忏悔，
意业资粮及无生，
明行苦行六个月，
未解小过作发露，
中等以下为隐密，
或依补特伽罗境，
时缘差别智观察。
此义无他意趣故，应当受持。或从初堕解说之三圆满分中计数，此为彼之恢复量。
此亦由具七支之加行成为堕罪：是金刚眷而烦恼所发，于彼起想，二种加行显现，自时已过，意不执著，随喜，无错乱。此为他胜处同分。
此义如是宣说：金刚乘中誓言分二：根本与支分。分别即彼支分差别。
如是海生阿阇黎于《摄集论》中说：
"一切悉地所依基，
根本及与诸支分，
根本过时同他胜，
具量说为堕罪也，
支分根本过时者，
说为重罪亦复然，
加行未圆满粗罪，
支分轻微即恶作，
微细中微同坛城，
无过开许等诸事。"
故应知有二类。又于彼中示忏悔量：
"他胜神变等对治，
诸堕依灌顶次第，
重罪依于资粮轮，
粗罪众中作供养，
支分于众作忏悔，
恶作微细坛城等，
无过之事智者察，
轻微细小过失等，
如上执持恭敬重，
如上事重虽成时，
施无畏及直言说，
如是未解说法等，
再受律仪生欢喜，
过虽重大说轻微，
虽忏若作结缚执，
过虽轻微说为重，
轻视不作忏悔时，
过虽轻微说为重，
常时谨慎生怖畏，
压伏烦恼虽生过，
不成重大过失也。"


 །དེ་བས་གྲོགས་ལ་སོགས་པ་བརྟག་། ཅེས་འབྱུང་བས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པའོ། །ཕལ་ཆེར་ལྟུང་བ་དང་པོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཤན་འདྲ་བ་ནི་ཕྱོགས་སུ་བསྡུའོ། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉེས་པ་མི་འབྱུང་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །བྱུང་ཡང་དུས་མ་ཡོལ་བར་ཆད་དུ་བཤགས་པར་བྱའོ། །བྱ་བ་དང་བྱ བ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཤེས་པས་བརྟག་པར་བྱའོ།།གཞན་དུ་ན་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུད་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་ཐར་པའི་གྲོང་མཆོག་འདིར། །ཞུགས་པ་དང་ནི་དབང་བསྐུར་བས། །ཕྱིར་ལྡོག་པ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །འདིར་ཞུགས་བུ་རྣམས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་། །འབྲལ་མེད་ འོག་མིན་གནས་སུ་འགྲོ།།ཉམས་ནས་འབྲལ་བར་གྱུར་པ་ན། །ཐུར་དུ་བལྟས་ནས་དམྱལ་བར་འགྲོ། །ཞེས་བཤད་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་སྤུན་ལ་ཁྲོས་པ་ནི་སེམས་ཁོང་ནས་འཁྲུགས་ཤིང་མནར་སེམས་དགུ་དང་ལྡན་པའོ། །འདིར་ལུས་ངག་གཙོ་ བོ་མ་ཡིན་པས་ཕལ་ཆེར་ལྟུང་བའི་སེམས་ལ་བཞག་པའོ།།ཉེས་པ་ནི་འདོད་པ་མ་ཡིན་པར་ལྟུང་བའོ། །ལྟུང་བ་གསུམ་པའི་བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ལྟུང་བ་བཞི་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་སེམས་སྤོང་། །བཞི་པ་ ཡིན་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས།།ཞེས་བྱ་བས་བཤད་དེ། འདིར་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་གསུམ་པ་སྟེ། རང་གི་དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པས་འཁྲུལ་བའི་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པས་སྙིང་རྗེ་དང་བྱམས་པ་དང་སྐད་ཅིག་ཀྱང་བྲལ་བར་མི་བྱ་སྟེ། གཞན་གྱི་ དོན་དུ་ཞུགས་པས་བུ་གཅིག་པ་ལ་སྡུག་པའི་མ་བཞིན་ནོ།།དེ་བས་ན་གཞན་གྱི་དོན་མཐོང་ན་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་དང་སྲོག་ལ་མ་ཆགས་པ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་སྤངས་པའོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ཁྱད་པར་མི་རྟོག་པར་སྙོམས་པར་རྒྱུ་སྙིང་རྗེའི་སྟོབས་ ཀྱིས་དོན་ལ་འཇུག་པ་སྟེ།དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པས་ཅིའི་ཕྱིར་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དོན་དུ་མི་གཉེར། བྱོལ་སོང་གི་སྐྱེ་གནས་སུ་སྐྱེས་པའི་རི་དྭགས་ཁྲི་སྙན་ས་ལེ་ཡང་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ལ་བུ་གཅིག་པ་བཞིན་དུ་སེམས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་ན་ཐེག་པ་ཆེན་ པོ་རྣམས་ཀྱིས་ལྟ་ཅི་སྨོས།དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཡིས། །རྩ་བ་ཆད་པའི་ཞེ་སྡང་ནི། །སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་བསྟེན་མི་བྱ། །སེམས་འཁྲུགས་པ་ལ་ཐར་ལམ་མེད། །ཅེས་བསྟན་ཏོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此应当观察友伴等。如是分别解说。大多应从第一堕罪中了知。相似者摄于类中。应当精进于诸圣者不生过失。若生过失，应当未过时即行忏悔。应以智慧观察应作不应作。
否则，如《堕罪建立续》中说：
"此解脱城胜坛城，
入内及得灌顶者，
实无退转之可能，
入此诸子刹那间，
无离直往色究竟，
若堕退失而分离，
下视直趋地狱中。"
应当如是了知。
是故，对金刚眷恚怒，即从内心扰乱具九种恼害心。此中身语非主要，大多安立于堕罪心。过失即非所欲之堕罪。此为第三堕罪之解说。
今当解说第四堕罪之相：
"舍弃有情慈悲心，
佛说此为第四堕。"
此中有情即三界，由未证悟自性故，因迷乱力而受苦。大乘行者不应刹那离开慈悲，为利他故入道，如独子慈母。因此见他利时不执著自身与命，否则即舍大乘。
于三种境不作差别平等而行，以大悲力趣入实义。是故，欲求佛菩提者，何不追求慈悲？若生旁生之鹿王贤善，尚常具有如一子般怜悯众生之大悲，何况大乘行者？
因此世尊说：
"欲求佛菩提，
断根之嗔恚，
刹那亦不应，
依止扰乱心，
于中无解脱。"


 །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་ བསྐྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རི་རབ་ཙམ་ནི་བླའི་ཞེ་སྡང་སྐད་ཅིག་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར། སེམས་བསྐྱེད་པས་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་བསྟེན་པ་གཞན་གྱི་དོན་ནི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེས་རྗེས་སུ་གཟུང་གི་ཞེ་ སྡང་གིས་གཞན་དོན་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།གཞན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་དང་རྒྱུད་མཐའ་དག་ལས་ཞེ་སྡང་སྤང་ཞིང་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བསྟེན་པར་གསུངས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་ཡང་སྦྱོར་བ་བདུན་དང་ལྡན་པས་ཉེས་པ་ཅི་བྱུང་བའ་ང་གོང་དུ་བསྟེན་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་ མནར་སེམས་དགུ་དང་ལྡན་པ་ནི་ལྟུང་བའོ།།སེམས་ཁོང་ནས་འཁྲུགས་པ་ནི་སྦོམ་པོའོ། །དུས་འདས་སུ་མདུད་པར་འཛིན་པ་ནི་ལྕི་བའོ། །སྦྱོར་བ་ཙམ་ཉེས་བྱས་སོ། །ལུས་ངག་གི་ཉེས་པ་ནི་ཕྲ་མོའོ། །གཞན་ལ་སྦྱོར་བའི་དངོས་གཞི་སྐྱེས་པ་མ་བཤགས་པར་མི་གནང་བར་ གྱུར་པ་དང་།རང་ལ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་ཆོས་བཞིན་དུ་བཤགས་པ་ལས་རང་དང་གཞན་དྲི་མ་ལས་ལྡང་བར་མི་བྱེད་པར་སྣང་བར་མ་གྱུར་ན་ཕམ་པའི་ཕྱོགས་སུ་བསྡུས་པའོ། །བཤགས་པའི་ཚད་ནི་ཞིང་བླ་མ་དང་རྡོ་རྗེ་སྤུན་ལ་གང་གི་ཉེས་པ་བཤགས་པའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ལ་ཡང་ཞིང་དང་བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བའི་ཉེས་པ་དང་སྦྱར་ཏེ་ངེས་ཚངས་པ་སྦྱིན་པ་དང་།རྒྱུན་དེ་ལས་ལོག་པ་དང་། སེམས་སུན་ཕྱུང་བ་སྟེ། སྡོམ་པ་དང་། འཚོགས་པ་ལ་ཚོགས་དང་མཎྜལ་དང་། ངག་གི་སྦྱོར་བ་དང་། ནོར་ལ་སོགས་པས་རྗེས་སུ་དགའ་བར་བྱ་བ་ དང་།ཡུལ་དེ་ཉིད་ལས་བཤགས་པ་དང་། སྲོག་ཆགས་གཞན་ཚེ་བསྐྱབ་པ་ལ་སོགས་པས་ཉེས་པ་ལ་འཇིགས་ཤིང་བཤགས་པར་བྱའོ། །ཕྱོགས་སུ་བསྡུ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཚད་མེད་བཞི་བསྒོམ་པའོ། །ཁྱད་པར་དུ་ནི་ཡུལ་ཉེ་བ་རྣམས་ ལའོ།།སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བཤད་པ། །ཐེག་པ་ཆེ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བུ་བཞིན་བྱམས། །སྙིང་རྗེས་གཞན་དོན་རང་སྲོག་སྦྱིན། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་གནོད་ལས་ལོག་།སྣོད་དུ་མ་གྱུར་ལོག་སྲེད་ཅན། །ནམ་ཡང་ དོར་བར་མི་བྱའོ།།ཉེས་པ་བྱུང་ན་བཤགས་པར་བྱ། །སྙིང་རྗེ་བྱམས་པས་ཞུགས་གྱུར་ན། །སྔར་བྱས་ཉེས་པ་དེ་ཡིས་ལྡང་། །བཤགས་ཀྱང་ཕྱིར་ཞིང་མི་སྡོམ་ན། །བཤགས་པས་དྲི་མ་ལྡང་བ་མེད། །ཅེས་བྱ་བས་བཤད་པའོ། །དེ་བས་ན་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ བཤགས་ཏེ་བསྡམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དོ།།དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཞེས་པ་ནི་མང་བའི་ཚིག་གོ།

我来为您翻译这段藏文：
复次，诸发菩提心者，贪欲堆如须弥山尚可，刹那嗔恚则不然。因此：
"发心为利他，
欲证正等觉。"
所依止之利他事业应以慈悲摄受，非以嗔恚行利他事。
复次，应知一切大乘经续中说应断除嗔恚，依止慈悲。此中亦具七种加行，所生过失应从上述依止中了知。此中具九种恼害心为堕罪。内心扰乱为粗罪。过时执持为重罪。仅有加行为恶作。身语过失为微细罪。
对他人生起加行正行未忏悔而不允许，对自己如是他法如理忏悔，若不显现从自他垢染中出离，则摄于他胜处。忏悔之量即于上师金刚眷属忏悔其过。
对一切众生亦应结合境、意乐及加行过失而给予决定清净，从彼相续转变，令心厌离，即守戒、于众中行供养曼荼罗、语业加行、以财物等令欢喜、于彼境忏悔、救护其他有情生命等，应对过失生畏而忏悔。
摄类者，即对三界一切众生修四无量。特别是对亲近之境。
如龙树阿阇黎所说：
"入于大乘者，
于诸众生如子爱，
悲心为他舍自命，
声闻亦离诸损害，
非器邪求诸有情，
任时不应舍弃之，
若生过失当忏悔，
若入慈悲之行者，
昔所作罪因此起，
虽忏若复不防护，
忏悔不能除垢染。"
是故诸圣者说应忏悔防护。因此"诸众生"为复数词。


 །བྱམས་པའི་སེམས་སྤོང་བ་ནི་མནར་སེམས་ཀྱི་ཞེ་སྡང་ངོ་། །དེ་སེམས་ལ་སྐྱེད་པ་ནི་ལྟུང་བའོ། །ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བས་གསུངས་པའོ། །ལྟུང་བ་བཞི་པའི་ བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ལྟུང་བ་ལྔ་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་སྤོང་བ་ནི་ལྔ་པ་ཡིན། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། འདིར་འབྲུ་མང་པོ་པར་སྦྱར་ཏེ། བི་བག་ཤ་སྟེ། སྐྱེས་པ་ལྟ་བུའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། རང་བཞིན་གཞི མཐུན་བྱང་ཆུབ་སེམས།།སྒྲ་གཅིག་གིས་ནི་དངོས་རྣམས་བརྗོད། །ཀུན་རྫོབ་ལ་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །སེནྟ་པ་ཡི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ། སེནྟ་པ་ཡི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་རྟ་དང་ཆུ་དང་རལ་གྲི་དང་ལན་ཚྭའོ། །འདིར་ཡང་དོན་དམ་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབྱེ་ བས་སོ།།འདིར་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤོང་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ཤེས་གནས་པ་མ་རྟོགས་པར་སྤོང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར། རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཀུན། །ཁྱབ་བདག་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །གཟོད་གནས་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ གནས།།ཐབས་གཞན་སངས་རྒྱས་མི་རྙེད་དོ། །ཞེས་བཤད་པ་དང་། ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་བཞག་བཞིན། །ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་བཞིན། །རང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་རྟོགས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བས་ཀྱང་བཤད་ལ། རང་གི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ། །དེ་རྟོགས་པ་ནི་འདིར་ཕྱག་ ཡིན།།ཞེས་འབྱུང་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གནས་པས་དེ་རྟོགས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་དང་། གཞན་ཡང་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་མཐའ་དག་ནས་གསལ་ བར་བསྟེན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་།ཡུལ་ཅན་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་གཉིས་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་མི་མོས་ཤིང་སྤོང་བ་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་སྤོང་བའོ། །དེ་མ་རྟོགས་ན་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་མི་ཐོབ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྟོགས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པས་མྱ་ངན་འདས། །ཉན་ཐོས་གང་ཟག་བདག་མེད་པས། །ཆོས་དབྱིངས་བྱེ་བྲག་རྟོགས་པས་ཐར། །མཁས་པས་རང་སེམས་དག་ལ་ བརྟག་།རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཆ། །དངོས་ཀུན་སྐྱེ་མེད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན། །ཞེས་བཤད་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
舍弃慈心即为恼害心之嗔恚。此生于心即为堕罪。为令信解故，是佛所说。此为第四堕罪之说明。
今当说第五堕罪之相：
"法之根本菩提心，
舍弃彼即第五堕。"
此中应配合多字义，即毗婆沙，如"生"等义。如是：
"自性同分菩提心，
一音能诠诸事物，
世俗等类差别中，
如同僧陀婆声义。"
如是僧陀婆之情况可指马、水、剑、盐。此中亦以胜义、世俗差别分之。
此中舍弃胜义菩提心，即不了知一切众生本具智慧而舍弃。因此：
"有为无为诸事物，
遍主金刚萨埵以，
本住清净智慧住，
他方便不得成佛。"
如是所说，又：
"如同酥中置酥时，
如同水中置水时，
应证自之本智慧。"
又说："何为自智慧，
了证彼即此礼敬。"
由此说明一切众生相续中安住菩提心要、佛智，若证悟此，一切众生当得涅槃。
复次，此于一切大乘经续中明显依止，故此境空性与有境本性光明二者无别即是菩提心，彼为一切佛功德之根本，于彼不信而舍弃即是舍弃法之根本。若不了证此，则不得解脱与一切智。因此声闻亦证法界差别。
如龙树阿阇黎所说：
"证无生故得涅槃，
声闻人无我解脱，
证法界别相得脱，
智者观察自心净，
独觉差别之分位，
诸法无生一切智。"
应如是通达。


 །དེ་བས་ན་དེ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ་བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུད་ལས། བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །གང་ཞིག་དེ་རྟོགས་འདོད་པ་སྟེ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་པའོ། །དེ་བས་དེ་ལ་སྨོན་པ་དང་། འབད་རྩོལ་གྱིས་འཇུག་པ་དང་། ལམ་དུ་བསྟན་པ་ལ་འབད་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་དེ་སྤོང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་འཇུག་པ་དང་། །གང་ཞིག་རྟོགས་པར་འདོད་པ་སྟེ། །སྒྲིབ པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བྱེད་ཅིང་།།བདུད་རྣམས་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་བྱེད་དེ། །ཇི་ལྟར་སྒྲོན་མ་སྐྱེས་མ་ཐག་།མུན་པ་ལོ་སྟོང་སེལ་བ་བཞིན། །དེ་བཞིན་སེང་གེའི་ཕྲུ་གུས་ཀྱང་། །ཤིན་ཏུ་རྒས་པའི་གཅན་གཟན་འཇིགས། །ཞེས་བཤད་པས་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བའོ། །དེ་སྤོང་ བའི་ལྟུང་བའོ།།སྒྲའི་དོན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀུནྡ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་དམ་ཚིག་མ་དང་། ལག་གི་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་དོར་བར་མི་བྱ་སྟེ། སེམས་མ་བལྟས་པས་ཀྱང་ལྕེས་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་གསང་བའི་དབང་གི་དུས་སུ་ གོམས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འདྲ་བ་ཕབ་སྟེ་སྦྱིན་པར་བྱའོ།།གཞན་དུ་སྤངས་ན་ལྟུང་བའོ། །གཞན་དུ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དང་། དམ་ཚིག་མ་ལས་རྣལ་འབྱོར་གོམས་པར་བྱེད་པས་ནི་སྤོང་བར་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་བསྟན་པའོ། ། སྦྱོར་བ་དུས་དངོས་གཞིར་གྱུར་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དབྱེ་བའི་གཞི་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །སུན་ཕྱུང་བ་ལ་རིམ་པ་བཞིན་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དབང་གི་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྐང་བར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ཆུ་ཚོད་གསུམ་དང་། ལྔ་དང་། དགུ་དང་། བཅུ་བདུན་དང་། ཉི་ཤུ རྩ་བརྒྱད་དང་།སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་དང་། བཞི་བཅུ་རྩ་བདུན་དང་། ལྔ་བཅུ་རྩ་ལྔ་དང་། དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་བསྐྱེད་དེ། དེ་དམ་ཚིག་གི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། དགའ་བ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བ་མཉེས་པར་བྱས་པས་ལྡང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིས་བཤད་པ། གང་ཞིག་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་ཉམས་གྱུར་ན། །དོན་དམ་དོན་དམ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། །ཀུན་རྫོབ་ལྕེས་བླང་ག་ལ་ཉམས། །དེ་ཉིད་ལས་ནི་བསླབ་པར་བྱ། །ཤུཀྲ་དོར་ན་རྩ་བ་ཉམས། །ཆུ་ཚོད་ནས་བརྩིས་དགའ་བ་བཞི། །གོམས་པས་དྲི་མ་དེ་ལས་ལྡང་། ། དེ་ཕྱིར་དམ་ཚིག་རིག་མ་དང་། །རྣལ་འབྱོར་ཚད་ལྡན་མེད་པས་ནི། །ནམ་ཡང་འཇུག་པར་མི་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此应当了证，如《差别续》中说：
"菩提具虚空性相，
永断一切诸分别，
若人欲证于彼者，
即名为菩萨。"
是故应当发愿、精进趣入、勤修示为道路，否则即是舍弃。因此：
"趣入菩提心，
欲证彼等者，
能除诸障碍，
极令魔惊怖。
如灯初生时，
能除千年暗，
如是狮子子，
令老兽惊惧。"
所说彼即一切法之根本。舍弃彼即为堕罪。
声义世俗如白莲之菩提心，为求菩提故，不应以誓言母及手之造作而舍弃。即使未观心亦应以舌取之，如是所说。
复次，于密灌时，以修习引佛智相似者而授予。若他处舍弃即为堕罪。若以智慧智及誓言母修习瑜伽，则方便智慧续中说为舍弃。
应知加行正行时亦然。差别之基亦即彼。对治时应依次学习。应以灌顶次第圆满。
其他以三时辰、五、九、十七、二十八、三十五、四十七、五十五、六十二时辰生起，以彼誓言次第等令大乐及四喜坛城欢喜而起。
因此因陀罗菩提说：
"若人堕失于胜义，
世俗菩提心二者，
胜义以胜义本身，
世俗以舌取何堕。
即彼当中应修学，
舍精即失其根本，
从时辰数四喜起，
以修习离彼垢染。
是故无誓言空行，
及具量瑜伽士者，
任何时候不应入。"


 །གཞན་དུ་ལྟུང་བའི་རྩ་བ་སྟེ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སྤངས་ན་ལྟུང་། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བརྟན་པ་ཐོབ་པས་འབད་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ཡང་། སྐྱེ་བོ་འདོད་ཆགས ཅན་དོན་དུ།།འདི་ཡི་བྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །ཞེས་བཤད་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་མེ་ཡིས་ཚིག་པ་ལས། །མེ་དེ་ཉིད་ལ་བསྲོ་བར་བྱ། །དེ་བཞིན་རྣ་བར་ཆུ་སོང་བ། །ཆུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སླར་དབྱུང་བྱ། །འདོད་ཆགས་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ཀྱང་། །འདོད་ཆགས་ཉིད་ ཀྱིས་གདུལ་བར་བྱ།།ཞེས་བཤད་པ་ཡང་བརྟན་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ལམ་དུ་འགྱུར་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་སྒྲ་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་སུ་གཞོལ་བ་ལ་ལྟུང་བ་དང་སྦོམ་པོ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བས་ཚོགས་པ་ལ་བཤགས་ལ་དོན་མ་ཡིན་པར་ མི་འཇུག་པར་བསྡམས་ལ་རྗེས་སུ་བསྐང་ཞིང་དོན་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་སྟེ་ལྔ་པ་ཡིན་པས་ལྔ་པ་སྟེ་ལྟུང་བ་ལྔ་པའི་བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ལྟུང་བ་དྲུག་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་འདོད་ནས། རང་ངམ་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ། །ཆོས་ལ་སྨོད་པ་དྲུག པ་ཡིན།།ཞེས་སྨོས་ཏེ་རང་ནི་བདག་མེད་པར་སྨྲ་བ་དང་། གཞན་ནི་ཕྱི་རོལ་པའོ། །དེ་ལ་སྨད་པར་མི་བྱའོ། །གཞན་དག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་དང་རྒྱུད་ལ་བྱ་སྟེ། མུ་སྟེགས་སུན་དབྱུང་བའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ཡང་གཞན་དེ་ལ་འཇུག་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་སྟེ། ཉོན་ མོངས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་སྟེ་སྨད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུད་ལས། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རིང་བའི་རྒྱུ། །མུ་སྟེགས་ཅན་ལ་སྨད་མི་བྱ། །ཞེས་བཤད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིས་བློ་བསྐྱེད་ཕྱིར། །ཕྱི་རོལ་བ་ཡང་ལམ་ཚོལ་ཞུགས། །དེ་ཕྱིར་དེ་ ལ་སྨད་མི་བྱ།།ལམ་ཞུགས་ཉན་ཐོས་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་བསམ་པ་ཐ་དད་པས། །མྱ་ངན་འདས་པར་དྲང་བའི་ཕྱིར། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་དང་མངོན་སུམ་པས། །འདི་དང་ཕྱི་རོལ་བསྟན་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་སྨད་པར་མི་བྱ་སྟེ། ། ཕལ་ཆེར་ཐར་ལམ་འདོད་པས་སོ། །ཞེས་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ལྷ་སྦྱིན་ཡང་ཡང་དག་པས་ན་ལྷ་སྦྱིན་མ་ཡིན་ལ། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་ཡང་སྨད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཟུད་པ་དང་། ལྟ་བ་ངན་པ་ལ་དད་པ་སུན་དབྱུང་བ་དང་། གདུལ བྱའི་བསམ་པས་སྨད་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ།།བསོད་ནམས་ཀྱང་མང་དུ་འཕེལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུད་ལ་སྨད་ན་ལྟུང་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
否则即为堕罪根本，如说："若舍金刚持，即成堕罪。"因此应以获得稳固而精进。
其他又说：
"为利贪欲众生故，
此作业即金刚持。"
又智慧续中说：
"如同火烧之伤处，
应以彼火来温暖，
如是耳中入水者，
应以彼水而排出，
具有贪欲之人者，
应以贪欲而调伏。"
应知此对具稳固者成为道路。若非如此而随贪欲，趣向仅是言说方面则成堕罪及粗罪等，故应向众忏悔，不入非义，应当约束，随后圆满，为义而学习。此为第五，即第五堕罪之说明。
今欲说第六堕罪之相，故说：
"诽谤自他宗，
及法为第六。"
"自"即说无我者，"他"即外道。不应诽谤彼等。
有些说是大乘经续，为破除外道。此亦为遮止他人趣入彼故而说，非由烦恼所起诽谤。如《差别续》说：
"毗卢遮那远因故，
不应诽谤诸外道。"
同样：
"为生见解故趣入，
外道亦入求道中，
是故不应诽谤彼，
何况已入道声闻。"
因此：
"众生意乐各不同，
为引涅槃故宣说，
加持及以现前力，
内外教法皆宣说。
是故不应作诽谤，
大多欲求解脱道。"
所以提婆达多实非提婆达多，外道宗见亦不应诽谤。引入大乘、破除邪见信心、随所化意乐而诽谤则无过。且福德增长广大。因此诽谤续部即成堕罪。


 །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ལ་སྨད་ན་སྤོམ་པོའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཕྱི་རོལ་པ་ཡང་ཕྲ་མོའི་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱོར་བ་དུ་དང་ལྡན་པས་ དངོས་གཞིར་འགྱུར་བས་ལྟུང་བ་དང་།ན་སྨད་པས་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཡུལ་དང་བསམ་པས་ན་སྨད་པས་བཤགས་པའི་དུས་ཡོལ་བ་ལྕི་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་བྱས་དང་ཉེས་པ་མེད་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ལམ་ཚོལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ལམ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ལམ་ཆེན་ པོ་ལ་ཞུགས་པ་དང་།ལམ་ཆེས་ཆེ་བའི་ལམ་བླ་ན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་སྣོད་ཀྱི་རིམ་པས་ལམ་ལ་མ་ཞུགས་པ་གཞུག་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་པ་ལ་བདག་མེད་པར་བསྟན་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་མེད་གྲུབ་པའི་ མཐའ་ལ་དགོད།།ཕྱི་རོལ་པ་ལ་བདག་མེད་བསྟན། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་རིམ་པས་དྲང་། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཀྱིས་གདུལ། །ཞེས་བཤད་པ་དང་། དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱང་། དང་པོའི་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཀུན་གྱི་ཐ་མར་ཐེག་པའི་མཆོག་།ཅེས་ བྱ་བར་བཤད་དོ།།དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ལས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བསྟོད་པ་ལས། ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཚུལ་རིག་།འགྲོ་བའི་དོན་ལ་རྟོགས་པ་པོ། །ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ངེས་འབྱུང་ལ། །ཐེག་པ་གཅིག་གི་འབྲས་བུར་གནས། །ཉོན་ མོངས་ཁམས་རྣམས་དག་པའི་བདག་།ལས་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་ཟད་བྱེད་པ། །ཞེས་བཤད་པས། ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་གདུལ་བར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་དགོངས་པ་སྣ་ཚོགས་ཤེས་པས་སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་ཞུགས་པའོ། །ཞུགས་པ་ནི་འོག་མ་སྤོང་བཅུག ལ་གོང་མ་ལ་དགོད་པའོ།།དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དམྱལ་བར་འགྲོ་བ་བྱང་ཆུབ་ལ། །རྟག་ཏུ་གེགས་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་རྣམས་དང་། །ཉན་ཐོས་ས་ཡིས་གེགས་བྱེད་དོ། །ཞེས་བཤད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བདེན་པར་སྨྲ་བྱ་ཁྲོ་མི་བྱ། ། སློང་ན་ཆུང་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱ། །སྙན་པར་སྨྲ་བྱ་ཁྲོ་མི་བྱ། །རྣམ་པ་འདི་གསུམ་གནས་ཀྱིས་ནི། །ལྷ་ཡི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་ཡང་དག་ལྟ། །ཆེན་པོ་སུ་ལ་ཡོད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཚེ་རབས་སྟོང་དུ་ཡང་། །ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བས་བཤད་དོ། །དེ་བས་ན དགོངས་པས་རིག་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
若诽谤大乘经典则成粗罪，若诽谤声闻乘则成恶作，若诽谤外道则成微细恶作。由具几种加行成为正行之堕罪，以及由诽谤，于每一种依对境及意乐而诽谤，应知忏悔时过、严重等恶作及无过。
因此，为令趣入寻道者、已入道者、已入大道者、已入无上最胜道者，依器次第令未入道者入道，为向外道说无我，为向声闻等说殊胜道故。如说：
"置无道宗见，
向外说无我，
渐引声闻等，
种种方便调。"
又《喜金刚》中说："最初说分别论"乃至"一切最后乘中胜"。
依此而说，《真实名赞》中赞叹事业成就智慧说：
"了知种种乘方便，
通达利益诸众生，
三乘决定出离中，
安住一乘之果位，
烦恼界等清净主，
能尽一切业界者。"
故应以种种方便调伏所化。因此，由了知种种密意，于某些场合入三乘。入即令舍弃下乘而安立于上乘。
依此而说：
"趣向地狱者，
非恒障菩提，
独觉诸地及，
声闻地为障。"
同样，依世间而说：
"应说真实不应嗔，
若乞虽少亦应施，
应说悦耳不应嗔，
由此三种住处故，
当得转生于天中。"
又说：
"若有世间人，
具足正见大，
彼于千生中，
不堕恶趣中。"
因此应以密意而了知。


།དེའི་ཕྱིར་བསྐང་བ་ཡང་ཕལ་ཆེར་ཡུལ་དང་བསམ་པ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས་བཟློག་སྟེ། དགོངས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་དོན་དང་། ཡང་དག་པའི་དོན་ཤེས་པ་ལ་གཞུག་ཅིང་ཕྱིས་བསྡམས་ཏེ། ཚོགས་པའི་ནང་དུ་བཤགས་ པས་དྲི་མ་ལས་ལྡང་ངོ་།།གཞན་དུ་ན་ཕྱིས་སྡོམ་པ་དང་དམ་པ་གཅིག་ལ་བཤགས་པས་ལྡང་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་བློས་ཕྱེ་བས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ལྟུང་བ་དྲུག་པའི་བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ལྟུང་བ་བདུན་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་འདོད་པས། ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་སེམས་ཅན་ལ། །གསང་ བ་སྒྲོགས་པ་བདུན་པ་ཡིན།།ཞེས་བཤད་དེ། དེ་ཡང་སྣོད་མ་སྨིན་པ་དང་། ཆོ་གས་སྨིན་པར་མ་བྱས་པ་དང་། ཆོ་ག་རྫོགས་པས་སྨིན་པར་མ་བྱས་པ་དང་། ཟབ་པས་འཇིགས་པས་མ་སྨིན་པ་དང་། ཉམས་པས་མ་སྨིན་པའོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་གྱི་ལོག་སྲེད་ཅན་སྣོད་ཁ་སྤུབ་པ་ཐབས་ སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཏུལ་ཡང་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པ་ཡོད་དེ།སྐུར་ཞིང་སྨོད་པར་བྱས་པས་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །གཞན་དུ་ན་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པ་མེད་དེ། འདུས་པ་ལས། རིགས་ངན་སྨེ་ཤ་ཅན་ལ་སོགས། །གསོད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས། །ཐེག་མཆོག་འདི་ལས་འགྲུབ་པར་ འགྱུར།།ཞེས་བཤད་པ་དང་། གཞན་ཡང་། མཚམས་མེད་ལྔ་པོ་བྱེད་པ་དང་། །གསོད་ལ་སོགས་པའི་མི་དགེ་སོགས། །དབང་མ་བསྐུར་བའི་མི་རྣམས་ཀྱང་། །ནག་པོས་བཀའ་སྩལ་བཞིན་དུ་འགྲུབ། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་ཕུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཚིག་གོ། །བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ལ་སྣོད་དུ་རུང་བར་བཤད་ཀྱི།ཐམས་ཅད་དུ་ཆོ་ག་མེད་པས་ནི་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མ་རྐྱེན་མ་ཚང་པས་སྣོད་དུ་རུང་ཡང་དབང་མ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་ཀྱང་ངོ་། །བུམ་པའི་དབང་ཙམ་ཐོབ་པ་ལ་གསང་བ་ལ་སོགས་པ་མ་ཐོབ་པ་ཡང་ངོ་། །དབང་ རྫོགས་ཀྱང་སྤྱོད་པ་དང་རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་།ལམ་རྣམ་པ་བཞིའི་ཚུལ་དང་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་འཇིགས་པ་ཡང་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པའོ། །ཐོབ་ཀྱང་ལྟུང་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་སྟེ། ཉམས་ཀྱང་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་དང་། མ་གུས་པས་དྲི་མ་ལས་མི་ལྡང་བ་ཡང་མ་སྨིན་པར་ཤེས་ པར་བྱའོ།།དེ་ལྟ་བུ་ལ་སྙིགས་མ་ལྔའི་དུས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་འདོད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱིས་བསམ་པས་མི་འདུལ་ཞིང་མ་གུས་པ་ལ་སྐུར་བས་ལྟུང་བར་འགྱུར་ལ། སྨིན་པར་བྱས་ཀྱང་དྲི་མ་མ་དག་པ་ལ་སྟོན་པ་ནི་ལྟུང་བ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་ཞུགས་ན་སྦོམ་པོའོ། །ཚུལ་མ་ ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ་ལུས་ངག་གིས་བསྡམ་པ་མ་བྱས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，对于补过，也应多数了知对境、意乐、时间等。与此相反，应令入于了知种种密意义及真实义，其后约束，于众中忏悔则能从染垢中起。否则，后来守戒并向一位圣者忏悔则能起。因此应以分别智而了知，此为第六堕罪之说明。
今欲说第七堕罪之相，故说："向未成熟有情宣说秘密为第七。"
此中，未成熟者包括：器未成熟者、未经仪轨成熟者、未经圆满仪轨成熟者、因甚深而畏惧未成熟者、退失而未成熟者。
其中，有本性邪执者，器皿倒覆，虽以种种方便调伏亦不成器，因诽谤毁谤故不应为说法。否则无不成器者，如《集会经》说：
"下贱屠夫等，
及诸求杀者，
此胜乘当成。"
又说：
"造五无间罪，
杀生等不善，
未灌顶诸人，
如黑者所说亦能成。"
此为殊胜加行之语。
说具菩提心者堪为法器，然非一切处无仪轨而能成就。上师与弟子因缘不具足，虽堪为法器然未得灌顶之补特伽罗亦是。仅得瓶灌顶而未得秘密等灌顶者亦是。虽得圆满灌顶，于行为、明咒律仪、四道之理及甚深义生畏惧者亦非法器。虽得而生堕罪等，虽退失因缘不具足及不恭敬而不能从染垢中起者，应知亦是未成熟。
对如是者，五浊时代的金刚上师之欲乐及世间八法之心不能调伏且不恭敬而诽谤则成堕罪。虽令成熟而向染垢未净者开示亦成堕罪；若入悲心则成粗罪。非理而说且不以身语约束则成恶作。


།འོག་མའི་ཆོ་ག་བྱས་བ་ལ་གོང་མ་སྟོན་ན་ལྕི་བའོ། །མ་རྟོགས་པ་ཕྲ་མོའི་ཉེས་བྱས་སོ། །ཞིང་དང་བསམ་པས་ལྕི་ཡང་དང་སྦྱོར་བ་དུས་དངོས་གཞིར་གྱུར་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཟབ་པ་མ་ཡིན་པ་ བསྟན་པའི་དུས་སུ་ཟབ་མོའི་དོན་སྟོན་པ་དང་།ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ནང་དུ་འདུས་པ་དང་། ཉེས་བྱས་བཤགས་པའི་དུས་སུ་འདུས་པ་དང་། སྦ་བར་བྱ་བ་བརྡ་དང་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་ཙམ་མཐོང་བས་བཤགས་པའི་ཚད་ཀྱང་དུས་ཡོལ་བ་དང་མ་ཡོལ་བས་དེ་ཉིད་དབང་རྣམ་པ་གསུམ་ཉིད་དང་ ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་།དཔའ་བོའི་སྟོན་མོ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པས་འདུས་པ་ལ་བཤགས་པ་དང་། ཆད་པའི་ལས་དང་། མཎྜལ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དྲི་མ་ལས་ལྡང་བར་བྱའོ། །འདི་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཉེས་པའོ། །དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཀུ་ཀུ་རི་པས་བཤད་པ། སྣོད་མིན་པ་ལ་ གསང་མི་བསྒྲགས།།སྨིན་དང་མ་སྨིན་རིམ་པ་རྣམས། །གུང་མོའི་རྩེ་མོ་བརྡ་སྦྱོར་སོགས། །མཁས་པས་རྟོགས་པར་མི་བྱེད་ན། །གལ་ཏེ་འདོད་པའི་བསམ་པས་ཞུགས། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་སྟེ། །སྙིང་རྗེ་ཅན་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡང་། །སྙོམ་ལས་ལ་སོགས་ཉེས་པ་ཆུང་། ། རྐུན་ཐབས་སློབ་མའི་ཉེས་པའོ། །དབང་བསྐུར་ཚོགས་འཁོར་ལ་སོགས་དང་། །མཎྜལ་ངག་གི་བཤགས་པས་བསྡམ། །གཞན་དུ་སྐྱེས་བུ་ཐ་ཤལ་བརླག་།ཅེས་བཤད་པས་རྒྱ་ཆེར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཤན་འདྲ་བ་ཕྱོགས་སུ་བསྡུ་བར་བྱའོ། །ཕལ་ཆེར་ཡུལ་དང་དངོས པོ་དང་།དུས་དང་སྦྱོར་བ་དང་། བསམ་པ་དང་། གང་ཟག་དང་། གཞན་གྱི་དོན་ལ་སོགས་སྤྱད་དེ་དྲི་མ་ལས་ལྡང་བར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་ཉེས་པ་ནི་ལྟུང་བ་དང་པོ་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤགས་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན། ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མ་བྱས་ཤིང་། །བླ་མ་ལ་སོགས་ མཆོད་མི་བྱེད།།ཟབ་མོའི་དོན་ལ་ཞུགས་གྱུར་ཀྱང་། །ཉན་ལ་སོགས་ཏེ་ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་། །ཇི་ལྟར་ས་བོན་ཚིག་པ་ལས། །མྱུ་གུ་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བས་གསལ་བར་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མ་ཡོངས་སུ་སྨིན་ན་འབྲས་བུ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ རོ་ཞེས་བསྟན་པའོ།།དེ་བས་ན་འདོད་པ་ལ་སོགས་པས་ཟབ་མོའི་དོན་བསྟན་ན་ལྟུང་བའོ་ཞེས་བཤད་པ་སྟེ་ལྟུང་བ་བདུན་པའི་བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ལྟུང་བ་བརྒྱད་པའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་མངའ་བདག་ཉིད། །དེ་ལ་སྨོད་བྱེད་བརྒྱད་པ་ཡིན། ། ཞེས་བྱ་བ་བཤད་དོ། ཕུང་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྔའོ།

我来为您翻译这段藏文：
对已行下部仪轨者示上部则为重。未了知者为细微恶作。应知依田地与意乐而成重轻，及加行、时间成为正行。
非甚深说法时而说甚深义，于荟供轮中集会，于忏悔恶作时集会，仅见应秘密之手印与表示一事而忏悔，其量亦有过时未过时之别，以三种灌顶本身及荟供轮、勇士宴会、会供而集会时忏悔，以惩罚事业及曼荼罗为前行而从染垢中起。此为上师之过。
如上师库库日巴所说：
"不向非器宣密法，
成熟未熟诸次第，
中指顶端手印等，
智者若不能了知，
若以贪欲心趣入，
此则成为极重罪，
具悲心者极轻微，
懈怠等过成小罪。
盗法乃是弟子过，
灌顶荟供等事中，
以曼荼罗语忏约，
否则下劣人毁灭。"
由此应广知。相似过失应归类。多数应依对境、事物、时间、加行、意乐、补特伽罗及利他等而行，从染垢中起。上师之过应配第一堕罪而忏悔。
否则：
"未令完全成熟故，
不敬上师等圣众，
虽入甚深义理中，
听闻等事结手印，
如同焦种子一般，
不生苗芽与果实。"
由此明示，是故上师与弟子若圆满成熟则成大果，此为教示。因此说若以贪欲等说甚深义则成堕罪，此为第七堕罪之说明。
今当说第八堕罪之相：
"蕴即佛陀自在性，
诽谤彼者为第八。"
蕴即色等五蕴。


 །སངས་རྒྱས་ནི་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་ནི་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའོ། །གཟོད་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ནི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར འདི་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔ་གནས་ཏེ།གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བས་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་མ་རིག་པའི་ བག་ཆགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དཀྲུགས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་བག་ཆགས་ཀྱི་མཐུ་བརྟས་པས་མ་རིག་པའི་ཐིབས་པོ་ས་ནོན་པའི་ཕྱིར་ཚེ་གཅིག་ལ་སོགས་ཏེ།བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་ག་ལ་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ ལ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་གནས་ཏེ།དེའི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་དང་། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་སྣང་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་ མའི་རྒྱུད་མཐའ་དག་ལས།ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཀོད་པ་སྣང་བ་སྟེ་དོན་དེ་ཉིད་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་མངའ་བདག་ཉིད། །སྤྱན་ལ་སོགས་པ་ཆེན་པོ་བཞི། །སྒྲོལ་མ་ལ་སོགས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་རང་སྣང་བའི། ། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་མང་པོ་ནི། །ས་སྙིང་ལ་སོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བགེགས་མཐར་བྱེད། །ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པར་སྣང་། །ཞེས་བཤད་དེ། གཞན་ཡང་། གཟུགས་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ། །ཚོར་བ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ཡིན། ། འདུ་ཤེས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སོ། །འདུ་བྱེད་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ཡིན། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་བསྐྱོད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་མང་པོ་ལས་གསལ་བར་བསྟན་ཏེ། བདག་དང་གཞན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་འདི་ནི བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་དེ་དག་གི་དགོངས་པ་བདག་གིས་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ།།རྒྱུད་དེ་དག་ལས་ཀྱང་ལྷའི་གྲངས་ཐ་དད་པར་སྣང་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་གདུལ་བའི་བསམ་པ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་དང་། དབང་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་གསུངས་ཀྱི། རྣམ་པར་དག་པ་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་ འཁོར་བཀོད་པ་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
佛陀是彼等之自性与加持。自性者为本来无生。本来自性光明，因智与所知无有差别，此即一切有情相续中自性五种无分别智慧安住，非为见所断之暂时垢染，亦非以修所断而得未得。
否则，因无始以来为无明习气所扰乱，习气力极为增盛，为无明黑暗所覆盖，岂能于一生乃至三无数劫中成就一切种智？因此，一切有情相续中安住自性光明无分别智慧，由其功能差别与功德差别而成不二差别，显现为境与有境。
是故于吉祥密集等一切瑜伽续与瑜伽母续中，显现身坛城布设，即是契合此义故。如是所说：
"蕴即佛陀自在性，
眼等四大菩萨众，
度母等众亦复然。
境与有境自显现，
诸多界处等法门，
地藏等诸菩提心，
色蕴即是除障者，
身之坛城遍显现。"
复次：
"色即是毗卢遮那，
受即是宝生如来，
想即无量光如来，
行即不空成就佛，
识即不动金刚佛。"
如是等由诸多方便智慧续中明示。为令自他金刚乘瑜伽士修持，我于此不广述彼等续部之密意。
彼等续部中虽显现不同数量之本尊，然彼等亦是依所化意乐、缘起力用及根器差别而说，并非说清净身坛城布设异于诸蕴。


།དེའི་ཕྱིར། དེ་ཡི་རང་བཞིན་དེ་ཡིན་ཕྱིར། །དེ་ཡི་ནུས་པ་དེ་ལ་གནས། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཏེ། །ཐབས་ཀྱིས་འཁྲུལ་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཐ་དད་སྣང་། །ལུས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ རྣམ་པར་དགོད།།ཅེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། ལས་དང་པོ་པའི་གང་ཟག་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་གོམས་པར་བྱ་ བའི་ཕྱིར་དབང་དང་དམ་ཚིག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཡན་ལག་བདུན་པས་སེམས་རྒྱུད་སྦྱངས་ཏེ།སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ལྷའི་གཟུགས་སུ་རྣམ་པར་ལྡང་ཞིང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པས་ཕྲ་མོ་དང་ཐིག་ལེ་དང་རྩའི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པར་བསྒོམས་ཏེ་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་ རྫོགས་པར་བྱའོ།།རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་དོན་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཐུན་བཞིའི་རིམ་པས་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པས་བསྙེན་པར་བྱེད་ཅིང་། བདག་དང་ཐ་མི་དད་པར་མཉམ་པ་ནི། ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་མངའ་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྣལ་འབྱོར་ གྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས།བརྟགས་པས་ལྷ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ། །ཐུན་བཞིའི་རིམ་པས་ཚོགས་ཀྱིས་མཆོད། །དཀའ་ཐུབ་ལ་སོགས་རྣམ་སྤངས་ཏེ། །སྐད་ཅིག་སངས་རྒྱས་བྲལ་མེད་འགྲུབ། །ཅེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལ་བརྙས་པ་ནི་ལྟུང་ བ་སྟེ།དེ་ཡང་གསད་པ་དང་། སྤྱུག་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་སེམས་པ་དང་། སྨྱུང་བར་གནས་པ་དང་། དཀའ་ཐུབ་དང་། དཀའ་སྤྱོད་དང་། སྔར་སྤྱད་དང་། ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་མི་གཙང་བའི་རྫས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ ལ།ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་མ་རུང་བར་བྱེད་ཅིང་གསོབ་ཉིད་དང་། གསོག་ཉིད་དང་། སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་དང་ཞེས་རྣམ་པར་བརྙས་ཤིང་སྨོད་པར་བྱེད་དེ་དེ་ནི་ལྟུང་བའོ། །དེ་ཡང་ཡན་ལག་དུས་དངོས་གཞིར་གྱུར་པ་དང་། ལྟུང་བ་དང་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་ཡང་ཤེས་པར་ བྱའོ།།ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་དང་། ཚོགས་ལ་བཤགས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་ཞིང་ཕྱིས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་འཇུག་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ལྟུང་བ་བརྒྱད་པའི་བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ལྟུང་བ་དགུ་པའི་ མཚན་ཉིད་བཤད་པར་འདོད་ན།རང་བཞིན་དག་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །སོམ་ཉི་ཟ་བ་དགུ་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，由于彼之自性即是如此，彼之功能安住于此，是故有情即是佛陀，为以方便遣除迷乱，故现诸佛差别相，于身布设诸坛城。
以加持方式，为令遣除分别习气，圆满福德资粮，令初业瑜伽行者心得熟练，故以灌顶与誓言为前导，以七支行净化心续，从空性中显现为本尊身相，以智慧坛城与无二之微细、明点及脉轮等作观修，圆满一切仪轨。
于自性安住义与加持身坛城，以四座次第以资粮供养亲近，与自无别平等，即是蕴即佛陀自在性。如是于《入瑜伽道次第》中说：
"观修本尊坛城相，
四座次第作供养，
远离苦行等诸法，
刹那不离佛成就。"
是故轻蔑此者即成堕罪。即是杀害、驱逐、束缚、诽谤、斋戒、苦行、苦修、往昔所行及以身念处观想三十二种不净物而作诋毁，于诸支分等作损害，说是虚妄、空无、无实质等而作轻蔑毁谤，此即为堕罪。
应知彼等支分、时间成为正行，以及堕罪与支分过失。资粮轮、资粮供养及向众忏悔，观修自性与加持坛城，后当学习刹那亦不入。此为第八堕罪之解说。
今若欲说第九堕罪之相，如说："于自性清净诸法，生起疑惑为第九。"


 །རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ནི་བདག་མེད་པས་རྣམ་པར་དབེན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དབེན་པའོ། །གཞན་ཕྱ་དང་དབང་ཕྱུག་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་བདག་ཏུ་འདོད་པ་སྟེ། དེ་དག་དང་གཞན་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་དོན་དུ་འདོད་ཅིང་བསགས་པ་དང་འདུས་པའི་དངོས་པོ་དང་། ཤེས་པ་ཡང་དུས་གསུམ་རྫས་སུ་སྨྲ་བ་དང་། གཞན་ཡང་ནང་གི་ཤེས་བྱེད་ནི་དོན་དུ་ཡོད་ལ། ཤེས་བྱ་གཉིས་མེད་པ་ལ་དོན་ལྟ་བུར་སྣང་བའོ་ཞེས་འདོད་པ་ལ་སོགས པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་ཅིང་།ཅི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་སུ་སྨྲ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་འམ་བདུད་ཀྱི་ཚིག་ཅེས་རྟོག་སྟེ། ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ཞིང་ཕྱི་རོལ་པ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྣ་ཚོགས་སུ་རྟོག་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའོ། ། གཞན་དག་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་རྒྱུད་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་རྣམས་ལ་སྨོད་པའོ། །དེ་ཡང་ཐ་དད་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞི་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་ལྟུང་བའོ། །སྦྱོར་བ་དུ་དང་ལྡན་པས་དངོས་གཞིར་འགྱུར་བ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ལྟུང་བ་དང་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་ཡང་ཞིང་དང་བསམ་པ་དང་དུས་དང་སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དྲི་མ་ལས་ལྡང་བ་ནི་ཚོགས་པ་ལ་བཤགས་ལ་ཕྱིས་བསྡམས་ཏེ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །གཞན་གདུལ་བའི་བསམ་པ་དང་། དངོས་པོ གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང་།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བའི་དུས་སུ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་བསྡུའོ། །ལྟུང་བ་དགུ་པའི་བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ལྟུང་བ་བཅུ་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་འདོད་ནས། །གདུག་ལ་རྟག་ཏུ་བྱམས་ སེམས་ལྡན།།བྱེད་པ་དེ་ནི་བཅུ་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་བཤད་དེ། དེ་ཡང་གདུག་པ་ནི་བདུད་དང་མུ་སྟེགས་དང་། ཕྱིར་རྒོལ་བ་དྲེགས་པ་ཅན་དང་། ལོག་སྲེད་ཅན་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་བཀས་མི་འདུལ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བའི་ གང་ཟག་ལ་སྙིང་རྗེས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འདུལ་བ་དང་།ཐབས་གཞན་གྱིས་མི་འདུལ་བ་ལ་སྙིང་རྗེས་བསྒྲལ་བ་ལ་སོགས་པས་འདི་དང་ཕྱི་མའི་དོན་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པ་དང་། བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་དང་སེམས་ཅན་ཕལ་པོ་ཆེ་ལ་གནོད་པའི་གང་ཟག་ལ་དགའ་བར་བྱེད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
自性清净即是离于无我之相。因此，彼即自性远离。其他如外道、自在天、作者、我执等，彼等及其他执著外境事物为实有，以及积聚、和合之事物，又说识为三时实体，其他又说内在能知是实有，所知无二现为似义等诸宗见作分别。
疑虑自性清净法之说是如来教言抑或魔语，于真实义生疑，于外道等诸宗派生起种种分别与疑惑。其他则诽谤能诠之法续及般若波罗蜜多诸经。此非别说，乃是一基而说。是故于此生疑即成堕罪。
应知具几种加行成为正行。堕罪与支分过失亦应由田、意乐、时间及加行差别而了知。从垢染中起，向众忏悔后守护，当入无生。为调伏他人之意乐、抉择事物及解释世尊密意时无过。摄入同基之分。此为第九堕罪之解说。
今欲说第十堕罪之相，如说："于恶常具慈悲心，此即许为第十者。"
此中恶者，即魔、外道、傲慢对论者、邪执者等，不为正教所调伏，及离菩提心与悲心之补特伽罗，以悲心神通调伏，以及对于其他方便不能调伏者以悲心度脱等，不令获得此世他世大义，又对于损害上师、三宝及广大有情之补特伽罗生起欢喜。


 ། དེ་ལ་སྙིང་རྗེས་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་དང་། ཐབས་མཁས་པའི་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་འདུལ་བ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་དང་དྲག་ཤུལ་གྱི་སྤྱོད་པས་མི་འདུལ་ན་ལྟུང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་མཆོག་འཁོར་ལོ་ལས། ཤིན་ཏུ་ཁྲོ་ཞིང་གཏུམ་པ་ལ། །ཞི་བས་ཕན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཁྲོ་བོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཀུན་མཛད། །ཅེས་བཤད་པ་དང་། གཞན་ཡང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། །གདུག་པ་ཡལ་བར་མི་འདོར་ཏེ། །རྫུ་འཕྲུལ་བསྒྲལ་ལ་སོགས་པས་གདུལ། །གཞན་དུ་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་སྤངས། ། ཞེས་འབྱུང་བས་བཤད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དུ་དང་ལྡན་པས་དངོས་གཞིར་འགྱུར་བ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དྲི་མ་ལས་ལྡང་བ་དང་། ཚོགས་ལ་བཤགས་པ་སྟེ། ཕྲིན་ལས་རྣམ་པ་བཞིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕྲིན་ལས་མཛད་པའོ། །ཤན་འདྲ་བ་ནི་ཕྱོགས་སུ་བསྡུ་བའོ། ། ལྟུང་བ་བཅུ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ལྟུང་བ་བཅུ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་འདོད་ནས། མིང་སོགས་བྲལ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །དེར་རྟོག་པ་ནི་བཅུ་གཅིག་པ། །ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། མིང་སོགས་བྲལ་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི། །རྗོད་པར་བྱེད པའི་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པ་སྟེ།མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཤེས་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཡང་ལུང་དང་རིགས་པས་གྲུབ་སྟེ། ལུང་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དང་མདོ་མཐའ་དག་ལས་གྲུབ་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དངོས་རྣམས་བདག་དང་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ཀ་ལས་ཏེ་ མེད་མི་སྐྱེ།།སྐྱེ་འགག་སྤྲོས་བྲལ་རྣམ་པར་སྟོང་། །ཡོད་མེད་ཤེས་བརྗོད་ཡུལ་ལས་འདས། །གཅིག་དང་དུ་མའི་མཐའ་ཤེས་ཤིང་། །སྐད་ཅིག་ཆ་ཤས་བརྟགས་པས་དབེན། །གཟུགས་དང་སྟོང་པ་ཐ་དད་མིན། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་བྱང་། །འདོད་ཆགས་ ཉོན་མོངས་བདག་ལྟ་དང་།།སྐྱེ་མེད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡང་། །རང་བཞིན་གཅིག་སྟེ་ཐ་དད་མེད། །འདི་དག་དམ་པའི་དོན་དུའོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། གཞན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་ པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་ཆོས་ཅིག་ཡོད་ན་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ།

我来为您翻译这段藏文：
对此以悲心摄受四事及以种种善巧方便调伏，若不以神通和猛烈行为调伏则成堕罪。因此，胜乐轮中说："对于极其忿怒凶暴者，以寂静无法饶益，以智慧方便瑜伽，一切如来现忿怒。"
又说："以大悲力故，不应弃舍恶者，以神通度脱等调伏，否则即舍上师三宝。"
应知具几种加行成为正行。从垢染中起，向众忏悔，以四种事业行如来事业。类似者摄入其分。此为第十堕罪之解说。
今欲说第十一堕罪之相，如说："于离名等诸法中，起彼分别第十一。"
离名等诸法者，超越能诠言说，乃不分别智慧境界，超越言说所诠境界。此由教证与理证成立，教证即一切大乘续部与经典所成立。如是说道："诸法非自他所生，非二俱生亦非无因生，离生灭戏论皆空，超越有无言说境。了知一多边际已，离分析刹那分位，色与空性无差别，遍染与净无二别。贪欲烦恼我见等，无生一切智慧亦，自性一味无差别，此等即是胜义谛。"
又于般若波罗蜜多中说："一切法如梦如幻，一切涅槃法亦如梦如幻，若有超胜涅槃之法，亦如梦如幻。"


 །རིགས་པ་ནི། ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ནི། །དམ་པའི་དོན་དུ་རང་བཞིན་མེད། །བདག་ལས་མ་སྐྱེས་གཞན་ལས་མིན། ། གཉིས་ཀ་ལས་ཏེ་རྒྱུ་མེད་མིན། །གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་བཞིན་དུ་བརྟག་།བདག་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་དབེན། །ནང་གི་ཤེས་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །རྟག་ཆད་མཐའ་དང་རྣམ་པར་བྲལ། །གཞན་དུ་ལུང་དང་རིགས་པས་གནོད། །ཅེས་བཤད་པ་དང་། སློབ་དཔོན འཕགས་པ་ལྷས་བཤད་པ།།ཇི་སྲིད་ཡོད་པར་རྟོག་པ་ན། །དེ་ཡང་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་མིན། །ཇི་སྲིད་མེད་པར་རྟོག་པ་ན། །དེ་ཡང་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་མིན། །ཇི་སྲིད་དབུས་མར་རྟོག་པ་ན། །དེ་ཡང་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་མིན། །དེ་ཀུན་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས། །ཐེག་པ་ཆེ་ རྣམས་སྨྲ་བྱེད་ཀྱང་།།བདག་བྱིན་བརླབ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཕྱོགས། །ཞེས་བཤད་པས་མིང་དང་བརྡ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ལུང་དང་རིགས་པས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་སྟེ། རིགས་པ་ནི་རྒྱ་ཆེར་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། དབུ་མ་རིགས་པའི་ ཚོགས་ལས་རྒྱ་ཆེར་གཏན་ལ་ཕབ་པས།དེ་ཡང་འདིར་བདག་གིས་སྤྲོས་ན་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་སྤྲོས་སོ། །དེའི་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐར་རྟོག་ན་ནི་ལྟུང་བའོ། །ཡན་ལག་དུས་དངོས་གཞིར་འགྱུར་བ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྡང་བ་ནི་ཚོགས་པ་ལ་བཤགས་ཏེ་དེ་ཉིད་ལས་ ལོག་སྟེ་གོམས་པར་བྱེད་པའོ།།ལྟུང་བ་བཅུ་གཅིག་པའི་བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ལྟུང་བ་བཅུ་གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་འདོད་ནས། སེམས་ཅན་དད་དང་ལྡན་པ་ཡི། །སེམས་སུན་འབྱིན་པ་བཅུ་གཉིས་པ། །ཞེས་བཤད་དེ། ཐེག་པ་ལ་གསར་ དུ་ཞུགས་པའི་ལས་དང་པོ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་དད་ཅིང་མ་གུས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལུས་ངག་གིས་བག་མེད་པར་སྤྱོད་ཅིང་།དེའི་རྒྱུས་གཞན་མ་དད་ཅིང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་སྨོད་ཅིང་མ་ཞུགས་པ་རྣམས་མི་འཇུག་ཅིང་། ཞུགས་པ་རྣམས་ཟློག་པར་བྱེད་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡན་ ལག་དུས་དངོས་གཞིར་འགྱུར་བ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ།།ཡན་ལག་གི་ཉེས་བྱས་ལ་སོགས་པ་ལྕི་ཡང་གི་བྱེ་བྲག་གིས་དྲི་མ་ལས་ལྡང་བ་ཡང་ཚོགས་པ་ལ་བཤགས་པ་དང་། མཎྜལ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དམ་པ་གཅིག་ལ་བཤགས་པ་དང་། ཕྲ་མོ་ནི་སེམས་ཀྱིས་བསྡམས་ཏེ་དེ་ ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའོ།།ཡུལ་དང་དུས་དང་བསམ་པ་དང་། རྐྱེན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཉེས་པ་ལྕི་ཡང་དང་ཉེས་མེད་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྟུང་བ་བཅུ་གཉིས་པའི་བཤད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
理证为：外内诸法，于胜义中无自性，非从自生非从他，非从二生非无因，如同影像等观察，远离我等诸分别，内心识亦非实有，远离常断诸边际，若执他见教理损。
如圣者阿阇黎所说："若执为有时，彼非幻化相，若执为无时，彼非幻化相，若执中道时，彼非幻化相，一切无自性，大乘诸论说，然离加持外。"
以名言等远离诸法由教理正立，理证广如龙树尊者所著中观理聚中广为抉择，此处若我广说则无义故不说。若执常断二边则成堕罪。应知具几支分时成为正行。出罪者向众忏悔，从彼返回修习。此为第十一堕罪之解说。
今欲说第十二堕罪之相，如说："令具信众生，心生厌离十二。"
对于新入大乘之初业者等，瑜伽士不信不敬，身语放逸而行，因此令他人不信，诽谤金刚乘，令未入者不入，已入者退转，则成堕罪。应知具几支分时成为正行。
支分过失等轻重差别，从垢染中出则向众忏悔，以曼荼罗为先向一圣者忏悔，微细过失则以心防护而摄受彼等。应知由境、时、意乐、缘之差别而有过失轻重与无过。此为第十二堕罪之解说。


། །།ད་ནི་ལྟུང་བ་བཅུ་གསུམ་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་འདོད་ ནས།དམ་ཚིག་རྫས་ནི་ཇི་བཞིན་རྙེད། །མི་བསྟེན་པ་ནི་བཅུ་གསུམ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་བཤད་དེ། དམ་ཚིག་ནི་འདིར་བཤད་པ་དང་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ཁྱད་དུ་གསོད་ཅིང་མ་གུས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པས་ཉེས་པ་བྱུང་ཡང་དྲི་མ་ ལས་ལྡང་བར་མི་བྱེད་པ་དང་།མི་ཤེས་པ་ཡང་ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་སྟེ། དེ་བས་ན་སྐྱེས་བུ་བླུན་པོ་སྨིན་པར་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་ལྟུང་བའི་གཞི་ཡིན་པས། དེ་དག་ནི་དྲི་མ་ལས་ལྡང་བ་དཀའ་བ་སྟེ། དེ་དག་རང་གི་ལྡང་བའི་ནུས་པ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་ཕལ་ཆེར་གཞན་ལ་བསྟེན་ པ་དང་།དཔའ་བོའི་སྟོན་མོ་ལ་སོགས་པས་ལྡང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྐྱེས་བུ་ཤེས་རབ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དྲི་མ་ལས་ལྡང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་བས་དེ་དག་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དོན་ལ་མཁས་པ་དག་གིས་འདག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་སྨྲས་པ། མཁས་པས་དྲི་མ་ལས་ལྡང་ བ།།བཤགས་དང་བྲལ་དང་བཀྲུ་བ་དང་། །དབྱུང་དང་བསྲེག་དང་དམིགས་པས་སྟོང་། །དབང་དང་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་དང་། །ཚོགས་པ་འདུས་དང་དམ་པ་གཅིག་།དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་མདུན་དུ་བྱས། །དཀྱིལ་འཁོར་སྦྱིན་སྲེག་མཆོད་རྟེན་དང་། །གཏོར་ མ་ལ་སོགས་དྲི་མ་ལྡང་།།བླུན་པོས་ལྕི་བ་དྲི་མ་ལ། །འདག་པའི་ཤེས་པ་མིན་པར་རྟོག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཤད་པ་དང་། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མཁས་པས་སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་ལྡང་བ་ཡང་། མཁས་པས་སྡིག་ པ་བྱས་པ་རྣམ་སྨིན་འཕྲལ་ལ་སྦྱང་།།མི་མཁས་སྡིག་པ་བྱས་པས་དེ་ཉིད་ཐུར་དུ་འགྲོ། །ལྕགས་ཀྱི་གོང་བུ་ཆུང་ཡང་ཆུ་ཡི་གཏིང་དུ་འགྲོ། །དེ་ཉིད་སྣོད་དུ་བྱས་ན་ཆེ་ཡང་ཁ་ན་འཕྱོ། །ཞེས་བཤད་པས་ཀྱང་ཚུལ་དེ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །གཞན་དག་ལས། མཁས་པས་ སྡིག་པ་བྱས་པ་རྣམས།།བཀའ་སོགས་བསླུས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་ལྕི། །བླུན་པོས་སྡིག་པ་ལྕི་བ་མིན། །རང་བཞིན་བླུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མཁས་པས་བཀའ་བསླུས་པ་དང་། ཁྱད་དུ་བསད་པས་ལྕི་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་ནི་ལྟུང་ བའོ།།གཞན་ཡང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཐུན་བཞིའི་རིམ་པས་སྐུའི་དམ་ཚིག་ནི་ལྷའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་དང་། གསུང་གི་དམ་ཚིག་ནི་སྔགས་ཀྱི་གྲངས་དང་། ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་མི་རྟོག་པ་དང་། གཞན་ཡང་རྩ་བའི་འཁྲུལ་ འཁོར་མི་བསྒོམ་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
现欲说第十三堕罪之相，如说："三昧耶物如实得，不依止者第十三。"
此处三昧耶指前已说及将说者，轻视彼等不恭敬，为烦恼所胜而生过失亦不从垢染中出，无知亦是生堕罪之因。是故愚钝补特伽罗虽已成熟者多为堕罪之基，彼等难从垢染中出，因彼等自身出罪能力微弱故多依止他人，应知由勇士宴会等而出罪。
具慧者从垢染中出则极为轻易，彼等通达如幻义故得清净。如说："智者从垢出，忏悔离洗涤，拔除焚空观，灌顶会等及，众会聚一圣，坛城等对前，坛城护摩塔，食施等垢出。愚者重垢染，不知能清净。"
又复如是所说，复次依此而言，智者忏悔罪业及出罪亦如是："智者造罪当下净其异熟，无智造罪则向下堕落，铁丸虽小沉于水底，若作器皿虽大浮于水面。"此说亦显示此理。
他说："智者所造罪，违背教令极重，愚者所造非重，因其本性愚钝。"亦应知智者违背教令及轻视则成重罪。是故不求义利者即成堕罪。
复次，身语意三昧耶以四座次第，身三昧耶即观修本尊相，语三昧耶即咒数，意三昧耶即以二谛理而无分别，复次不修根本轮。


།གཞན་ཡང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་མི་སྤད་པ་དང་། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང་། དྲི་ཆུ་ལ་སོགས་པ་བདུད་རྩི་རྣམ་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། སྦར་སྦུར་ལ་སོགས་ པ་སྦྱངས་ནས་མི་བསྟེན་པར་འདོར་བ་དང་།གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྩ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ནས། ཆུ་སེར་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམས་བསྟེན་པར་མི་བྱེད་ཅིང་འདོར་བ་དང་། གཞན་ཡང་ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་མང་དུ་བཤད་པ་རྣམས་བསྟེན་པར་མི་ བྱེད་པ་དང་།རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ཏེ། བླང་བ་དང་དོར་བ་མེད་པའི་དམ་ཚིག་ལ་མི་གནས་པའོ། །དེ་དག་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པ་ནི་ལྟུང་བའོ། །ཡན་ལག་དུས་དངོས་གཞིར་གྱུར་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྡང་བ་ནི་བཤད་ཟིན་པ་དང་། འཆད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ལྡང་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡུལ་དང་བསམ་པ་དང་དུས་དང་རྐྱེན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཉེས་པ་དང་ཉེས་པ་མེད་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྟུང་བ་བཅུ་གསུམ་པའི་བཤད་པའོ།། །། ད་ནི་ལྟུང་བ་བཅུ་བཞི་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་རང་བཞིན་བུད་མེད་ལ། །སྨོད་པར་བྱེད་པ་བཅུ་བཞི་པ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་སྟེ། དེ་ཡང་གསང་བ་དང་ཤེས་རབ་ཡེ ཤེས་ཀྱི་དབང་གི་དུས་སུ་གཟུང་བ་དང་།རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཉེ་བར་བསྟེན་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་ཁྱད་པར་དང་བྱེ་བྲག་གི་དབྱེ་བ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡན་ལག་དུས་དངོས་གཞིར་འགྱུར་བ་དང་། ཡུལ་དང་བསམ་པ་དང་། དུས་དང་རྐྱེན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཉེས་པ་ དང་ལྕི་ཡང་དང་ཉེས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ།།ལྡང་བ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཤན་འདྲ་བ་ནི་བུད་མེད་ཐམས་ཅད་དེ་ཕྱོགས་སུ་བསྡུ་བའོ། །བཤགས་པའི་ཚད་ཀྱང་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པའི་ཚད་དོ། །ལྟུང་བ་བཅུ་བཞི་པའི་བཤད་ པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
复次，应知贪等五烦恼之自性而不行持，应知毗卢遮那及尿等五甘露之自性，净除涕唾等而不依止弃舍，复次从菩提心三十二脉，不依止并弃舍黄水等菩提心，复次不依止所说诸多支分三昧耶，远离分别而了悟平等性义，不住于无取舍之三昧耶。违越彼等即成堕罪。
应知支分时正行亦然。出罪如前已说及将说诸三昧耶之破损与出罪亦应从彼了知。应知依对境、意乐、时间、因缘之差别而有过失与无过失。此为第十三堕罪之说明。
今当说第十四堕罪之相，如说："诽谤般若性，女人第十四。"般若自性即佛母般若波罗蜜多，彼亦于密续及般若智慧灌顶时所执持，以及依止明行，彼等亦应了知殊胜与差别之分。
应知支分时正行，以及依对境、意乐、时间、因缘之差别而有过失轻重与无过失等。出罪以会轮等。同类者即摄集一切女人。忏悔量亦为支分过失之量。此为第十四堕罪之说明。


། །།དེ་དག་ཉེ་བར་བསྡུས་ཏེ་བཤད་པ། སྔགས་པས་དེ་དག་སྤངས་ན་ནི། །དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །གཞན་དུ་དམ་ཚིག་ཉམས་པས་ན། །ཉམས་པས་བདུད་ཀྱིས་གཟུང་བར་འགྱུར། །དེ་ནས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་འགྱུར་ཞིང་། །ཐུར དུ་བལྟས་ཏེ་དམྱལ་བར་འགྲོ།།དེ་བསང་རྒྱལ་བཅོམ་ནས་ནི། །བདག་ཉིད་དད་ལྡན་གུས་པ་དང་། །མ་འཁྲུལ་པས་ནི་གཟུང་བར་བྱ། །གལ་ཏེ་ཉམས་ན་བླ་མ་ལ། །ཕུལ་ལ་སོགས་པས་དྲི་མ་འདག་།བདག་ཉིད་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པས། །བླ་མ་དཀོན་མཆོག་ མཆོད་བྱས་ཤིང་།།གསུམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་ནས་བརྩམས་ཏེ། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ནི་ཉེར་བསགས་ནས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སོགས་པ་ཡི། །སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་གཟུང་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བཤད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་ཕན་ ཡོན་བསྟན་པ་དང་།ཚིག་བཤད་གཅིག་གིས་དམ་ཚིག་ལས་ཉམས་པའི་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པ་དང་། ཚིག་བཤད་ཕྱེད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་གུས་པ་དང་ལྡན་པས་མ་འཁྲུལ་པས་དམ་ཚིག་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཚིག་རྐང་གཉིས་ཀྱིས་ནི་དྲི་མ་ལས་ལྡང་བར་བསྟན་ཏོ། ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་ནི་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་མཆོད་ཅིང་ཚོགས་དེ་ཉེ་བར་གཟུང་ཞིང་། དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་གཟུང་བར་བསྟན་ཏོ། །འདི་དག་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡན་ལག་གི་དོན་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་དང་། རྒྱུ་དང་། འབྲས་བུ་དང་། ཐབས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །ཚུལ་བདུན་དང་། བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་དང་། བསྙེན་སྒྲུབ་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་བདག་དང་། གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བར་འདོད་པ་ནི་སྔགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུས་དམ་ཚིག་གི་དྲི་མ་སྤངས་པ་ནི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། མཆོག་དང་ཐུན་མོང་གི དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ།།གཞན་དུ་དམ་ཚིག་ལས་ཉམས་ན་ནི་ཚེ་འདི་ལ་ཡང་བདུད་ཀྱིས་གཟུང་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་ལ། ཕྱི་མ་ལ་ཡང་རྡོ་རྗེ་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་ཚད་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པས་འདིར་མ་བསྟན་ ཏོ།།དེ་བས་ན་བདག་ཉིད་མ་འཁྲུལ་པར་རྟག་ཏུ་དམ་ཚིག་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཉམས་ན་ཡང་བླ་མ་ལ་ཕུལ་བ་དང་བཤགས་པའི་ཚད་རྣམས་ཀྱིས་དྲི་མ་ལས་ལྡང་བར་བྱའོ། །བདག་ཉིད་ལ་ཕན་པར་འདོད་པས། །དཀོན་མཆོག་ གསུམ་ལ་སོགས་པ་ལ།།སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཉེ་བར་བསག་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་ཏེ་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་གཟུང་བར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
彼等摄要而说：
若咒师舍彼等，
速得诸成就，
若违三昧耶，
魔将执破誓，
尔时受痛苦，
向下堕地狱。
是故当净除，
自当具信敬，
无错而受持，
若破当献师，
以供等净垢，
自利益他人，
供养师三宝，
从皈依三宝，
积集诸福德，
菩提心等诸，
一切戒当持。
如是等所说，其中二句显示功德，一句显示违背三昧耶之过患，半句显示应以恭敬无错而持三昧耶。二句显示从垢出离。一偈半显示供养上师三宝并摄受资粮，持三昧耶与律仪。此为摄义。
支分义亦即方便、智慧、十种真如、因、果及方便真如。七种仪轨、生圆二次第、以修习差别而欲行自他二利者即为咒师，如是舍除三昧耶垢染者即为法器，当得殊胜共同成就。若违三昧耶，则于今生为魔所执而受苦，来世亦生金刚地狱等处。彼等量度如上已说，此处不说。
是故自当无错常时受持诸三昧耶。若有破犯，亦当以供养上师及忏悔量而从垢出离。欲自利者，从皈依三宝等始，应当积集福德资粮。应持菩提心戒等一切戒律。


 །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཅུ་བཞི་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་ཉེ་བར་བསྡུས་པའི་ བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་བཤད་པར་འདོད་ནས། ཧེ་རུ་ཀ་དང་སློབ་དཔོན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་པ་ནི་མཆོད་པར་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཧེ་རུ་ཀ་དང་བླ་མ ཐ་མི་དད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་དོན་ཏོ།།རབ་ཏུ་བདེ་བ་འཕྲོག་པར་བྱེད། །ཡན་ལག་ཉེས་པ་བདག་གིས་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བདེ་བ་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་ནི་གཞི་དམ་ཚིག་ལས་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པའོ། །ཡན་ལག་ཉེས་པ་ང་ཡིས་བཤད། །ཅེས་པ་ནི་ཡན་ལག་ གི་དངོས་གཞི་མ་རྫོགས་པའོ།།ཡན་ལག་གི་གཙོ་བོ་ཙམ་ཡོད་པ་ནི་སྦོམ་པོའོ། །བཤགས་པ་དུས་འདས་པ་ནི་ལྕི་བའོ། །གཞན་དུ་ནི་ཉེས་པ་དང་ཕྲ་མོའོ། །ཉེས་པ་མེད་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕྱེ་བས་ན་ང་ཡིས་བཤད་པའོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པར་ འདོད་ནས།དམ་ཚིག་དང་ནི་མི་ལྡན་པའི། །རིག་མ་བསྟེན་པར་དགའ་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དམ་ཚིག་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་དབང་མ་ཐོབ་པ་དང་། གསང་མི་ཐུབ་པ་དང་། སྔགས་པ་བདག་ཉིད་ལམ་དད་པ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རིག་མའི་ལོ་གྲངས་དང་མཚན་ཉིད་དང་ མི་ལྡན་པའོ།།ལྡན་ཡང་ཆགས་པས་ཉེ་བར་བསྟེན་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟེན་པར་བྱེད་ན་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པའོ། །དྲི་མ་ལས་ལྡང་བ་ནི་ཚོགས་ལ་བཤགས་པ་སྟེ། དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པ་ལ་རྗེས་སུ་བསླབ་པའོ། །ཤན་འདྲ་བ་ནི་ཕྱོགས་ སུ་བསྡུ་བའོ།།ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་དང་པོ་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་བཤད་པར་འདོད་ནས། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་རྩོད་པ་ནི། །ཡན་ལག་ཉེས་པ་གཉིས་པར་བཤད། །ཅེས་པ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། དཔའ་བོའི་སྟོན་མོ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་ནང་དུ་ རྩོད་པ་སྟེ།སྟན་དེ་ཉིད་ལ་ཞི་བ་ནི་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པའོ། །དུས་ལས་འདས་པ་ནི་སྦོམ་པོའོ། །གཞན་དུ་ཉེས་བྱས་དང་ཕྲ་མོའོ། །ལྡང་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་བཤགས་ཤིང་ཉེས་པའི་རིམ་པས་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པས་དྲི་མ་ལས་ལྡང་ངོ་། །ཤན་འདྲ་བ་ནི་ཕྱོགས་སུ་ བསྡུ་བའོ།།ཞིང་དང་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ལས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཉེས་པ་མེད་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་གཉིས་པའི་བཤད་པའོ།། །།ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་གསུམ་པ་བཤད་པར་འདོད་ནས། མ་གསུངས་པ་ཡི་རིག་མ་ལས། །སྔགས་ པས་བདུད་རྩི་ཐོབ་བྱེད་པ།།ཡན་ལག་ཉེས་པ་གསུམ་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས་བཤད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
这是金刚乘十四根本堕的广释摄要解释。
现在想要解说支分过失，首先顶礼赫鲁嘎和阿阇黎。此乃以礼敬为前导，意为顶礼具足三解脱门之因道果清净的赫鲁嘎与无别上师。
"夺取极乐者，支分过我说"，极乐夺取者即基于三昧耶生起一切安乐。"支分过我说"是指支分之正行未圆满。仅有支分之主要部分是粗罪，忏悔时过是重罪，其他则为过失和微罪。亦当知无过之情况。由于分别彼等差别故说"我说"。
为欲解说彼义而说："与三昧耶不相应，乐依止明妃者"。不具三昧耶即未得灌顶、不能守密、咒师自身无信心，以及不具足身语意明妃之年龄与特征。虽具足而以贪著亲近，不喜涅槃等而依止，即为支分过失。从垢出离即向众忏悔，随学具三昧耶者。相似者归类。此为第一支分过失之解说。
欲说第二过失："于会供轮起诤，说为第二支分过"。即于会供轮、勇士宴会、众会中起诤，当下平息即为支分过失。过时则为粗罪，其他为恶作和微罪。出离即于彼处忏悔，依过失次第以会供轮等从垢出离。相似者归类。亦当依田与意乐差别而了知。亦当知无过之情况。此为第二支分过失之解说。
欲说第三支分过失："从未说明妃处，咒师获得甘露，是为第三支分过"。


 མ་གསུངས་པ་ནི་སྨོད་པའོ། །དེ་ལས་བདུད་རྩི་ལྔ་འཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པའོ། །བཤགས་པ་ཚད་ལས་འདས་པ་ལྕི་བའོ། །ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་དང་ཉེས་པ་ མེད་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ།།ལྡང་བ་ནི་ཚོགས་པ་ལ་བཤགས་ཏེ། དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པའི་བདུད་རྩི་བསྟེན་པར་བྱའོ། །གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་གསུམ་པའི་བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་བཞི་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གསང་ ཆོས་ཡན་ལག་ཤེས་གྱུར་ཡང་།།གཞན་ལ་མི་སྟོན་ཤེས་རབ་ངན། །ཡན་ལག་ཉེས་པ་བཞི་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདོད་པའི་བསམ་པས་གསང་བའི་ཆོས་ཤེས་ཀྱང་གཞན་ལ་སྟོན་པར་མི་བྱེད་ན་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་སྤོམ་པོའོ། །བཤགས་པ་དུས་འདས་པ་ནི་ལྕི་ བའོ།།ཉེས་པ་དང་ཕྲ་མོ་དང་ཉེས་པ་མེད་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྡང་བ་ནི་དམ་པ་གཅིག་ལ་བཤགས་ཏེ་གཅིག་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལ་བྱའོ། །ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་བཞི་པའི་བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་ལྔ་པ་བཤད་པར་འདོད་ནས། དད་པས་སེམས་ཅན་ཆོས་ཀྱི་ རྒྱུ།།གཞན་གྱི་གཏམ་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཡན་ལག་ཉེས་པ་ལྔ་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དད་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་འདྲི་ན་ཆགས་པའི་དབང་གིས་བྲེ་མོའི་གཏམ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་ན་ཡན་ ལག་གི་ཉེས་པ་སྦོམ་པོའོ།།བཤགས་པ་དུས་འདས་པ་ནི་ལྕི་བའོ། །ཉེས་པ་དང་ཕྲ་མོ་དང་ཉེས་པ་མེད་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྡང་བ་ནི་མཎྜལ་གཅིག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དམ་པ་གཅིག་ལ་བཤགས་པར་བྱའོ། །བསྡམ་ཞིང་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་ལྔ་པའི་བཤད་ པའོ།། །།ད་ནི་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་དྲུག་པ་བཤད་པར་འདོད་ནས། །ཉན་ཐོས་ནང་དུ་ཞག་བདུན་འདས། །ཡན་ལག་ཉེས་པ་དྲུག་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཙམ་རྟོགས་ཤིང་། ལུས་ངག་གི་བསླབ་པ་ལ་གནས་ནས་རང་གི་དོན གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་ཟབ་མོའི་དོན་གྱིས་འཇིགས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་སོ།།དེའི་ནང་དུ་ཞག་བདུན་འདས་ཏེ་རང་གི་སྤྱོད་པ་མི་བྱེད་ན་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་སྦོམ་པོའོ། །བཤགས་པ་དུས་འདས་པ་ལྕི་བའོ། །ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་དང་ཉེས་པ་མེད་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དྲི་མ་ལས་ ལྡང་བ་ནི་ཚོགས་པ་ལ་བཤགས་ཏེ་རྗེས་སུ་བསླབ་པའོ།།ཡུལ་དང་བསམ་པ་དང་དུས་འདས་དང་ཕྲ་མོ་དང་ཉེས་བྱས་དང་། ཉེས་པ་མེད་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་དྲུག་པའི་བཤད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
未说即诽谤。从彼处获得五甘露即为支分过失。忏悔超过限度为重罪。亦当知微罪与无过之情况。出离即向众忏悔，应依止具三昧耶之甘露，应随顺所说。此为第三支分过失之解说。
今当说第四支分过失："虽知密法支分，不示他人慧劣，是为第四支分过。"以欲乐之心虽知密法而不为他说即为支分粗罪。忏悔时过为重罪。亦当知过失、微罪与无过之情况。出离即向一圣者忏悔，当利益一人。此为第四支分过失之解说。
欲说第五支分过失："信心众生法因，他人谈论菩提心，是为第五支分过。"若具信心众生询问法因菩提心等之谈，而以贪著力安立无义谈论，即为支分粗罪。忏悔时过为重罪。亦当知过失、微罪与无过之情况。出离即以一曼荼罗为前导向一圣者忏悔。应约束并摄受。此为第五支分过失之解说。
欲说第六支分过失："声闻中过七日，是为第六支分过。"声闻即仅证人无我，住于身语学处，追求自利涅槃而畏惧甚深义者是为声闻。于其中过七日而不行自行为支分粗罪。忏悔时过为重罪。亦当知微罪与无过之情况。从垢出离即向众忏悔并随学。亦当知境、意乐、时过、微罪、恶作与无过之情况。此为第六支分过失之解说。


། །།ད་ནི་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་བདུན་པ་བཤད་པར་འདོད་ནས། རྣལ་ འབྱོར་ཡེ་ཤེས་མི་ཤེས་པར།།ང་ནི་སྔགས་པ་ཡིན་ཟེར་བ། །ཡན་ལག་ཉེས་པ་བདུན་པ་ཡིན། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་ཡེ་ཤེས་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་པ་སྟེ། སྒྲ་ཙམ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ནི་སྔགས་པའོ་ཞེས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་རློམ་སེམས་པ་ནི་ཡན་ ལག་གི་ཉེས་པ་སྦོམ་པོའོ།།བཤགས་པ་དུས་འདས་པ་ནི་ལྕི་བའོ། །ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་དང་ཉེས་པ་མེད་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྡང་བ་ནི་མཎྜལ་གཅིག་ཙམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དམ་པ་གཅིག་གི་མདུན་དུ་བཤགས་པར་བྱ་བ་དང་། ཕྱིས་བསྡམ་ཞིང་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་ བྱའོ།།ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་བདུན་པའི་བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་བརྒྱད་པ་བཤད་པར་འདོད་ནས། །སྣོད་མིན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །ཕྱི་ཡི་ཆོས་འཆད་བྱེད་པ་ལས། །གསང་བའི་ཆོས་རྣམས་འཆད་པ་ནི། །ཡན་ལག་ཉེས་པ་བརྒྱད་པ་ཡིན། །ཞེས་ བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།འདི་ཡང་རྐྱེན་དུ་མི་འཚམ་པའི་གང་ཟག་ལ་དུས་མ་ཡིན་པར་འདོད་པའི་བསམ་པས་བཤད་ན་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་སྦོམ་པོའོ། །བཤགས་པ་དུས་ལས་འདས་ན་ལྕི་བའོ། །ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་དང་ཉེས་པ་མེད་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡུལ་དང་བསམ་པ་དང་དུས་དང་རྐྱེན་གྱི་ དབང་ལས་ཉེས་པ་ལྕི་ཡང་དང་ཉེས་པ་མེད་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ།།དྲི་མ་ལས་ལྡང་བ་ནི་ཚོགས་པས་ལྡང་བའོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཤན་འདྲ་བ་ནི་ཕྱོགས་སུ་བསྡུ་བའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་དགག་པ་མེད་པ་ནི་ལྟུང་བ་བདུན་པའི་བཤད་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་རྣམས་ཡན་ལག་ཉེས་པ་ སྟེ།།བསྐལ་བ་མང་པོར་དམྱལ་བར་སྐྱེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་གཅིག་ལོ་གསུམ་མ་བཤགས་པར་དུས་འདས་ན་བསྐལ་བ་མང་པོར་དམྱལ་བར་འགྲོའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ་མི་ཉམས་པར་བྱ་ཞིང་། ཉམས་ན་ཡང་འབྱོར་བ་ཅི་ཡོད་པས་དྲི་མ་ལས་ ལྡང་བར་བྱའོ།།ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་བརྒྱད་པའི་བཤད་པའོ།། །།རྒྱུད་གཞན་ལས་ལྟུང་བའི་མཚན་ཉིད་གཞན་བཤད་པ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རང་ལྷ་བླང་དོར་ལྟུང་བ་མིག་།དེ་ཉིད་དུས་འདས་རི་བོང་ཅན། །ལྷ་གཞན་དགའ་བ་ཡོན་ཏན་ནོ། །རིག་བྱེད་དངོས་ལ་ཞེན་པ་ ཡིན།།མ་རྫོགས་རྫོགས་བྱེད་མདའ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཕྱིར་དབང་པོ་སྟེ། །ཁྱད་དུ་གསོད་པ་ཡང་ནི་རི། །གང་མིན་ཚུལ་སྟོན་བཀྲ་ཤིས་སོ། །ཕྲིན་ལས་མ་གཏོགས་གཟའ་ཞེས་གྲགས། །དོན་མེད་གནས་པ་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །བརྩེ་བ་གཏོང་བ་དྲག་པོ་སྟེ། །དམན་ པའི་སྤྱོད་པ་ཉི་མའོ།

我来为您翻译这段藏文：
今欲说第七支分过失："不知瑜伽智慧，而说我是咒师，是为第七支分过。"瑜伽智慧即不知密咒之真实义，仅执著于声音而以增上慢心自诩为咒师，即为支分粗罪。忏悔时过为重罪。亦当知微罪与无过之情况。出离即以一曼荼罗为前导于一圣者前忏悔，后当约束并趣入真实义。此为第七支分过失之解说。
今欲说第八支分过失："于一切非器众生，应说外法而不说，反为说密法，是为第八支分过。"此若于不适宜因缘之补特伽罗，非时以欲乐心而说即为支分粗罪。忏悔若过时即为重罪。亦当知微罪与无过之情况。亦当知依境、意乐、时间、因缘之力而有重罪轻罪与无过之情况。从垢出离即由众出离。此等一切相似者为类聚。无特殊遮止者当从第七堕罪之解说中了知。"此等为支分过，多劫生地狱"，若一支分过失三年不忏悔而过时，则多劫趣地狱。是故应具畏惧而不令失坏，若失坏亦当以所有资具从垢出离。此为第八支分过失之解说。
从他续中所说其他堕罪相亦当说："自尊取舍堕罪目，彼义时过兔持者，喜乐他尊为功德，执著明咒事物是，未圆满圆满为箭是，为世间法故根是，轻蔑亦即山，非理示法为吉祥，除事业外称为执，无义而住为方位，舍弃慈悲为猛烈，下劣行为即日也。"


།ཟང་ཟིང་རྟོག་པ་ཡན་ལག་གོ། །ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ས་ཞེས་བྱ། །རང་སྤྱོད་དོར་བ་ཚེས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ཡན་ལག་དུ་དང་ལྡན་པས་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་གོང་དུ་བསྟན་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བཤད་ པར་བྱ་སྟེ།མིག་ནི་གཉིས་སོ། །རང་ལྷ་དོར་བ་ནི་ཡི་དམ་སྤོང་བའོ། །དེ་ལ་མ་གུས་པ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་སུ་བརྟགས་ཏེ་བླང་དོར་ནི་ལྟུང་བའོ། །ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དང་། ཡང་ན་རྟོག་གེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ བདག་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞུག་པ་སྣང་སྟེ།གཞན་ཡང་མཁའ་འགྲོ་མ་སྒྱུ་མ་བདེ་བ་མཆོག་གི་རྒྱུད་ལ་དགོངས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལུས་ལ་བསྡུས་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ན་ཁྱད་པར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བཤད་པས་ཕྱོགས་འདི་ལྟ་བུས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་ འགྱུར་རོ།།གཞན་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་འཕོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཚུལ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དབང་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ལྡང་བའི་དུས་ན་མེ་ཏོག་བབ་པ་དང་། བླ་མའི་རྗེས་སུ་མོས་པ་དང་། ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པ་དང་། ལས་གཞན་དང་འབྲེལ་པའི་དུས་ རྣམས་སུ་ཉེས་པ་མེད་དོ།།ཐམས་ཅད་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞན་དུ་ཉེས་པ་དང་བཅས་པའོ། །རི་བོང་ཅན་ནི་ཟླ་བ་སྟེ་གཅིག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་དུས་འདས་པ་ནི་ཉིན་དང་མཚན་མོ་འདས་པ་སྟེ། ལྷ་ལ་ལུས་དང་ག་དང་ཡིད་ཀྱིས་མཆོད་པ་དང་ཡོན་ཏན་ གཟུང་བ་ལ་སོགས་མ་བྱས་པའོ།།ལེ་ལོ་དང་བརྗེད་ངས་པ་ལ་སོགས་པས་ལན་གཉིས་ཀྱིས་བསྐང་བའོ། །བླ་མའི་བྱ་བ་དང་ན་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡོན་ཏན་ནི་གསུམ་མོ། །ལྷ་གཞན་ནི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལྷ་རྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཆོད་ཅིང་ཕྱག་བྱེད་པའོ། །བླ་མ་ལ་སོགས་ པ་མདུན་དུ་བྱས་ནས་གཞན་འདུལ་བ་དང་།སྲོག་ལ་བབ་པ་དང་། ཆད་པ་ལ་སོགས་པ་འགལ་བར་འགྱུར་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རིག་བྱེད་ནི་བཞིའོ། །དངོས་ལ་ཞེན་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མི་ཤེས་པར་དངོས་པོ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའོ། །དམིགས་པ་འཛིན་པ་དང་ རྟས་པར་བྱེད་ལ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ།།མདའ་ནི་ལྔའོ། །མ་རྫོགས་པ་ནི་བདག་སྨིན་པར་མ་བྱས་པའོ། །རྫོགས་པ་ནི་གཞན་སྨིན་པར་བྱེད་པའོ། །རང་རྫོགས་ནས་གཞན་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དབང་པོ་ནི་དྲུག་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ཆོས་ནི་ཚེ་འདི་ཙམ་གྱི་དོན་དུ་ཟབ་མོ་ ལ་ཞུགས་ཏེ་ཕྱི་མ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་འདོར་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
"执著资具为支分，不遍执持称为地，舍弃自行称为日。"所说这些，其具几支分而成过失，亦当从上述中了知。彼等亦当次第解说：
目为二。舍自尊即舍弃本尊。于彼不敬等分为二种取舍即堕罪。通达一切平等性，或有诸寻思者于自所欲本尊置入坛城主等，复次依据空行母幻化胜乐续所说："摄集一切如来于身而加持则特别成就。"以此等方便亦得成就。其他如更换坛城主尊等亦当以此理了知。
于不具灌顶者，若于出离时有花落下、信解上师、获得殊胜方便、与其他事业相关时等则无过。若通达一切平等性则无过，否则有过。
兔持者即月亦称为一。彼义时过即日夜过去，谓未以身语意供养本尊及执持功德等。以懈怠、忘念等二次补足。为上师事业及生病则无过。
功德为三。他尊即供养礼拜外道天等。若为调伏他人而于上师等前行此，或遇命难、惩罚等相违时则无过。
明咒为四。执著事物即不知如幻而执实有常住修习坛城等。于所缘执持及滋养则无过。
箭为五。未圆满即未令自成熟。圆满即令他成熟。自圆满后令他圆满则无过。
根为六。世间法即仅为今生而入甚深法，为后世等他义而舍菩提。


།གཙོར་བྱས་པ་ལས་ཞར་ལ་རྒྱས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རི་ནི་བདུན་ནོ། །ཁྱད་དུ་གསོད་པ་ནི་བསླབ་པ་འོག་མ་དང་ཉེས་བྱས་ལ་སོགས་པའི་དམ་ཚིག་མི་སྲུང་བའོ། །གོང་མ་དང་འགལ་བ་དང་། ཡར་ལྡན་པ་དང་། ན་བ་ལ་ ཉེས་པ་མེད་དོ།།བཀྲ་ཤིས་ནི་བརྒྱད་དོ། །གོང་མིན་ཚུལ་སྟོན་པ་ནི་གཞན་དད་པར་བྱས་ནས་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་སྟེ། ཤེས་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པའོ། །འཁྲུལ་བ་དང་གདུལ་བྱ་མཐོང་བ་དང་མ་རྟོགས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཟའ་ནི་དགུའོ། །ཕྲིན་ལས་ མ་རྟོགས་པ་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་མ་བྱས་པར་སྦྱོར་བ་བྱས་པས་ལས་གང་ཡང་མི་འགྲུབ་པས་སྐུར་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བ་སྟེ་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ།།འཕྲལ་དུ་སྤྱད་པར་འོས་པ་ལ་མཐུས་བསྟངས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཕྱོགས་ཞེས་པ་ནི་བཅུའོ། །དོན་མེད་གནས་པ་ནི་སྨིན་པར་ བྱས་ནས་རྐྱེན་དྲག་པོ་མེད་པར་སྙོམ་ལས་དང་བཅས་པར་དུས་འདའ་བར་བྱེད་པས་ཉེས་པ་དང་བཅས་པའོ།།འདུལ་བ་དང་གཞན་དང་འགལ་བ་ན་ཉེས་པ་མེད་པའོ། །དྲག་པོ་ནི་བཅུ་གཅིག་པའོ། །རྩེ་བ་གཏོང་བ་ནི་དོན་མཐོང་བ་ཡལ་བར་འདོར་བ་སྟེ་ཉེས་པ་དང་བཅས་པའོ། །བདག་གིས་མི་ ནུས་པ་དང་གཞན་ཡོད་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ།།ཉི་མ་ནི་བཅུ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དམན་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་བླངས་ནས་གོང་མ་ལ་སྐྲག་ནས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་བྱེད་པའོ། །གཞན་འདུལ་བ་དང་། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དང་། དུས་ཤེས་ པས་སྤང་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ།།ཡན་ལག་ནི་ཡིད་དེ་བཅུ་གསུམ་མོ། །ཟང་ཟིང་རྟོག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ལ་ཆགས་ན་བཀའ་དང་འགལ་བས་གཞན་གྱི་ངོར་འཇུག་པའོ། །གདུལ་བའི་ཐབས་དང་། དོན་ཆེན་པོར་འགྱུར་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ས་ནི་བཅུ་བཞི་པའོ། །ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ པ་ནི་སྡོམ་པ་ཞིག་པ་རྣམས་སོ།།དེ་ཡལ་བར་འདོར་བ་ནི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །རང་ཉེས་པ་ཁས་ལེན་པ་དང་། གཞན་འདུལ་བ་དང་། འདུ་ཤེས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་པའོ། །ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོ་ལྔ་པའོ། །རང་སྤྱོད་འདོར་བ་ནི་རང་གི་སྤྱོད་པ་མི་བྱེད་པའོ། །སྤྱོད་པ་དེ་ཡང་རྣམ་ པ་བཞི་སྟེ་ལས་དང་པོ་པས་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ།རྒྱུད་གཞན་ལས་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་ཡང་བསྟན་ཏེ་དགོངས་པ་གཞན་ནོ། །ཅུང་ཟད་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྟེ། སྔགས་སྤྱོད་ཀྱིས་ཟླ་བ་ དྲུག་ལ་སོགས་པར་བྱ་བར་བཤད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
以主要为先而旁及广说则无过。山为七。轻视即不守持下等学处及恶作等誓戒。与上违背、具上等及生病则无过。
吉祥为八。示非上等行为即令他生信后追求利养等，即明知而示现具功德。错乱、见所化机及未了知则无过。
星宿为九。未了知事业即未作前行修习而行持寂等事业，任何事业皆不成就而生诽谤及怀疑即成过失。对应当立即行持者以力引导则无过。
方位即为十。无义而住即已令成熟后无重大因缘而懈怠度时即有过失。若与调伏及他事相违则无过。
猛咒为十一。放逸即舍弃所见义利即有过失。自己不能及有他人则无过。
日为十二，下劣行为即受持大瑜伽誓戒后畏惧上等而行声闻等行。为调伏他人、为断恶行及知时而断则无过。
支分即意为十三。执著资具即贪著世间法而违教法为他人面子而趣入。若为调伏方便及成大义利则无过。
地为十四。不遍执持即诸破戒者。舍弃彼等即成过失。自认过失、调伏他人及了知则无过。
法即为十五。舍自行即不行自之行为。彼行为亦有四种：初业者说当行普贤行，其他续部亦说于其他阶段行普贤行，此为异义。获得稍许稳固后行持明咒律仪行为，说当以咒行六月等而行。


།བརྟན་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མགོན་པོ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ནས་མཉམ་གཞག་གི་སྤྱོད་པ་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་གྱི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་བྲལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་བླང་བ་དང་དོར་བའི་ཤེས་ པ་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་བཤད་པ་སྟེ།སྣོད་ཀྱི་རིམ་པས་རྒྱུད་སྣ་ཚོགས་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་། སྣོད་ཀྱི་རིམ་པས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ཡང་མཐའ་ཡས་པ་དེ་དག་གི་རིམ་པ་དང་སྦྱར་ཏེ། སྨན་དང་སྨན་པ་དང་། ནད་ པ་དང་ནད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པས་ཤེས་པར་བྱའོ།།འདིར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལམ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྟེན་པ་དང་། ཐབས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ལ་བརྟེན་པའོ། །ཁ་ཅིག་དམ་ཚིག་ལ་བརྟེན་ནས་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་གྲོལ་བ་ཡང་ཡོད། ཁ་ཅིག་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྟེན་ནས་དམ་ཚིག་གིས་གྲོལ་བ་ཡང་ཡོད། ཁ་ཅིག་འདི་ལ་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་ཡང་ཡོད། ཁ་ཅིག་བར་མ་དོར་ཐོབ་པ་ཡང་ཡོད། ཁ་ཅིག་སྐྱེས་ནས་ཐོབ་པ་ཡང་ཡོད། ཁ་ཅིག་ནི་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་ཐོབ་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་ཚུལ་དུ་སྤྱོད པ་རྣམས་སོ།།དེ་བས་ན་ལས་དང་པོ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བྲལ་བས་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཆོ་གཞི་བ་མོ་པ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པ་དང་ཡང་འགལ་བར་མི་བྱེད་པ་སྟེ། བརྟན་པ་མ་ཐོབ་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ན་མ་ཐོ་ བས་མ་དད་པར་འགྱུར་བ་དང་།མཚན་མའི་གཡེང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བས་སྡོམ་པ་གསུམ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་སྡོམ་པ་གསུམ་ལྡན་ལ་གནས་པས་ཀྱང་རང་རང་གི་ཆོ་ག་ལས་ཉམས་པ་ནི་ལས་དང་པོ་པས་ཀྱང་མི་བྱའོ། །གཞན་དུ་ནི་ཁྱིམ་ པའི་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་སྡོམ་པ་རང་རང་དང་མཐུན་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ།།དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དུས་སུ་ཁྱིམ་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་མཁས་ཤིང་ནུས་པ་དང་ལྡན་ཡང་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སློབ་དཔོན་དུ་མཆོག་གོ། ། དེ་མེད་ཀྱང་དགེ་ཚུལ་གྱིས་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་མེད་ན་ཁྱིམ་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
大续部中说，获得稳固者应住于怙主普行。其后大等持行为，远离自性分别及二相，对此超越取舍之知见。
以器次第于诸续部示现无量行持方式，因此依彼等意趣及器次第，金刚阿阇黎之行持方式亦无边际，应如药、医、病人及病之差别方式而了知。
此处应知瑜伽道有二种：依瑜伽及依方便誓戒。有些依誓戒而以瑜伽解脱，有些依瑜伽而以誓戒解脱，有些于此获得悉地，有些于中阴获得，有些转生后获得，有些于他世获得，彼等皆是大瑜伽行者。
因此初业瑜伽者应以离过失之普贤行而住，亦不违背瑜伽续部、事续、行续、瑜伽续、无上续等。未得稳固则堕落，以过失生不信，生种种相散乱故应住于三律仪。方便智慧续之瑜伽者虽住于具三律仪，初业者亦不应违背各自仪轨。其他则以在家方式而住于各自相应律仪。
比丘金刚持是一切中最胜，如是说于荟供轮时，虽有具智能之在家金刚阿阇黎，然比丘金刚持为最胜阿阇黎。若无彼者则由沙弥为之，若彼等亦无则由在家金刚阿阇黎为之。


 །དེའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་འཛིན་གྱུར་ནས་ནི། །ལྷ་གཞན་ལ་ནི་མི་མོས་པས། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད་པ་དང་། །དེ་ལ་གཞོལ་ཞིང་འབད་པ་ཡིས། ། གསོད་དང་རྐུ་དང་འཁྲིག་པ་དང་། །བརྫུན་དང་ཆང་ནི་རྣམ་པར་སྤང་། །ཁྱིམ་པའི་ཚུལ་དུ་གནས་ནས་ནི། །གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་རྣམ་པར་སྒྲུབ། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་རབ་བྱུང་ན། །སྡོམ་པ་གསུམ་ལ་གནས་པར་བྱ། །སོ་སོར་ཐར་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རིག་འཛིན་རང་གི་སྡོམ་པའོ། ། ཞེས་བཤད་པའོ། །གཞན་ཡང་། ཁྱིམ་པའམ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་རུང་། །བརྟན་པ་མ་ཐོབ་བར་དུ་ནི། །ཁ་ན་མ་ཐོ་རྡུལ་མེད་པར། །བདུད་རྩི་ལྔ་ལ་རྟག་ཏུ་སྤྱད། །ཁྲུས་དང་སྡོམ་པ་སྔར་སྤྱད་མེད། །དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ཀྱང་མི་གདུང་བར། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་སྤྱད་པར་བྱ། །ཅི་བདེ་བར་ནི གནས་ནས་བསྒྲུབ།།འཇིག་རྟེན་མ་དང་སྨོད་གྱུར་ནས། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཉམས་འགྱུར་བས། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་མི་འགྲུབ་བོ། །རང་གི་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པ། །བསླབ་པ་ཀུན་དང་གྲོང་ཁྱེར་སྐད། །དེ་ལས་ཉམས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་ལས་དང་པོ་པས་རང་གི་ སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ལས་མ་ཉམས་པར་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པར་བྱའོ།།དེའི་ཕྱིར་སྡོམ་པ་གསུམ་ལ་གནས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གནས་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱིམ་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་རང་དང་མཐུན་པའི་སྡོམ་པ་གསུམ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། ། དེ་དག་ལས་དྲི་མ་ལས་ལྡང་བ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་ལྡང་བའམ། ཚུལ་གཅིག་ལ་ལྡང་བ་ལ་མཁས་པས་ཚུལ་གཅིག་པའི་ཚུལ་དུ་ལྡང་བར་བྱའོ། །དེ་དག་ལས་ཕན་ཚུལ་འགལ་བ་ཡང་དུས་དང་གང་ཟག་གི་ནུས་པ་དང་བསམ་པས་མི་འགལ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། །ཡུལ་དང་རྐྱེན་དང་གདུལ་བྱ་དག་ཤེས པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，持菩提心已，
不信乐于他天，
信仰三宝已，
专注精进于此。
断除杀盗淫，
妄语饮酒等，
以在家方式住，
修持密咒王。
若彼出家者，
应住三律仪，
别解脱菩提心，
持明自律仪。
复次：
无论在家或出家，
未得稳固之前，
无有过失尘，
常行五甘露。
未曾行沐浴律仪，
亦不以苦行折磨，
应当享受诸欲，
随乐而住修持。
若世间母起诽谤，
以此即成退失，
百劫亦不成就。
非自所行法，
一切学处及城邑语，
不应从此退失。
因此初业者不应退失自行方式而住于一切律仪。是故住于三律仪者，一切入大瑜伽义者皆应安住，在家等亦应住于与自相应之三律仪。从彼等垢染出离时，或别别出离，或以一法出离，智者应以一法方式出离。彼等相互矛盾时，应知依时、补特伽罗能力及意乐而无违，应了知境、缘及所化机。


།དེའི་ཕྱིར། ཆགས་བཅས་ནོར་བུ་འདས་པ་དང་། །རིན་ཐང་ཚང་བ་ཐོབ་བློ་ལྡན། །ཤེས་བཞིན་མི་གཞན་བསད་པ་དང་། །མི་ཆོས་བླ་མ་ང་རྒྱལ་བྱེད། །ཁུ་བ་འབྱིན་ལ་སོགས་པ་རྣམས། །ཆོས་འདུལ་འདིར་ནི་རྩ་བ་ཆད། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨད་ སོགས་ཀྱི།།ཕམ་འདྲའི་ཉེས་པ་བྱས་པ་རྣམས། །ཚུལ་བཞིན་གནས་པས་རབ་ཏུ་བསྟེན། །བླ་མ་ལ་སོགས་གནོད་བྱེད་བསད། །དགེ་མཐོང་དབང་སོགས་བརྟུལ་ཞུགས་དུས། །གཞན་གྱི་བུད་མེད་སྤྱད་པར་བྱ། །སེམས་ཅན་དོན་མཐོང་ཆོས་རྣམས་བརྫུན། །འཕགས་ནོར་སེར་སྣ་ ཅན་ནོར་ཕྲོགས།།ཆོས་འདུལ་བ་ལས་རྩ་བ་ཆད། །གཞན་དུ་སེམས་དགེ་ཐབས་ཆེན་ལྡན། །བརྟན་པ་མ་ཐོབ་བར་དུ་ཡང་། །སྡོམ་གསུམ་ལྡན་པས་འཇུག་མི་བྱ། །བདེ་བ་འཛིན་ནུས་མ་ཡིན་པར། །གཞན་ཡང་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སོགས་བྱེ་བྲག་ཚུལ་གནས་ཀུན། །མཁས་ པས་རང་གིས་ཕྱེ་ལ་དཔྱོད།།བསྟན་ལ་གནོད་པ་འཇིག་པ་རྣམས། །དང་པོ་འཇིག་རྟེན་གནོད་སོགས་སྤང་། །ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། །དེ་བས་ན་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་དང་། གཞན་གྱི་དོན་ཁྱད་པར་དུ་ནུས་པ་དང་། དགོན་པ་ཆེན་པོ་དང་། དུར་ཁྲོད་ལ་གནས་པ་དང་། དགོངས་པ་མཐའ་དག་ གི་དོན་ཤེས་པས་དུས་ལ་མཁས་པར་བྱ་སྟེ།བག་ཡངས་སུ་གནས་པར་བྱ་བ་དང་། སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར། དང་པོ་བདུད་རྩི་བསམས་ཏེ་བཟའ། །ཡང་ན་དྲི་བསང་རིམ་གྱིས་བསླབ། །གཞན་དུ་འབར་འབུད་བདུད་རྩིར་མཐོང་། །རྟོག་དང་བྲལ་བ་མཆོག་ ཡིན་ནོ།།ཐམས་ཅད་མཁས་འདྲ་བདུད་རྩི་ཡིན། །ཉོན་མོངས་རིགས་ཤེས་མཁས་པས་སོ། །བསད་དང་གསོ་བར་ནུས་པ་དང་། །འགུགས་དང་མི་སྣང་སྦེད་ཤེས་པས། །སྔགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་ཡང་ལས་ དང་པོ་པས་སྡོམ་པ་གསུམ་ལ་གནས་པར་བྱའོ།།དེའི་ཕྱིར། ཆོ་ག་ཞིབ་མོའི་ཚུལ་འདི་དག་ཀྱང་རང་གི་ཚུལ་འདི་དང་འགལ་བ་མ་ཡིན་པར་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཅུང་ཞིག་བཤད་པར་བྱའོ། །གཞན་དག་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཚུལ་ནི་འདིར་བརྟག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་དག་ལ་བཤད་ཟིན་ པས་མ་སྤྲོས་སོ།།དེའི་ཕྱིར། གཙང་ཞིང་གོས་ཀྱང་གཙང་བར་བྱ། །གཙང་མའི་གྲོགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །རྡོ་རྗེ་སྡོམ་པ་དམ་པ་ཡི། །བསླབ་པའི་ཚིག་ནི་ཡང་དག་བླངས། །དཀོན་མཆོག་བཞི་ཡི་སྦྱོར་བ་དང་། །ཕྱག་རྒྱ་དེ་ལ་གཞོལ་བར་བྱ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དང་། །སློབ་དཔོན་དང་ནི་ ཕ་མའོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，带贪执珍宝逝去，
具足价值得智者，
明知杀害他人，
非法上师生傲慢。
泄精等诸事，
于此法律中断根本。
自赞毁他等，
所造似他胜罪过，
如法住者当善依。
杀害上师等加害者，
见善灌顶等行持时，
应当受用他人妻。
见有情利益诸法虚，
夺取吝啬圣财者财，
于律法中断根本。
他处心善具大方便。
乃至未得稳固时，
具三律仪者勿入。
若不能持安乐，
其他亦不应入。
如是诸别法住，
智者自当分别观察。
损害教法诸毁者，
首先断除世间损等。
是故得稳固，能特别利他，住于大寺院、尸陀林，了知一切密意义者，应善巧于时机，应当安住放逸，应入殊胜行为。
因此，首先思维甘露食，或者次第学习香熏，否则见火燃为甘露，离分别即为最胜。一切似智即甘露，烦恼种类智者知。能杀能活及能召，能隐能藏而了知，即是修持密咒行。等等所说修持次第，初业者亦应住于三律仪。
因此，此等细致仪轨之法，亦应不违自法而行持，故当略说。其他外道之法，此处不予观察，如是所说者，已说故不广述。
因此，应当清净衣亦净，与清净伴侣一起，金刚律仪殊胜之，学处语句当正受。四宝瑜伽及，手印于彼当专注。佛法僧三宝，及与上师父母。


།ཉིན་རེ་ཞིང་ནི་ཅི་ནུས་པར། །ཁྲུས་བཞི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱ། །རྣལ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་འཁྲུ་བ་དག་།གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱ། །སྡོམ་པ་གསུམ་ལ་གནས་པ་ནི། །དང་པོ་ཁྲུས་སུ་བཤད་པ་ཡིན། །གཉིས་པ་ཡི་ནི་ཁྲུས་བཤད་པ། །བཤགས་དང་གསོལ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ དགྲོལ་བ་གསུམ་པའོ།།བཞི་པ་ཆུ་སྟེ་ཐ་མའོ། །ཁྲུས་ཀྱི་ཆོ་ག་འདི་རྣམས་ཀྱིས། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་བཀྲུ། །གོས་གསུམ་དག་ཀྱང་བརྗེ་བར་བྱ། །དང་པོའི་གོས་སུ་བཤད་པ་ནི། །སྡོམ་པ་གསུམ་ལ་གནས་པ་དང་། །སྒྲུབ་པོའི་ཆོ་ག་དག་པའོ། །གཉིས་པ་ཁྲེལ་ཡོད་ངོ་ཚ་ ཤེས།།གསུམ་པ་ཐུབ་པའི་གོས་རྣམས་སོ། །གོས་གསུམ་དུ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས། །ཐམས་ཅད་བཟའ་དང་འདོད་པ་ནི། །ཁ་ན་མ་ཐོ་གང་མེད་པ། །ཤ་ཆང་སྒོག་པ་ལ་སོགས་པ། །མི་བཟའ་རྣམ་པར་སྤང་བར་བྱ། །དྲི་མི་ཞིམ་དང་མི་གཙང་བའི། །བཟའ་དང་བཏུང་བ་རྣམས་ཀྱང་སྤང་། ། གཞན་ལ་གནོད་དང་ལྡན་པ་དག་།སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་མི་བྱའོ། །གཡེམ་པ་ཀུན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡང་། །མི་སྡུག་བསྒོམས་ལ་སྤང་བར་བྱ། །བསོད་ནམས་བྱེད་ལ་རྟག་ཏུ་བརྩོན། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དོན་སེམས་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་རྒྱ་ཆེ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་མཁས། ། ཀློག་ཅིང་རྣམ་པར་སེམས་པ་དང་། །ཡང་དང་ཡང་དུ་གསོལ་བ་འདེབས། །དགྲ་དང་ཟུན་དང་ཐ་མ་ལ། །སེམས་སྙོམས་མི་འཇིགས་རབ་ཏུ་སྦྱིན། །ཞེ་སྡང་འཇོམས་པ་བསྒོམ་པ་ནི། །བྱམས་ཤིང་དགའ་ལ་ངེས་པ་ཅན། །ཆོས་དང་གང་ཟག་བདག་མེད་པ། །འདུས་བྱས་རྣམས་ཀྱང་འཁྲུལ བ་ཙམ།།མངོན་སུམ་བློ་ཅན་བརྟན་པ་ནི། །འདུས་བྱས་ཀུན་གྱིས་མི་རྨོངས་སོ། །སྲོག་ལ་འབབ་པར་གྱུར་ན་ཡང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་མི་གཏོང་ཞིང་། །རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་། །ནམ་ཡང་གཏང་བར་མི་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་གང་དེ་རྡོ་རྗེ། །ཤེས་རབ་དྲིལ་བུ་ཞེས་བཤད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
每日随力能，
当勤修四浴。
瑜伽如何浴，
当依次第说。
住于三律仪，
即说为初浴。
所说第二浴，
忏悔祈请等。
解印为第三，
第四水浴末。
以此诸浴仪，
智者如是浴。
三衣亦当换，
所说初衣者，
住于三律仪，
修行仪轨净。
第二惭愧知，
第三佛衣等。
广说为三衣。
一切食欲者，
无有诸过失，
肉酒葱蒜等，
不食当远离。
不香及不净，
饮食亦当断。
具损害他者，
心中亦莫为。
一切邪淫行，
修不净观断。
常勤修福德，
思维大乘义，
菩萨广大行，
善巧般若度。
读诵及思维，
复又再祈请。
于敌怨下等，
平等施无畏。
修习断嗔恚，
慈喜具决定。
法人二无我，
诸行仅迷乱。
现前具慧稳，
不惑诸有为。
纵遇命难时，
不舍菩提心，
金刚铃手印，
亦永不舍弃。
菩提心即金刚，
智慧称为铃。


 །སློབ་དཔོན་སྨད་པར་མི་བྱ་སྟེ། །བླ་ མ་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་འདྲ།།སྦྱོར་བ་ལྷོད་པར་མ་གྱུར་པས། །གོ་ཆ་རབ་ཏུ་བརྟན་པར་གྱིས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་སྤྱོད་པ་ཡང་། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་སློབ་པར་བྱེད། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་དང་ལྡན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་སྤྱོད་པ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་། །སྲོག་ལ་ཡང་དེ་མི་བལྟ་བར། ། རབ་ཏུ་བྱུང་དང་ཁྱིམ་པ་ཡི། །འདུ་འཛི་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་སྤང་། །བུ་དང་ཆུང་མ་དག་ལ་ཡང་། །སྲེད་པའི་བཅིང་བ་དག་ལས་གྲོལ། །བརྐམ་དང་ཆགས་དང་གདུག་པ་མེད། །རྨོངས་པ་དང་ནི་ལེ་ལོ་མེད། །བག་ཡོད་སྤྱོད་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་ཆེ། །རྣལ་འབྱོར་སྒྲུབ་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ལྟ་བ་ཀུན་ལས་རྣམ པར་གྲོལ།།ཡང་དག་ཉིད་ཀྱི་ལམ་བསྒོམ་པ། །དགོངས་པའི་ཚིག་ལ་རབ་ཏུ་མཁས། །དོན་ཤེས་དོན་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཚུལ་དང་ཚུལ་མིན་ཆོ་ག་ཤེས། །དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་རབ་ཏུ་མཁས། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་རབ་ཏུ་བྱམས། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པའི་དོན་སེམས་པ། །འདི་འདྲའི་ཚུལ་ནི་བཟང་པོ་ལ། །དེ་ལྟ་ བུ་ཡི་སྒྲུབ་པ་ཡིས།།གྲོལ་བ་དང་ནི་དངོས་གྲུབ་འཐོབ། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་དོགས་པ་མེད། །ཕྱོགས་དང་གོས་དང་ཟས་རྣམས་ལ། །འབགས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤང་། །ལྷ་རྣམས་སྨོད་པར་མི་བྱ་ཞིང་། །རྣམ་པ་ཡང་ནི་སྤང་བར་བྱ། །ཉི་མ་རེ་རེ་རབ་བསྡམས་ཤིང་། །བསྲུང་བའི་ཆོ་ག་བྱས་པ་ལས། ། བགེགས་ནི་མེད་ཀྱིས་མ་འཇིགས་ཤིག་།སེམས་ནི་རབ་ཏུ་གདུལ་དཀའ་འདི། །བགེགས་ནི་ཅུང་ཟད་མེད་སྙམ་པས། །སེམས་ནི་དག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །རང་གི་སེམས་ནི་བདུད་ཅེས་གསུངས། །རང་གི་སེམས་ནི་བགེགས་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །རྣམ་པར་རྟོག་ལས་བགེགས་ཀུན་འབྱུང་། ། གདུལ་དཀའི་སེམས་ནི་རབ་བཟུང་ནས། །འདོད་པ་ལྔ་ནི་སྤང་བར་བྱ། །སྔོན་གྱི་རྗེས་སུ་དྲན་ནས་བརྩམ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསྒོམ་པར་བྱ། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་གང་ཟག་བཞི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ནི་བརྩོན་བྱས་ཀྱང་། །ཆོ་ག་བཞིན་དུ་ཀུན་སྤྱད་ཀྱང་། །དེ་དག་འགྲུབ་པར་ཡོད་མི་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་མ་བསྐྱེད དང་།།ཐེ་ཚོམ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་ནི། །གང་ཞིག་བཀའ་སྩལ་མི་བྱེད་དང་། །མ་དད་པས་ནི་མི་གྲུབ་བོ།

我来为您翻译这段藏文：
不应诽谤阿阇黎，
上师等同诸佛陀。
修持不可有懈怠，
坚固披甲当精进。
六度妙行亦如是，
次第修学当依循。
利益一切诸有情，
行持菩萨广大行。
纵遇微尘许过失，
乃至命难不顾及。
出家在家诸群聚，
一切喧嚣当远离。
于诸妻子等眷属，
解脱贪爱诸系缚。
无贪无著无恶毒，
无有愚痴及懈怠。
行持正念大精进，
瑜伽修持当成办。
解脱一切诸见执，
修持真实圣道行。
善巧了知密意语，
知义复能证实义。
了知正法与非法，
即是瑜伽善巧者。
慈爱一切诸有情，
思维菩提妙行义。
如是善妙之法行，
以此修持得成就。
解脱及诸悉地得，
一切成就无疑虑。
方所衣食诸受用，
一切染污当远离。
不应诽谤诸天众，
一切过失当断除。
日日防护善律仪，
依循护持诸仪轨。
魔障无有勿恐惧，
此心极难调伏故。
思维魔障悉无有，
心即清净得成就。
自心即是魔所说，
自心即是诸魔障。
远离一切诸分别，
分别生起诸魔障。
摄持难调伏心已，
五欲贪著当远离。
忆念往昔而精进，
金刚萨埵当修持。
世间所有四种人，
纵经百劫勤精进，
如法修持诸仪轨，
彼等终不得成就。
未发菩提心之人，
及具疑惑之人等，
不依教敕而行持，
无信之人不成就。


 །ཕ་དང་མར་ནི་ཤེས་པ་དང་། །ཚངས་དང་དགེ་སྦྱོང་འབད་པ་དང་། །གཙང་ཞིང་ཞི་བ་དུལ་བ་དང་། །བསྡམས་ཤིང་ཐར་པ་ལ་སེམས་པ། །རྒྱལ་སྲིད་མཐོ་རིས་ལོངས་སྤྱོད་དང་། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་བརྩོན་ཕྱིར་མིན། ། གཞན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕྱིར། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྔོ་བྱས་པ། །དེ་བཞིན་ཁ་ཟས་ཚོད་ཤེས་ཤིང་། །མཚན་མོ་མི་ཉལ་བ་ལ་དགའ། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་འབྱུང་། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་སེམས་ཤིང་། །སེམས་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་གྱུར་ནས། །མི་གཡོ་བར་ནི་སེམས་པར་བྱ། །ལེགས་བཤད ཤིན་ཏུ་རྣམ་ཕྱེ་བའི།།ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་མངོན་པར་དགའ། །སེམས་ཅན་གནོད་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ། །དྲག་ཤུལ་སྤྱོད་པའི་ལས་མི་བྱེད། །སེམས་ཅན་གདུག་པ་ལ་སོགས་པའི། །ཉེས་པ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བཟོད། །རིག་སྔགས་མཚོན་དང་དེ་བཞིན་མཚན། །ལྷ་ཡི་བཅིངས་པ་རྣམས་དང་ནི། །དམ་ནམ་དག་དང་ལྷ་ཡི་ གྲིབ།།ལྷ་ཡི་མཚན་མ་ལ་སོགས་ཀུན། །བཟའ་བ་དག་ནི་སྣ་ཚོགས་པ། །མཚན་མའི་མཚན་ཉིད་བྱས་པ་རྣམས། །མི་འགོང་ཞིང་ནི་མི་བཟའ་སྟེ། །ནམ་ཡང་བརྫི་བར་མི་བྱའོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་དཀོར་རྣམས་ལ། །ནམ་ཡང་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་དོ། །ལུས་དང་ ངག་དང་སྤྱོད་པ་བསྟན་པ་ཡང་རང་གི་ཚུལ་དང་འགལ་བར་མ་གྱུར་པ་རྣམས་སྤྱད་པར་བྱའོ།།དེ་དག་ལས། དྲི་མི་ཞིམ་དང་བཅས་པ་ཡང་། །འདོད་པ་ལྔ་ནི་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རང་གི་ཚུལ་ཅི་རིགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྤྱད་པ་ལ་སོགས་པ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས་ བཤད་པའི་དགོངས་པ་མཁས་པས་སྤྱད་པར་བྱའོ།།དེ་བས་ན་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་གཞན་ཡང་རྒྱུད་གཞུང་འཇུག་གི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རྣལ་འབྱོར་བཞི་ཡི་ཆོ་ག་དང་། །སྣང་སྲིད་སྒྱུ་མའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །འགྲོ་འཆག་ཉལ་དང་འདུག་པ་རྣམས། །སྐུ་གསུང་ ཐུགས་ཀྱི་མཛད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
知晓父母恩德者，
梵行修士勤精进，
清净寂静调伏者，
律己思维解脱道。
非为王位及天界，
非为受用诸欲乐，
唯为一切众生故，
回向圆满菩提果。
如是饮食知节量，
喜好夜间不眠寐。
贪嗔等过若生起，
不应思维诸分别。
心生广大欢喜已，
应当安住不动摇。
善说微妙分别义，
欢喜法义之真谛。
损害众生等诸因，
不作暴虐诸事业。
于诸恶毒众生等，
一切过失当忍耐。
明咒兵器及武器，
天众系缚等诸法，
誓言以及天魔障，
天之征相等一切。
种种饮食诸受用，
具有征相之特征，
不应违犯不应食，
任何时候勿践踏。
三宝财物诸受用，
任何时候不应用。
如是等等广宣说，
身语行为当显示，
不违自宗诸行持，
皆当如理而修行。
其中具有不净相，
五欲贪著当远离。
如是等等诸教言，
随顺自宗当了知。
如是等等诸行持，
依《金刚鬘》所说义，
智者当依密意行。
故为未得坚固者，
智足阿阇黎开示：
复次入续瑜伽士，
四种瑜伽仪轨法，
现有幻化瑜伽中，
行住坐卧诸威仪，
即是身语意事业。


།བྱེད་དང་སྨྲ་དང་བསྐྱོད་པ་རྣམས། །བྷ་ག་ལས་ནི་གཡེང་མི་བྱ། །ཟས་ནི་བདུད་རྩིར་རབ་དམིགས་ལ། །ཐ་དད་མེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །ཕྱི་ཡི་སྦྱིན་སྲེག་ཚུལ་དུ་ནི། །རྟག་ཏུ་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་བྱ། །འགྲོ་བ་རང་བཞིན་དག་པ་ཡིས། །དབང་བསྐུར་བ་ཡི་ཆོ་གས་ནི། །ཕྱི་ཡི་ཆུས་ཀྱང་བཀྲུ་ པར་བྱ།།ཉལ་བ་ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེས་ཉལ། །ལྡང་ན་དཔལ་ལྡན་གླུ་ཡིས་བསྐུལ། །ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་དག་པ་ཡིས། །དག་པའི་ལྷ་དང་གནས་སུ་སྣང་། །སེམས་ཉིད་ཅིར་ཡང་སྣང་བའི་ཕྱིར། །བདེ་སྡུག་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་པ་ལས་དང་པོ་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ སྤྱད་པ་བསྟན་པས་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་བས་ན་ལས་དང་པོ་བསྡོམ་པ་ལ་མི་གནས་ཤིང་རང་གི་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ཆོ་ག་ཞིབ་མོ་འདོར་བ་དང་། གོང་མའི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་འཇུག་པ་ནི་བྱ་དགོས་པའི་སྤྱོད་པ་མ་བྱས་པ་དང་། རེ་ཞིག་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་སྤྱོད་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །སྡོམ་ པ་གསུམ་ལ་གནས་ཤིང་རང་གི་སྤྱོད་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱེད་པས་གོང་མའི་སྤྱོད་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ།།བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེ་བས་ན་ཐོས་པ་བཙལ་ཞིང་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཅུང་ཟད་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། རིག་མ་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཆ་ལྔ་ དང་ལྡན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ།ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བརྟེན་པར་བྱ་བ་ཟླ་བ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་དགོན་པ་ཆེན་པོར་བདུད་རྩི་རྣམ་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པར་སྤྱད་ཅིང་། །རང་གི་དེ་ཁོ་ནས་རི་ལུ་ལ་སོགས་པ་ཁར་བཅུག་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་སྤྱད་པར་ བྱའོ།།དེའི་ཕྱིར་བདུད་རྩི་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་བསྔགས་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བསམས་ཏེ་བཟའ་བ་དང་། ཐོག་མ་ནས་བསླབ་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
所作言说与行动，
不应散乱于密处。
观想饮食为甘露，
无二坛城之境中，
如同外部护摩法，
恒常供养会供食。
众生本性清净故，
依照灌顶仪轨法，
亦当以外水清洗。
睡时以智悲而眠，
起时吉祥歌唤醒。
一切本性清净故，
显现清净天与处。
心性现为一切相，
解脱苦乐诸相故。
如是所说之方式，即是为未得稳固的初业行者所示之行持，应当了知。
因此，初业行者若不住于禅定，而舍弃自身行持细微仪轨，贸然趣入殊胜上乘行持，则因未行应行之行，反行不应行之行，故成堕罪。若住三戒并如理行持自身行为，为知上乘行持而学习则无过失。
因为这是应当学习的，所以应当寻求闻法并思维。此后获得些许稳固，即可趣入密咒行持，应当加持具五相之明妃，经圆满成熟后，以大乐证悟真如。于大寂处修持六月等，受用五甘露等物，以自性真如将丸药等置于口中修持。
这些也应离分别而行持。因此，对甘露等物应以无分别心修持，因其具有自性力而成就，故受到赞叹，应当常时受用。其他尚需思维而食用，从开始即应学习。


 །དེའི་ཕྱིར་ན་རྟོག་གེ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་པ་ བསལ་བའི་ཕྱིར་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས་གསུངས་པ།བཤང་གཅི་ཁྲག་དང་ག་བུར་རྣམས། །ཤ་ཆེན་དག་ཀྱང་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། །ཅི་སྟེ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཞལ། །མི་གཙང་བ་ཡིས་བཀང་ན་ཀོ། །ཇི་ལྟར་སྡིག་པ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྡིག་གྱུར་འབྲས་བུ་གང་། །སེམས་ཅན་མི་ཤེས་པས་ རྨོངས་ནས།།ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རྣམ་སྤངས་ཤིང་། །ཕྱི་རོལ་དངོས་ལ་མངོན་ཞེན་པ། །རྣམ་རྟོག་དྲ་བས་བླུན་བྱས་གང་། །དེ་དག་གིས་ནི་དགེ་སྡིག་གི། །ཕུང་པོ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་བརྟགས། །ཆོས་འདིར་རང་བཞིན་གྱིས་དག་སྟེ། །སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་གནས་མེད་ཀྱང་། །སེམས་ཅན་གནོད་ པ་སེལ་བའི་ཕྱིར།།སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན། །དམ་པའི་དོན་དུ་དགེ་སྤངས་ན། །བསོད་ནམས་མེད་པ་ཅི་ཞིག་སྨོས། །དཔེར་ན་ཆུ་ཀླུང་ཆུས་གང་བ། །ཕ་རོལ་འགྲོ་བའི་སེམས་ཅན་དག་།རྩཝ་དང་ཤིང་ལ་སོགས་བསྡུས་ཏེ། །ཆུ་ལ་རྐྱལ་བའི་གཟིངས་བྱས་ནས། །དེ་ལ་ འཇུས་ཏེ་ལེགས་རྒལ་ནས།།བོར་ཏེ་བདེ་བར་འགྲོ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་འཁོར་བ་ཕ་རོལ་གྱི། །ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་བསྐྱེད་བྱས་ནས། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྣམ་སྤངས་ལ། །བྱང་ཆུབ་བདེ་བ་འཐོབ་པ་བཞིན། །དེ་བཞིན་རྣམ་རྟོག་དྲ་སྤོངས་ལ། །ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོའི་ཆོས་སྤེལ་ཏེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ པས་གསུངས་ལམ་ལ།།སྔགས་རིག་རྣམ་རྟོག་མ་བྱེད་ཅིག་།རྣམ་རྟོག་རྨོངས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བྱེད་པས། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དྲི་མེད་པའི། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་གནས། །དབང་པོ་གཉིས་ནི་མཉམ་སྦྱར་ཏེ། །ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་བསྡུས་ནས། ། ངའོ་སྙམ་ནས་གཟི་བསྐྱེད་གཟུགས། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱིས་རྣམ་བརྒྱན་ནས། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་ལ་ཚེ་འདི་ལ། །ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ལས་ལས་བྱུང་བར་བསྟན་པ་ཡིས། །སྐྱེས་པ་བུད་མེད་གཟུགས་མང་ལ། །བརྙས་པ་ཉིད་དུ་མི་བྱ་ཞིང་། །རྡོ་རྗེ་ལུས་ཅན་དམ་ཚིག ཡིན།།ངན་རྟོག་བཟང་རྟོག་དྲ་བ་ཡིས། །སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི། །སྣ་ཚོགས་གཏུམ་པས་སུན་མི་དབྱུང་། །རྡོ་རྗེ་སེམས་ལྡན་དམ་ཚིག་ཡིན། །སྲིད་པས་སྐྱེ་རྩུབ་ཕྲ་མ་ཡིས། །ཚིག་དག་རྣམ་པར་མི་སྨྲ་ཞིང་། །ཉན་ན་བདེ་བར་འདོད་པ་ཡིས། །རྡོ་རྗེ་ངག་ཅན་དམ་ཚིག་ཡིན། །རྣམ་ པར་སྣང་མཛད་ཆེར་འཁྲུགས་མཆོག་།ཤ་ཡི་ཁམས་ལ་གནས་པ་ཡིན། །རྐང་ལ་མི་འཁྲུགས་རྒྱལ་པོ་སྟེ། །ཁྲག་ལ་རིན་ཆེན་འབྱུང་བའི་གཙོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རུས་ཕུང་པོའི། །

为此，为了遣除诸寻思者的分别念，《幻化网》中说：
大小便、血和龙脑，
大肉等物作护摩。
若以不净诸物等，
充满智慧尊者面，
如何不生诸罪业？
若成罪业果为何？
众生因无明愚痴，
舍离方便及智慧，
执著外在诸事物，
为分别网所愚昧，
彼等分别善与恶，
执著二者为二蕴。
此法本性本清净，
无生无住虽如是，
为除众生诸痛苦，
诸佛方便而宣说。
胜义谛中若舍善，
何须更说无福德？
譬如河中满是水，
欲渡彼岸诸众生，
收集树根及木等，
造作渡水之筏已，
依之渡过安稳后，
舍弃安乐而前行。
如是生死之彼岸，
生起法道而修持，
舍离正法与非法，
获得菩提之安乐。
如是舍离分别网，
广弘甚深妙法已，
如来所说诸道中，
持咒不应起分别。
分别即是大愚痴，
令堕轮回大海中，
应住虚空般无垢，
无分别定之境界。
双运二根相和合，
摄持身语意三门，
生起我慢庄严相，
以诸相好而严饰。
具足瑜伽此一生，
即可圆满智慧果。
依于业力所显现，
众多男女诸形相，
不应轻蔑与轻视，
此乃金刚身誓言。
恶念善念诸网罗，
于诸众生之心识，
勿以种种暴戾事，
扰乱金刚心誓言。
轮回粗暴与离间，
不应宣说如是语，
欲求安乐而听闻，
此乃金刚语誓言。
最胜大忿毗卢遮，
安住于肉界中尊，
不动王尊住于足，
宝生主尊住血中，
众生骨蕴聚集中。


སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རུས་ཕུང་པོའི། །རུས་གོང་ལ་ནི་འོད་དཔག་མེད། །རྩ་བའི་ཚིགས་རྣམས་མ་བྲལ་བ། །ཐུབ་པའི་སྐྱེས་མཆོག་དོན་ཡོད གྲུབ།།དམ་ཚིག་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ནི། །གསང་ཆེན་ང་ཡིས་བསྟན་པ་འདི། །བློ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་ཀྱིས་ནི། །རྟག་ཏུ་བསྟེན་ཅིང་བསྒོམ་པར་བྱ། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་དེ་བཞིན་རྨོངས། །སྲེད་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་འཕེལ་བའི། །ཆོས་འདི་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་འདི། །ཐུབ་པ་སྐྱེས་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་ གསུངས།།བཤང་གཅི་ཁུ་བ་མཆིལ་མ་ཁྲག་།འཛག་པ་འབྱུང་བ་བཞིས་བསྡུས་པ། །སྒོམ་པའི་བློ་གྲོས་རྫོགས་པ་ཡིས། །དམ་ཚིག་རྟག་པར་བྱ་བ་སྟེ། །རྟག་ཏུ་བཟའ་ཞིང་སྦྱིན་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་པས་འདིའི་དོན་ལ་མཁས་པས་རྟོག་པ་མེད་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གསང་སྔགས་ ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཁྱད་པར་དུ་སྤྱད་པར་བྱའོ།།རང་གི་རིགས་ལས་བྱུང་བའི་བུ་མོ་སྨིན་པར་བྱས་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བྲལ་བས་ཆོ་ག་བཟང་པོ་དང་ལྡན་པ་བསྟེན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ནས་བུ་མོ་མིག་ཡངས་མོ། །ལོ་ནི་བཅུ་དྲུག་ལོན་པ་ལ། །གཟུགས་དང་མདངས་ དང་ལང་ཚོར་ལྡན།།གསེར་གྱི་རྣ་ཆ་གཡོ་བ་ཅན། །གཅིག་ཅིག་ལེགས་པར་བཙལ་ནས་སུ། །ལྷ་མོ་བྱི་དོར་ལེགས་བྱས་ཏེ། །རིགས་ལྔ་ཡི་ནི་མཚོན་ཆ་ཅན། །ལས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བསྒོམས་བྱས་ནས། །བཞག་སྟེ་སྤྲད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །པདྨ་ལ་ནི་རྡོ་རྗེ་གཞུག་།སྤྲད་པ་དང་ནི་འཁྱུད་པ་ཡིས། །རྡོ་རྗེ་དང་ ནི་པདྨས་བསྐུལ།།གར་གྱི་ཚུལ་དུ་བསྒྱུར་བ་དང་། །དེ་བཞིན་སྤྲོ་དང་བསྡུ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་མང་པོ་ལས་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་ཚིག་བསྟན་པ་རྣམས། དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པ་རྣམས་གདུལ་བྱ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་བསམ་པ་ལ་ དགོངས་པ་དང་།བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་གི་དབང་དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ།

众生骨蕴聚集中，
骨节安住无量光，
根本关节不分离，
能仁胜者不空成。
于诸了知誓言者，
我说此大秘密法，
智者金刚萨埵尊，
应当恒时依止修。
贪欲嗔恨及愚痴，
渴爱诸行皆增长，
此等五种诸法门，
能仁胜者皆宣说。
大小便精涎血等，
流出四大所摄者，
以圆满修慧观想，
恒时应作此誓言，
常时受用作布施。
如是所说，通达此义的智者以无分别而得成就。因此，在密咒律仪时应当特别行持。
应当与自部所生成熟的女子行持，以离过失而依止具善仪轨故，如彼经中说：
其后寻找一女子，
广目年满十六岁，
具足色泽及青春，
金耳环饰轻摇动，
善加寻觅得一人，
天女妆饰善庄严，
具足五部之法器，
依于事业而修持，
安置交合瑜伽中，
金刚入于莲花中，
以其交合及拥抱，
金刚莲花相激发，
转为舞蹈之仪轨，
如是放射及收摄。
如是等教示，复次于众多方便智慧续中所说具密意语，对于别义所密意者，是为所化特殊根机而随顺意乐，以及为已得稳固之补特伽罗而说，否则将成堕罪。


 །ལམ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་པ་དང་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པའི་ནུས་པས་འགུགས་པ་དང་། མི་སྣང་བར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་བྱ་བར་གསུངས་ཀྱི། གཞན་དུ་སྙིགས་མ་ལྔའི་དུས་སུ་གང་ཟག་ངན་སོང་ དུ་གཞོལ་ཞིང་འདོད་པ་དང་ལྡན་པས་ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ནས་དུས་དང་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པ་ཡང་།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བསམ་པས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་སྦྱར་བས་ཕལ་ཆེར་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དགོངས་པའི་དོན་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །བརྟན་པ་ཆེར་ ཐོབ་རྣམས་ཀྱིས་ནི།།མགོན་པོ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་བྱ་སྟེ། །རྟོག་པ་དང་བྲལ་བརྟན་ཐོབ་པས། །ཐམས་ཅད་བཟའ་ཞིང་ཐམས་ཅད་བྱེད། །འདི་ཡིས་མི་བྱ་གང་ཡང་མེད། །ཅུང་ཟད་མི་སྨྲ་གང་ཡང་མེད། །རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་སྟེ། །འཛེམ་དང་འཇིགས་པ་ཡོད་པ་མིན། །དོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སུ། ། སྔགས་པ་སེང་གེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་བསྡམས་པ་མེད། །ཉོན་མོངས་དུག་སོགས་རང་བཞིན་དག་།ལམ་དང་གཉེན་པོ་སྤང་བྱ་མེད། །མགོ་སྐྱེས་གྱེན་འགྲེང་རས་དང་བྲལ། །ཐལ་བས་བྱུགས་ནས་ཐོད་པས་བརྒྱན། །ཐིག་ལེ་བཀོད་ནས་ཁ་ཊྭཱཾ་འཛིན། །ལ་ལར་སྨྲ་བར་མི་བྱེད་ཅིང་། །དྲག་ཏུ རྒྱུག་ཅིང་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུ།།རྒྱལ་མཚན་ལྡན་མཐོང་ཆད་འགུགས་ཤིང་། །ཁྲག་དང་ཁུ་བ་དེ་བཞིན་ཏེ། །དགེ་སློང་ལ་སོགས་ཕྱག་མི་བྱེད། །ལྷ་རྟེན་ཕྱག་བྱས་འགས་པར་འགྱུར། །རི་ལུ་མི་སྣང་རྒྱལ་པོའི་ཁྱིམ། །ཡུལ་གྱིས་བསྐྱོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ལ་ཆགས་སྡང་མེད། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་ ཕྱག་མི་བྱེད།།གླང་ཆེན་མྱོས་དང་སེང་གེ་ཞོན། །ནགས་དང་རི་ཁྲོད་བསོད་སྙོམས་འཇུག་།དུར་ཁྲོད་ཚོང་ཁང་སྲང་དུ་རྒྱུ། །འབྱུང་པོ་བཞིན་དུ་གནས་པ་མཆོག་།འདི་ནི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །གཞན་དུ་ཐོག་མ་ནས་འཇུག་ པ་དེ་དག་ཕལ་ཆེར་ཉམས་ཏེ་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་རིམ་པས་འཇུག་པ་རྣམས་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་བར་ཤེས་པར་བྱའོ།

依止或不依止如是道路，亦由瑜伽士之力而作召请及隐身等事，如是宣说。否则于五浊恶世中，趣向恶趣且具贪欲之劣根者，依于方便智慧续，非为时机法器者，以贪欲等意乐如文字般实行，多数转生恶趣并舍弃金刚乘，如是宣说故，应当善巧通达密意义理。
已得大稳固诸者，
应当普行怙主行，
离分别得稳固故，
一切受用一切行，
此中无有不可为，
少许无有不可说，
恒时安住等持中，
无有畏惧与顾虑，
以无疑虑之心识，
密咒师如狮子行，
气息精进无拘束，
烦恼毒等性清净，
道与对治所断无，
头发上竖离衣物，
涂灰庄严以髑髅，
安置明点持天杖，
于诸处所不言说，
疾速奔走游城市，
见幢幡者即召请，
如是血液及精华，
不向比丘等顶礼，
礼拜神像成破裂，
丸药隐身入王宫，
非为境相所动摇，
世间法中无爱憎，
不向佛等作顶礼，
骑乘狂象及狮子，
林间山寺行乞食，
游荡尸林市街道，
如鬼神住为最胜，
此乃普行之行为。
如是等说，因此此乃为已得稳固者。否则从初入者多数退失而成堕罪。是故应知次第趣入者不会堕罪。


 །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འཇུག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་ལེགས་གནས་ ཏེ།།རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདོད་རྣམས་ལ། །ཐབས་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གསུངས། །ཞེས་བཤད་པ་འདི་ཡང་ལེགས་པར་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སྤྱོད་པ་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པ་ལ་གནས་ པར་བྱ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར། འདི་ཡི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པས། །སྤྲོས་བཅས་མེད་ཅིང་མཉམ་གཞག་མེད། །བྱ་དང་བྱེད་དང་རྩོལ་ལས་འདས། །དག་དང་མ་དག་དངོས་པོ་རྣམས། །སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་དངོས་མེད་པར། །བརྟགས་པས་དབེན་པས་བླང་དོར་མེད། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་མི་སྤོང་སྟེ། །གཞན་གྱིས་སངས་ རྒྱས་སྒྲུབ་མི་བྱེད།།ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་མཐའ་ལས་འདས། །ཁ་དོག་དབྱིབས་མེད་ལུས་ངག་མེད། །སྲོག་རྩོལ་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་སྤོང་། །ཡི་གེ་མཚན་མ་ཕྱག་རྒྱ་མེད། །ཕྱོགས་བཅུ་གང་ལའང་གནས་མི་བྱེད། །གཟུང་འཛིན་རྣམ་རྟོག་ཡུལ་ལས་འདས། །དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་དཀྱིལ་འཁོར་མེད། ། དེ་ཉིད་བཅུ་ལ་རྣམ་མི་རྟོག་།བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་བསྒོམ་པ་མེད། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་བདག་རྩོལ་བྲལ། །རྒྱུ་འབྲས་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་། །རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་དངོས་རྣམས་ལ། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྟོག་མི་བྱེད། །མཆོད་རྟེན་གླེགས་བམ་ལ་སོགས་སྤོང་། །བདུད་དང་དངོས་གྲུབ་གཉིས་སུ་མེད། ། རང་རིག་ཤེས་བརྗོད་ཡུལ་ལས་འདས། །སྒྲ་དང་བརྡ་དང་དབང་པོ་ཡིས། །འདི་ལ་བསྟན་བྱ་རྡུལ་ཡང་མེད། །རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ལས་འདས་པ་སྟེ། །དམ་པའི་རྗེས་འབྲངས་རང་གིས་རིག་།མཐོང་བ་མེད་པའི་དམ་པ་མཐོང་། །རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྒྱུ་མ་བཞིན། །རབ་མཐའི་ཤེས་པ་རྟོག་གོམས་པས། ། རྟོག་མེད་གཞན་དོན་ནོར་བུ་བཞིན། །སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་སོགས། །ཐུབ་པའི་ཡོན་ཏན་དཔག་བསམ་ཤིང་། །སྟོན་དུས་སྐད་ཅིག་གིས་རྫོགས་ལྟར། །དེ་ཕྱིར་དེ་ལ་གསང་བ་འདུས། །བཞི་པའི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་བརྒྱན། །དེ་ཉིད་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་སྟེ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མཐར་ཕྱིན་ལམ། ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། མཉམ་པར་བཞག་པའི་སྤྱོད་པ་ཆེན་པོའོ། །དུས་ཤེས་པའི་སྤྱོད་པ་ལས་འགལ་བར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱའོ།

生起次第与圆满次第中如是次第趣入的瑜伽士，亦应如是安住于行为方式。因此：
善住生起次第中，
欲求圆满次第者，
圆满佛陀所宣说，
犹如阶梯之次第。
如是所说亦将成为善说。此后应安住于等持大行，自性离分别，趣入无分别智慧，因此：
安住此行为之时，
无有戏论无等持，
超越作为及勤勉，
清净不净诸事物，
如幻无有实体性，
观察离故无取舍，
不断贪欲等烦恼，
不以他法成佛道，
超越有无常断边，
无色无形无身语，
气息勤勉顿渐舍，
无有文字相手印，
十方何处皆不住，
超越能所分别境，
无有誓戒坛城等，
于十真实不分别，
无有所修能修修，
佛与众生我离勤，
舍离因果道等法，
于诸动静事物中，
如虚空般不分别，
舍离塔庙经典等，
魔与悉地无二相，
自证超越言说境，
声音符号诸根等，
此中无有尘可示，
超越寻思之行境，
随圣教证自能知，
见无所见之圣者，
随后了知如幻化，
究竟智慧修习想，
无分别利如如意，
三身五智等功德，
佛陀功德如意树，
秋时刹那圆满般，
是故此中密集聚，
第四灌顶极庄严，
此即胜吉祥初者，
金刚萨埵究竟道。
如是所说故，此乃究竟行为，即大等持行。违背知时之行为者，应知是魔业。


 །བླ་མའི་བཀའ་དང་དོན་ཆེན་པོ་མཐོང་བ་དང་། གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཤེས་པ་དང་། སྲོག་གི་བར་ཆད་དུ འགྱུར་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ།།ལྟུང་བ་དེ་དག་ལ་ཉེས་པ་ཆེ་འབྲིང་གི་རིམ་པས་དབང་དང་ཚོགས་ལ་བཤགས་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དམ་པ་གཅིག་ལ་བཤགས་པའོ། །ཕྱིས་བསྡམ་པར་བྱ་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ལྟུང་བ་བཅོ་ལྔ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ཡན་ ལག་གི་ཉེས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར། དམ་པ་ཉེར་བསྟེན་ཅིག་ཤོས་མིན། །སྣོད་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་བརྟག་།འདོད་ཕྱིར་གཞན་ལ་གནོད་པ་སྤང་། །དཀོན་མཆོག་ལ་སོགས་ནོར་ལ་མིན། །གཞན་དོན་སྐད་ཅིག་ཡལ་མི་དོར། །བྱང་ཆུབ་མིན་པར་དགེ་མི་འཇུག་།རྣམ་ཤེས་འཕོ་བ་དེ་ཉིད་ མཁས།།གཞན་དུ་ཡན་ལག་ཉེས་པའོ། །དེ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་འཐོབ། །ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། འདི་དག་གི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གོང་དུ་བསྟན་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དམ་པ་ཉེ་བར་བསྟེན་པ་ནི་བླ་མ་དམ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས། སློབ་དཔོན་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི། །དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ བས།།སློབ་དཔོན་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ། །ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག་།བརྟན་ཞིང་དུལ་ལ་བློ་གྲོས་ལྡན། །བཟོད་ལྡན་དྲང་ཞིང་གཡོ་སྒྱུ་མེད། །གསང་སྔགས་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་ཤེས་པས། །དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ལས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བཅུ་ནི་ཡོངས་ཤེས་ཤིང་། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་མི་འཇིགས་ སྦྱིན།།ཐེག་པ་མཆོག་ལ་རྟག་དགའ་བ། །དེ་ནི་སློབ་དཔོན་ཡིན་པར་གསུངས། །ཞེས་བཤད་པས་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་བསྟེན་ན་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པའོ། །ཅིག་ཤོས་མིན་པ་ནི་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ལས། ཕྱི་རོལ་བསྟན་བཅོས་ཡོངས་ཤེས་ཤིང་། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་བསྒྲོད་ཀྱང་། །གསང་བ་དེ་ ཉིད་བསྡུ་བ་དང་།།ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མི་ཤེས་པ། །སྙིང་རྗེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་དང་། །དད་མེད་བརྩོན་འགྲུས་མི་ལྡན་པ། །རྟག་ཏུ་ངན་པའི་ཚུལ་སྤྱོད་དང་། །བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལ་སྨོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །དེ་བས་ན་བླ་མ་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་མཆོག་གོ། །བདག་གི་དོན་ཅན་ཉོན་མོངས་པས་ཟིལ་ གྱིས་ནོན་པ་ནི་མཆོག་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བཤད་པས་དེ་བསྟེན་པ་དེ་ནི་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པའོ།

对于上师教言和见到大义，以及了知补特伽罗等时机，乃至危及生命时皆无过失。对于这些堕罪，应依重中轻的次第，在灌顶会众前忏悔，或以坛城为前行向一位圣者忏悔。此后应学习防护。以上为十五堕罪的详细解释。
现在解说支分过失，因此：
亲近圣者非他者，
观察具足法器者，
为欲莫损害于他，
三宝等财不应取，
刹那不舍众生利，
非菩提行勿修善，
迁识真实须善巧，
否则即成支分过，
从此获得大痛苦。
如是所说，此等总相应从上文所示了知。亲近圣者即指圣上师，如《幻化网》中所说：
若无上师之摄受，
不能获得诸悉地，
今当宣说师相好，
智慧精华汝谛听，
稳重调柔具智慧，
具忍正直无诳诈，
了知密咒续瑜伽，
善能绘制诸坛城，
通达十种真实义，
施予众生无畏惧，
恒时欢喜最胜乘，
此即名为阿阇黎。
如是所说，若亲近非圣者即成支分过失。非他者即非圣者，如彼续中所说：
通达外道诸论典，
虽行声闻道次第，
不知密意总集及，
大乘法要不了知，
无有悲心及信心，
不具精进诸功德，
恒时行持恶行为，
诽谤一切诸论典。
如是所说。因此，利他的上师最为殊胜。以自利为主、为烦恼所胜者非为殊胜，如是所说，亲近彼者即成支分过失。


། །།སྣོད་དང་ལྡན་པ་ནི་ཡང་སློབ་མ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དགེ་བ་སྒོམ་ལ་དགའ་བ་དང་། །རྟག་ཏུ་བླ་མ་ལ་གུས་དང་། །རྒྱུན་དུ་ལྷ་རྣམས་མཆོད་བྱེད་པ། །ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་སློབ་མ་ཡིན། །སློབ་དཔོན་ཅི་འདྲར་ལྟ་ཞེ་ན། ། བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ། །དེ་ཉིད་རྟག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་སྣོད་མིན་བསྟེན་པ་ནི་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པའོ། །རིན་ཆེན་ཅན་ནི་སྨིན་པར་བྱས་པའོ། །འདོད་ཕྱིར་གཞན་ལ་གནོད་པ་སྤང་། །ཞེས་བཤད་དེ། འདོད་པ་ནི་ཉོན་མོངས པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་སྟེ།དེས་མི་བཟད་པ་དང་། ཤ་དང་པགས་པ་དང་རུས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པས་དེ་དག་སྤྱད་ན་ཡང་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པའོ། །མིན་ན་ནི་ལྟུང་བའི་ཕྱོགས་སུ་བསྡུ་བར་བྱའོ། །དེ་ནི་དྲི་མ་ལས་ལྡང་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་བསྡུའོ། །དཀོན་མཆོག་ལ་སོགས་ནོར་ལ་མིན། ། ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་། གྲོགས་ཁྱད་པར་ཅན་རྡོ་རྗེ་སྤུན་ལ་སོགས་པའི་དཀོར་ལ་མ་བྱིན་པར་མཐུ་དང་འཇབ་བུས་སྤྱད་ན་ལྟུང་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ནོར་བདུན་རི་བ་ཕུལ་ཏེ། དེ་ནས་དཔའ་བོའི་སྟོན་མོ་བྱས་ལ། འདུས་པ་ལ་བཤགས་ཏེ་བསྡམ པར་བྱའོ།།ཐ་ན་བདུག་སྤོས་ཀྱང་མནམ་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པས་སོ། །རིམ་པས་ན་སྨད་པའོ། །ཐ་མལ་པ་དུས་ཤེས་པས་སོ། །སེར་སྣ་ཅན་ལ་མཐུ་ལ་སོགས་པས་ཕྲོགས་ཏེ་དོན་དང་བཅས་པས་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པས་དེའི་ཕྱིར་རིམ་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་དོན་སྐད་ཅིག་ཡལ་ མི་འདོར།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་མེད་པར་དགེ་མི་འཇུག་།ཅེས་བཤད་པས་ནི། སྨིན་པར་བྱས་པས་ཐ་ན་ལུས་ངག་གི་དགེ་བ་ཕྲ་མོ་གཅིག་ཀྱང་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཐ་མར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །བསྔོ་བ་ཡང་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། ། དེའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་བློ་ཅན་གྱིས་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་འབྱུང་གནས་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་གྲོས་རབ་ཏུ་ཞི་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་སྤྱོད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ལེན་པ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།ཡོན་གནས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །བསྔོ་བ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།

具足法器即是弟子，如彼续中所说：
喜好修习诸善法，
恒时恭敬于上师，
常时供养诸本尊，
具德之人为弟子。
如何观待阿阇黎？
上师等同诸佛陀，
彼即恒时金刚持。
如是等，应当广泛了知。因此，亲近非器即成支分过失。具宝即是已得成熟者。
所说"为欲莫损害于他"，欲即烦恼所生起，由此不堪忍及为肉皮骨等而令成熟，若受用彼等即成支分过失。若非如此，则归入堕罪之类。从垢染中起亦归入彼类。
所说"三宝等财不应取"，即对三宝及殊胜道友金刚兄弟等财物，若未经给予而以威力或偷盗受用，即成堕罪等。对此应以七倍价值供养殊胜福田，然后设饮食供养诸勇士，向众忏悔后防护。经中说即使香气也不应闻。次第而言为下等。了知凡俗时机。对吝啬者以威力等夺取而有意义地受用，如是所说，因此应知次第。
所说"刹那不舍众生利"，如上已说。
所说"非菩提行勿修善"，即令成熟者乃至一微细身语善行，初当发菩提心，最后当普遍回向。回向亦应三轮清净。因此说应以幻化心行持。如《圣宝源经》云："菩萨智慧极寂静，为菩提而行，应通达一切法无自性，布施亦应通达无自性，受者亦应通达无自性，福田亦应通达无自性，回向亦应通达无自性。"


 །གང་ཡང་སྔོ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གང་དུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྦྱིན་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་ལེན་པ་པོ་དང་ཡོན་གནས་དང་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་དང་། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་། གང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པ་དེ་ནི་བསམ་པ་ཚད་མེད་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པར འགྱུར་ཏེ།སྦྱིན་པ་དེ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཡང་འཐོབ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཤད་དེ། དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་གནས་ལ། དེའི་དངོས་གཞི་མི་དམིགས་པས་རྣམ་པར་སྟོང་པ་སྟེ་སྒྱུ་མ་ལས་ཀྱང་འདས་པའོ། །རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཤེས་པས་སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཚད་ གཟུང་དུ་མེད་པར་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པས།དད་པ་མེད་པ་ལ་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་ཤེས་འཕོ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་འཆི་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །འཆི་བའི་ཚེ་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྒྱུ་མའི་བློ་དང་ལྡན་པས་ཆགས་སྡང་ ལ་སོགས་པ་མེད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ་བར་བྱས་ལ་དྲི་མ་ལས་ལྡང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས།སྲོག་འཕྲོག་པའི་རིམ་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྡུས་ཏེ། རང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་མི་གཉིས་པར་བྱས་ཏེ། འོད་ཟེར་གྱིས་ཁམས་གསུམ་དག་པར་བྱས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བལྟས་ཏེ། ཐབས་དང་ཤེས་ རབ་ཀྱི་དབུས་སུ་རང་གི་ཡི་གེར་བསྡུས་ལ།རང་གི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་ཀར་འོད་ཟེར་དང་བཅས་པས་འཇུག་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཚོགས་པ་ལ་བཤགས་ཏེ་བསྡམ་པར་བྱའོ།

所作回向亦应通达无自性，回向之处亦应通达无自性。何以故？布施以布施自性而空。如是受者、福田、布施果报、回向及以菩提自性皆空，应当如是配合。如是于空性生信解者，以无量意乐门而令布施波罗蜜多清净，彼布施即得布施波罗蜜多之名。
如是等所说，即安住如幻瑜伽，其正行以无所缘而空性，超越幻化。后得智以广大无量愿回向，如是所说。于无信者不生悉地，因此于他处成过失。
识之迁移即是瑜伽士之死亡般若波罗蜜多。临终时以二谛理，具幻化心，无贪嗔等，明现坛城，以离垢为前导，以夺命次第摄收坛城轮，与自智慧成无二，以光明清净三界，观视坛城，于方便智慧中央摄为自字，以具光明入于自性之心间。若非如此则有过失。此等亦应向众忏悔防护。


 །གཞན་ཡང་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ངེས་པར་གནས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བ་དང་། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ གདུལ་བྱའི་རིམ་པ་དང་སྦྱར་ནས་མི་འདུལ་བར་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང་།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་ལ་མི་གནས་པར་དཀྱིལ་འཁོར་དང་སློབ་མ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་། བདུད་བརྟག་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པར་མི་བྱེད་པ་དང་། རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་སྡོམ་པ་ཞིག་གམ་མ་ཞིག་པ་བསམ་པར་བྱ་བ་དུས་འདས་པ་དང་། ཕྲ་མོའི་ ཉེས་བྱས་ཀྱང་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་མ་བཤགས་པར་དུས་འདས་ན་དུག་ཆུང་ཡང་རྨ་ལ་མཆེད་པ་བཞིན་དུ་དུས་འདས་པས་གཞི་དེ་ཉིད་ལས་འཕེལ་བ་ཡང་ཚད་དེ་ཉིད་དུ་འཕེལ་བས།དེ་བས་དེ་དག་ཀྱང་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པའོ། །བླ་མའི་བཀའ་དང་བྱ་བ་བྱུང་བ་དང་། ནབ་དང་བར་ཆད་དང་བཅས་པ་དང་། དོན་ ཆེན་པོ་མཐོང་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ།།དྲི་མ་ལས་ལྡང་བ་ཡང་གོང་དུ་བསྟན་ཏོ། །ལྟུང་བའི་རིགས་དེ་དག་ཀྱང་ཡུལ་དང་། བསམ་པ་དང་། རྐྱེན་གྱི་དབང་དང་སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་ལྕི་ཡད་ལ་སོགས་པ་བཞག་སྟེ་ཡུལ་ལས་ནི་ཡུལ་ཉེ་བར་གནས་པ་དང་། ཞིང་གི་བྱེ་བྲག་གོ། །དེས་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ ཆུད་པ་དང་།སྐྱོ་ཞིང་མི་འདོད་པ་དང་། བདག་གིས་ཀྱང་ཤེས་པའོ། །དུས་དང་བསམ་པ་ལས་ཆེད་དུ་བསམས་པ་དང་། རང་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། །རྐྱེན་གྱིས་ནི་ནད་དང་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བར་ཆད་མེད་པ་དང་། འགྲོ་བ་གཞན་ལ་སོགས་པའི་དགོས་པ་མ་མཐོང་བའོ། །སྦྱོར་བས་ནི་ལུས་ ཀྱི་བྱ་བ་དང་།ངག་གི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་དག་གིས་ནི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་བའོ། །གཞན་དུ་ཅི་རིགས་པའི་ཉེས་པའོ། །ཉེས་པ་དེ་དག་ཀུན་གྱི་ཐུན་མོང་དུ་དབང་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ།

另外，对于见解和行为的确定安住生起怀疑，以及不依三乘调伏次第而一概合并调伏，不住于十真如而成熟坛城与弟子，不善巧于辨识魔的方便，根本与支分戒律破或未破应当思维而时过，乃至微细恶作也轻视而不忏悔度时，如小毒扩散于伤口般，随时间流逝从彼基础增长至同等程度，因此这些也是支分过失。
对于上师教令与所生事业，以及夜晚与障碍俱时，见大义者无过。离垢已如上所示。
这些堕罪种类也依对境、发心、因缘力及加行差别而安立轻重等。从对境而言，即是亲近对境及田位差别。由此了知通达、厌离不欲及自己也知晓。从时间与发心而言，即是故意思维及自然安住。从因缘而言，即是无病痛恐怖等障碍，及未见其他众生等之必要。从加行而言，即是身业与语加行。由此等成为正行。其他则随应成为过失。这些过失皆是一切具权者共同应当了知。


 །དེ་དག་ལས་དྲི་མ་ལས་ལྡང་བ་ཡང་སྦྱོར་བ་ཆུང་བ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་དང་། རང་ཉིད་ཀྱིས་ལྡང་ བར་ནུས་པ་དང་།རྐྱེན་མ་ཚང་བ་དང་། དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་པར་ནི་བདག་ཉིད་ཆོ་ག་དང་ལྡན་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་ལྡང་བར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། ཆོ་ག་རྫོགས་པས་རྣམ་པར་སྦྱང་། །ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་འཕེལ། །མིག་གིས་རྣམ་པར་བརྒྱན་བྱས་ལ། །ཐབས་ཆེན་མཚན་གྱི་ཚད་ དུ་མཛེས།།དེ་དཀྱིལ་རི་བོང་བརྒྱད་པའི་གཞི། །དང་པོའི་ལྔ་པས་མཛེས་པས་འཛག་།ཚེས་ལ་རི་བོང་ཅན་གྱིས་བརྒྱན། །སྒྲ་ཡིག་དེ་ཉིད་ཐིག་ལེས་མཛེས། །བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་པ་བརྒྱད་ཀྱི་འོག་།དབང་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་འཕེལ། །རིག་བྱེད་ལྔ་པས་ཐབས་ཀྱིས་ མཛེས།།ཡང་ན་སྟེང་འོག་དབང་པོ་ཡིན། །བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་ཕྱེད་ཐིག་ལེ་དབྲི། །ཐིག་ལེ་ལས་ཀྱང་རྣམ་པར་འདས། །ཐིག་ལེ་རྣམ་པར་རྫོགས་པར་ལྡན། །སྒྲ་ཡིག་དང་པོ་ཡོན་ཏན་ལྡན། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་རྣམས་བསྡམས་ནས། །རིམ་བཞིན་ཙཎྜ་ལཱི་འབར་བས། །མཁས་ པས་རིམ་བཞིན་རྣམ་པར་སྦྱང་།།ཞེས་བྱ་བ་འདི་དག་གིས་ཀྱང་དྲི་མ་ལས་ལྡང་བར་བཤད་པའོ། །ད་ནི་ལྟུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆུ་ཚོད་ནས་བརྩིས་ནས་རིམ་པས་དྲི་མ་ལས་ལྡང་ངོ་། །གཞན་དུ་ན་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པས་སྡུག་བསྔལ་འཐོབ་པོ་ཞེས་པའོ། །ཡན་ལག་ གི་ཉེས་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ནས་དེའི་འབྲས་བུའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་མང་པོ་ནས་འབྱུང་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། དད་ལྡན་ཐེ་ཚོམ་དམན་མི་མོས། །ཚུལ་བཞིན་ཆོ་ག་ལྡན་པ་ནི། །མངོན་སུམ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ། ། མཆོག་དང་ཐུན་མོང་རྒྱས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། དད་ལྡན་ཞེས་པས་དད་པ་དང་ལྡན་པ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྣོད་དུ་བཞག་པས་ཀུན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དད་པ་མེད་པ་ལ་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ལ་རང བཞིན་གྱིས་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ།ཇི་ལྟར་དང་བའི་སྣོད་དུ་ཡང་། །རྟོག་མེད་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་འཆར། །དད་པ་དཀར་པོའི་གཞི་རྟེན་ཡིན། །དད་པ་མེད་པའི་མི་རྣམས་ལ། །དཀར་པོའི་ལོ་ཏོག་མི་སྐྱེ་སྟེ། །ས་བོན་མེ་ཡིས་ཚིག་པ་ལ། །མྱུ་གུ་སྔོན་པོ་མི་འབྱུང་བཞིན། ། ཞེས་བཤད་པས་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་གྲོགས་བྱས་པའི་གཞན་གྱི་དོན་གཉེར་བར་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །ཐེ་ཚོམ་ཡོད་པ་ནི་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ།

从这些中出离垢染也是由于加行微小，以及由此成为过失，自身能够出离，因缘不具足，于尸陀林等处应由具仪轨的自身加持而出离。为此所说：
以圆满仪轨而清净，
以功德方而增长遍，
以眼庄严而作已，
大方便相度庄严。
其坛城兔八之基，
初五庄严故流泻，
月相兔者以庄严，
声字彼性点庄严。
十六半分八之下，
以帝方位遍增长，
明咒五者方便严，
或者上下帝王是。
十六半半点当画，
超越于彼诸点中，
具足圆满诸点相，
声字初者具功德。
摄持命气诸勤勇，
次第燃烧战荼利，
智者次第而清净。
以此等也说明出离垢染。现在一切堕罪等也从时分计算而次第出离垢染。否则由支分过失得苦，此乃支分过失之详解。
其后当说彼果之方便与智慧，出自众多续部，为此：
具信无疑劣不信，
如理具足诸仪轨，
现前金刚勇识者，
殊胜共同得增长。
如是所说，"具信"即说明具足信心者安立为成就法器，因非一切共同故。无信者不生成就，因此具信之补特伽罗自然成就。如何于净器中，无分别月影显现。信心即是白法所依。于无信诸人，白法苗不生，如被火烧种子，青苗不生般。如是所说，应由悲心、智慧、精进摄持而希求利他之瑜伽师应当依止，应如是说。有疑惑者即犹豫不决。


 །དེ་ཡང་ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་མང་པོ་ལས་གྲུབ་པའི་མཐའ སྣ་ཚོགས་སུ་བརྟགས་པ་འདི་དག་འགལ་བ་མི་སྲིད་པས་དོན་དང་བཅས་པ་དང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྟོག་པ་དེ་དག་ཀྱང་།དོན་དེ་དག་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་སྟེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་དེ་དག་ཇི་ལྟར་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་དང་འདྲ་བས། དེས་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་མང་པོའི་འདོད་པ་ཆ་ཤས་ ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་ནུས་ཏེ།དངོས་པོ་མཐའ་དག་གིས་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་པ་བྲལ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་གུས་པ་དང་བཅས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དེ་དག་ཀུན་གྱི་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་འགལ་བར་ག་ལ་འགྱུར། དེའི་ ཕྱིར་རྟགས་ཀྱི་ཆའི་ནུས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རེ་རེ་ལ་འཇུག་པས་སླུ་བ་མེད་པའི་དོན་དང་ཡང་ཕྲད་པར་འགྱུར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་བཤད་པའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག་།གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་དོན་ལྡན་པའི། །ང་དང་འདྲ་བའི་ རྒྱུད་ཀུན་ལ།།ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་དཔག་བསམ་ཤིང་། །བུམ་པ་བཟང་པོ་འདྲ་བར་ནི། །གུས་པས་ཚུལ་བཞིན་གནས་པ་ལ། །གཅིག་ཀྱང་ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །ནུས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་བསྒྲུབ། །ཆོ་ག་ཉམས་པས་འགྲུབ་པའང་མིན། ། ཞེས་བཤད་པ་འདི་ནི་ཚུལ་དེ་དག་ལས་ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། ལྷ་དང་དྲང་སྲོང་བདེན་པའི་ངག་།གང་ལ་སྦྱོར་བའི་ནུས་པ་ཡང་། །སླུ་བར་བྱེད་པ་མ་མཐོང་ན། །ཡེ་ཤེས་ཆགས་པ་མི་མངའ་བའི། །སྨོན ལམ་སྙིང་རྗེས་གཞན་དོན་འཇུག་།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་བཤད་པས་དེ་ལ་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཉེ་བར་བརྟེན་པ་དང་བྲལ་བས་འདོད་པ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་དང་། ཕྲག་དོག་དང་། ང་རྒྱལ་གྱིས་ནོན་པས་ཞུགས་པ་རྣམས་ནི རྟགས་འཁྲུལ་པས་དོན་དང་ཕྲད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་ལས་ནི་དངོས་གྲུབ་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་དོ།

这也是从众多方便智慧续部中观察种种成就宗义，不可能有相违，而成为有义与无义的这些分别念，应了知其义。方便与智慧诸续如同如意树一般，由此也能成就众多补特伽罗之欲求差别分支，但非一切事物皆能成就。于离戏论、无二智慧之本性中，以无分别方式恭敬的诸成就宗义，于一切无分别方式中怎会相违？因此，以加持标相分力的缘起，逐一趣入而得不欺之义。
为此于大解释续中说：
虚空藏汝当谛听，
具足无二智慧义，
如我一切诸续中，
如意宝珠如意树，
犹如殊胜宝瓶般，
恭敬如理而安住，
一者方便差别故，
威力不可思议也，
如是如是如是成，
仪轨失坏不成就。
此说明从彼等方式差别门中，具果报者也现前成就故。为此所说：
天仙真实语，
于何加行力，
未见有欺诳，
智慧无贪著，
悲愿入利他，
何况一切智。
如是所说，于此不应观察。然而，远离依止善士，欲求离欲，为嫉妒、我慢所压而趣入者，以标相错乱而不能得义。为此以"从上师得成就"等广说。


 །གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ལུང་མ་རྟོགས་པར་རྟོག་གེ་ཡི། །ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་གནས་མ་ཡིན། །དྲང་སྲོང་རྣམས་ ཀྱི་ཤེས་པ་ཡང་།།དེ་ཡང་ལུང་ནི་སྔོན་དུ་བཏང་། །ལོང་བའི་རྐང་པས་ཚོད་དཔག་ཤིང་། །ཉམ་ངའི་གཡང་སར་རྒྱུག་བྱེད་པ། །རྗེས་སུ་དཔག་ལ་གཙོར་འཛིན་པ། །རྣམ་པར་ལྟུང་བར་དཀའ་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པས་དེ་ནི་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །དམན་པ་ལ་མི་མོས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་ སངས་རྒྱས་ལ་སྨོད་པ་དང་བྲལ་བའོ།།གཞན་ཡང་སྐྱེས་བུ་ཚེ་འདིའི་འབྲས་བུ་འདོད་པ་ལ་ཕྱི་མའི་ཚེ་ལ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་བུ་ཕྱི་མ་ལ་འདོད་པ་འདི་ལ་ཡང་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །མཆོག་འདོད་པ་ལ་ཐུན་མོང་ཡང་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐུན་མོང་ལ་མོས་པ་ལ་མཆོག་དང་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ རོ།།དངོས་གྲུབ་རབ་དང་འབྲིང་དང་ཐ་མ་ཡང་རིམ་པས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། དྲུག་ཅུ་པ་ཡི་སྩོལ་པ་ཡིས། །སཱ་ལུའི་འབྲས་དང་ཕྲད་མ་ཡིན། །དམན་ལ་མོས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །མཆོག་རྣམས་ཐོབ་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །ཚུལ་བཞིན་ཆོ་ག་ལྡན་པ་ནི། །ཞེས་བཤད་ པ་ཡང་ཚུལ་བཞིན་ཆོ་ག་དང་ལྡན་པ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་གང་ཡང་རུང་བའི་གྲུབ་པའི་མཐའི་ཆོ་ག་དང་ལྡན་པའོ།།དེའི་ཕྱིར་རྒྱུད་མང་བ་དང་གྲུབ་པའི་མཐའི་ཚུལ་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་གིས་བཤད་པ་སྟེ། ཀུན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དགོངས་པའི་དོན་ལ་མཁས་པས་ བརྟག་པར་མི་བྱའོ།།མངོན་སུམ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་འགལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་དང་ཐུན་མོང་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཞེས་བཤད་པས་འབྲས་བུ་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏེ། ཐུན་མོང་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་དང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས་ཐོབ་ པའོ།།དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཏུ་ཤེས་པས། །དངོས་པོ་སྒྱུ་འདྲ་བསྡམ་བྱ་སྡོམ་བྱེད་མེད། །རང་བཞིན་གནས་དང་གཞན་གྱི་ནུས་པ་བསྐྱེད། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་བསྡམ་བྱ་སྡོམ་བྱེད་དང་། །རྩ་བ་ཡན་ལག་དེ་བཞིན་ཡན་ལག་གོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་སོགས་བདེ་གཤེགས་མ་ལུས་ཀྱང་། ། དེ་ལ་འདའ་བར་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

此外，依此而言：
未解经教而以理，
诸法不能如实住，
诸仙人之智慧者，
彼亦先须依经教，
盲人脚步度量时，
险峻悬崖奔驰者，
执著比量为主者，
堕落实非为难事。
如是所说，此成相违。不乐下劣，即远离诽谤声闻缘觉。
复次，求现世果报之人不得后世果报。求后世者于此世亦得增长。求最胜者亦得共同增长。乐共同者不得最胜与实性。上中下三种悉地亦次第获得。为此说：
以六十种方便力，
不得稻谷之果实，
乐修下劣加行者，
岂能获得诸胜果。
所说"具足如理仪轨"者，即具足方便智慧任一续部成就宗义之仪轨。因此我说诸多续部与一切成就宗义之理，因非一切共同故。是故通达密意义者不应观察。现前金刚萨埵彼具足誓言，住于行为，不为他缘所违故。所说"最胜共同增长"者，显示果报增长，即获得八种共同悉地等及金刚持地。为此所说：
知一切分别为智慧，
如幻事物无缚所缚，
自性安住生他力用，
自性所缚能缚及，
根本支分如是支，
金刚心等诸善逝，
于彼亦非越行持。


 །མི་འདོད་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྲེག་པར་བྱེད། །སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་གཞི་རྩ་སྟེ། །བདེ་གཤེགས་ཀུན་གྱིས་བུ་བཞིན་རབ་དགོངས་ནས། །སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་བཞིན། །ནད་མེད་ནོར་དང་རྐང་འགྲོ་མང་པོ་འཕེལ། །འབད་པ་མེད་པར འདོད་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར།།རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་གསོང་པོར་སྨྲ་བྱེད་ཅིང་། །སྐྱེ་བོ་མང་པོས་རྟག་ཏུ་བཀུར་བར་འགྱུར། །འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་མང་པོས་རྣམ་པར་མཛེས། །རིམས་དང་གདོན་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་རྣམས། །བླ་མ་མཁའ་འགྲོ་དམ་ཚིག་རྗེས་དྲན་པས། །དེ་དག་ལས་ཀྱང་མྱུར་ དུ་ཐར་བར་འགྱུར།།རིན་ཐང་མེད་པའི་རིན་ཆེན་རྣམས་ཀྱང་འཐོབ། །གདོན་དང་མཁའ་འགྲོ་རྣམས་ཀྱིས་འབར་བར་མཐོང་། །རྡོ་རྗེ་འཆང་བ་མང་པོས་རྗེས་སུ་འབྲང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མང་པོས་སྤུན་བཞིན་དགོངས། །སྔགས་དང་ཞིང་ལས་སྐྱེས་པའི་མཁའ་འགྲོས་ཀྱང་། །རྒྱང་ནས་གཟིགས་ ཤིང་དངོས་གྲུབ་སྟེར་བར་བྱེད།།འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་སྐྱོག་།གདུག་པ་ཅན་རྣམས་མཐོང་ནས་དགའ་བར་བྱེད། །འབད་པ་མེད་པར་གསུངས་པའི་ལས་རྣམས་འགྲུབ། །བསྐལ་པ་མང་པོར་སྡོམ་ལ་གནས་པ་བས། །སྐད་ཅིག་གནས་པས་འབྲས་བུ་རྫོགས་པར་བྱེད། །ལྡོག་པ་ མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་བཟུང་ནས།།ཐབས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་ཚོགས་ནི་རབ་རྫོགས་བྱེད། །བདེ་བའི་ངག་ཅན་དེ་ནི་ལུང་བསྟན་ཏེ། །བརྟགས་པ་རྣམས་ལོག་བདེན་པའི་དོན་མཐོང་ནས། །ས་ནས་སར་འཕར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤངས་ཏེ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་རྟོག་མེད་མཉམ་པར་གནས། །ཁ་ སྦྱོར་བདེ་ཆེན་མཚན་གྱིས་རྣམ་བརྒྱན་པ།།སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང་། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པས་ས་དང་དབང་ལ་སོགས། །དག་པའི་ཞིང་དུ་རྟག་པར་ཚོགས་ཆེན་བསྐོར། །འདུལ་བའི་དོན་དུ་སྣང་བ་འགག་པ་མེད། །ལེགས་པར་མཚན་པའི་རྒྱན་གྱིས་གར་ཡང་གནས། ། དུས་ལས་ཡོལ་མེད་དང་བའི་ཆུ་ཟླ་བཞིན། །འབད་རྩོལ་རྟོག་མེད་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟར། །སྨོན་ལམ་གྲུབ་པས་ཐུགས་རྗེ་འགག་པ་མིན། །ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོས་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྲུབ་པས་འགག་པ་མེད། །སྡོམ་ལྡན་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་གནས་ཞེས བཤད།།ཅེས་བཤད་པ་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་མང་པོ་ལས་འབྲས་བུ་མང་དུ་བཤད་པས་བདག་གིས་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བཤད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
焚烧一切不欲之物，
种种痛苦之根本，
诸善逝如子般深思，
三身智慧如水中月。
无病财富众生增，
无需勤勉愿皆成，
对王等人说诚实语，
恒为众人所恭敬。
眷属受用众庄严，
热病魔障等诸害，
忆念上师空行誓，
速得解脱诸灾难。
获得无价诸珍宝，
魔众空行见光明，
众多持金刚随从，
诸菩萨如兄弟思。
咒语田地生空行，
远见并赐诸悉地，
护世诸天常守护，
恶者见之生欢喜。
无需勤勉成说法，
胜过多劫持戒者，
刹那安住圆满果，
持不退转菩提心。
方便圆满福德聚，
安乐语者得授记，
观察转违见实义，
地地超升断违品。
如幻无分别等住，
双运大乐相庄严，
力无畏法诸方分，
波罗蜜地灌顶等。
净土恒时大众绕，
为调化故现不灭，
善相庄严住何方，
无越时分如水月。
无勤无思如如意，
愿成大悲无障碍，
大受用中住平等，
欲妙成就无障碍，
具戒者前现前住。
如是所说，乃从众多方便智慧续部广说诸果，我今略说。


 །བསྐལ་པ་མང་པོར་ཚོགས་བསགས་ནས། །རིན་ཆེན་སྣོད་དུ་བདུད་རྩི་འཛག་།རྟག་ཏུ་བརྩོན་པར་མི་བྱེད་པར། །ཅི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ དུག་གིས་མྱོས།།ཞེས་བཤད་པས་ཀྱང་དོན་དེ་ཉིད་གྲུབ་པར་བསྟན་ཏེ། བསྐལ་པ་མང་པོ་ནས་རྒྱུད་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཚོགས་བསགས་པ་དང་། སྨོན་ལམ་ལས་གྲུབ་པས་རིན་པོ་ཆེའི་སྣོད་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ནང་དུ་བདུད་རྩི་འཐུང་བར་མི་བྱེད་པའི་འདོད་པའི་ཐག་པས་ བཅིངས་ནས།ཉོན་མོངས་པའི་དུག་གིས་མྱོས་པར་བྱེད་ཅེས་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ལམ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐོབ་པར་དཀའ་བའི་ལམ་ནི་རྟག་པར་བསྟེན་པར་བྱ་བ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བཤད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་ཐོབ་པར་དཀའ་ བ་ཡང་།སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས། །དེ་ལས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན། །དགེ་བའི་བཤེས་ཀྱིས་མགོན་བྱས་པ། །འདི་མཉན་པ་ཡི་སྣོད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བས་ན་གུས་པ་དང་བཅས་པས་ཐོབ་པར་དཀའ་བའི་ལམ་འདི་རྟག་པར་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཐབས་དང་ ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་མང་པོ་ལས་འབྱུང་བའི་སྡོམ་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་བཤད་པ་མདོར་བསྡུས་པའོ།། །།དེ་བས་ན་རྩོད་པའི་དུས་ཀྱི་གང་ཟག་ཉོན་མོངས་པས་རྒྱུད་འཁྲུགས་པ་སྡོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པ་དཀའ་བ་སྟེ། དེའི་དུས་སུ་སྡོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་ལ་གནས་ཏེ མཉམ་པར་བཞག་ནས་སྐད་ཅིག་ཙམ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་དུས་གཞན་དུ་བསྐལ་པར་གནས་པ་བས་དོན་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཞེས་བཤད་དོ།

以下是完整的中文直译：
经多劫积累资粮，
珍宝器中甘露滴，
何不常勤精进修，
为何贪欲毒醉人？
如是所说亦成就此义：从多劫以来极其调伏相续，积累资粮，由愿力成就，成为如同珍宝器般，却不饮其中甘露，为贪欲绳索所缚，为烦恼毒所醉，如是所说。
因此，如此甚难获得之道应当常时依止，即使获得大乘般若波罗蜜多者亦说不退转。此亦难得，如说：
于诸佛作供养，
由此生善根本，
善知识作怙主，
此乃闻法之器。
是故应以恭敬心常修此难得之道。此乃从众多方便智慧续部所出之戒律果报略说。
因此，于争论时期之补特伽罗，心为烦恼所扰，难住戒律誓言中。于此时若住于戒律誓言，入等持而修习刹那，亦胜过他时住于一劫，将成大义，如是所说。


།དེ་ཡང་རྩོད་པའི་དུས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་མཚན་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དམ་པ་དང་པོའི་རྒྱུད་ལས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། རྩོད་པའི་དུས་ཀྱི་འཛམ་ བུ་གླིང་གི་མི་རྣམས་ནི་ལྷག་པར་ཡང་སྡིག་པའི་ལས་ལ་གཞོལ་ཞིང་།ཚེ་ཐུང་ཞིང་ཤེས་རབ་ཞེན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གང་ཡིན་པ་དག་ཀྱང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་ལོག་པར་གཞོལ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱང་མི་དགེ་བ་བཅུ་བྱེད་པ་ལ་གཞོལ་བ་དང་། ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱང་ དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོ་བྱད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བ་དང་།མཁས་པ་རྣམས་ཀྱང་མ་ཐོས་པའི་རྒྱུད་འཆད་ཅིང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་རྒྱུད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་བྱས་ནས། དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བསྟན་པས་དམྱལ་བར་གཞོལ་བར་འགྱུར་བ་དང་། གྲོང་མི་རྨོངས་པ་ རྣམས་ཀྱང་ལོག་པར་དད་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱལ་མཚན་རྣམས་སུན་ཕྱུང་ནས།ཁྱིམ་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། སློབ་མ་རྣམས་ཀྱང་ཞེ་སྡང་གི་བློས་སློབ་དཔོན་གྱི་སྐྱོན་རྟོག་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆགས་ནས་སློབ་དཔོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་བསྟོད་ ཅིང་མཆོད་པར་འགྱུར་ལ།བླ་མའི་བསྙེན་བཀུར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། འཆད་པ་པོ་རྣམས་ནི་མི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྒྲུབ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱང་བཟའ་བཏུང་ལ་ཆགས་པར་བྱེད་པ་དང་། བུད་མེད་རྣམས་ཀྱང་འདོད་པ་ ལ་ཤིན་ཏུ་ཆགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།གཞན་ཡང་མངོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་བསྟན་པ་ནི་སྲོལ་གོང་མ་བཞིན་ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པས་འབད་པར་བྱའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་གདམས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
此等争论时期补特伽罗之特征，世尊于《胜初续》中宣说：争论时期瞻部洲人等尤其趋向罪业，寿命短促智慧浅薄。即使是金刚阿阇黎也趋向于颠倒善根，比丘等亦趋向于造作十不善业，在家人等也将享用三宝资具，智者等也讲解未闻之续部，以增上慢造续部注释，颠倒显示其义而趋向地狱。
愚昧乡民等也以邪信摧毁一切智王幢，而供养在家人。弟子等也以嗔恨心寻求上师过失，贪著受用而赞叹供养非正上师，而不行佛所说之承事上师之事。讲说者等将趋入十不善业，修行者等也贪著饮食，女人等也极其贪著欲乐，如是宣说。
又于显宗论中所说，如前规矩而说。是故瑜伽者应当精进，此乃随后教诫。


 །སྣ་ཚོགས་རྒྱུད་དང་ཐེག་ཆེན་མདོ། །དམ་པ་ཀུན་གྱི་དགོངས་པ་ དང་།།གཞན་སོགས་གཞུང་ལུགས་མང་པོ་ལས། །ཞལ་དང་འདྲ་བའི་བཤད་པ་འདི། །རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པའི་དྲི་མ་མེད། །ལམ་གྱི་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བའི། །བླ་མ་བརྒྱུད་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །དད་དང་སྙིང་རྗེ་གཙོར་བྱས་པས། །སྣ་ཚོགས་རྒྱུད་དང་སློབ་དཔོན་གྱི། །དགོངས་པ་སྣ་ ཚོགས་བརྟགས་པ་ལས།།ངལ་ལས་དགེ་བ་གང་ཐོབ་དེས། །འདས་སོགས་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་སྤུན། །དམ་ཚིག་མ་ལུས་ཉམས་པ་གང་། །བླ་མ་འཇམ་བཅས་མདུན་བྱས་ཏེ། །བདག་སོགས་དམ་ཚིག་དག་གྱུར་ཅིག་།ཐམས་ཅད་དངོས་གྲུབ་སྣོད་གྱུར་ལ། །ཐུན་མོང་མཆོག་གིས་ རྣམ་བརྒྱན་ཏེ།།འགྲོ་ཀུན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་གྱུར་ཅིག་།རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རྩ་བའི་ལྟུང་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་ལམ་གྱི་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།མྱང་རོ་སྟག་ཚལ་དུ་དཱི་པཾ་ཀ་ར་བོད་དུ་བྱོན་ཙམ་ ན་བསྒྱུར།པུ་རི་ཤའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཨཱ་ཙཨཱརྱ་ཨུ་པ་དྷ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཤཱི་ལ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་བརྩོན་འགྲུས་སེང་གེས་ལེགས་པར་མནོས་ཏེ་གུས་པར་བསྒྱུར་བའོ།། །།བལ་པོའི་ཁྱིམ་དུ་དུ་མའི་ལོ།

以下是完整的中文直译：
种种续部与大乘经，一切圣者之密意，及其他诸多论典中，如口传般之此解释。广大无垢之注释，名为道炬论，与上师传承及俱生，信心悲心为主故。从种种续部及阿阇黎，观察种种密意中，所获劳作之善根，以此愿往昔等金刚师兄，一切破损誓言者，于具上师文殊前，愿我等誓言清净，愿成就一切悉地器，以共不共德庄严，愿诸众生成金刚持。
金刚乘根本堕广释《道炬论》及其有益支分，乃阿阇黎文殊称所造圆满。
于娘若虎林寺，当帝庞迦热来藏之时译出。于布日夏城中，阿阇黎乌巴迪室利跋折罗尸罗与译师比丘精进狮子恭敬善受而译。于尼泊尔家中多年。


 །རིན་ཆེན་གྲགས་པ་བདག་གིས་འོངས། །འགྲེལ་དཔེ་རྙིང་པ་ལ་ཡང་གཏུགས། །ཤིན་ཏུ་ཡང་ནི་དག་པར་བགྱིས།། །།

以下是完整的中文直译：
我仁钦扎巴前来，参考旧有注释本，极为认真作清理。


